Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2015

ΕΒΔΟΜΑΣ ΤΟΥ ΟΧΙ

ομιλών μετά ζήλου
με δάκρυα κροκοδείλου

υποδυόμενος ρόλο ημιθέου
έπεσες στ' αφρισμένα νερά του Αιγαίου
στης φαντασίας σου τ' αποκυήματα
πάλεψες με τα παγωμένα κύματα
τα δάκρυα σου ποτισμένα  αλμύρα
μίλησαν για της προσφυγιάς τη μοίρα
κι ονειρεύεσαι πως πολεμάς την αδικία
τη στιγμή που τραβάς μια μαλακία

οι εικόνες των αγίων 
απ' τη φάρα των αχρείων

κοιτώντας τις εικόνες των αγίων
των οδοιπόρων των στερημένων
σου λένε πως είχαν βίον
λαμπρόν κι εξεζητημένον
σαν τα μούτρα το ιερατείο
μετέτρεψε κάθε άγιο σε αχρείο

παρέλαση

παρέλασαν τ' άρματα
παρέλασαν τα κανόνια
ανταριάστηκαν χαράματα
όλα του κόσμου τα κοθόνια
να χειροκροτήσουν χαρούμενα
σα παρελάσουν τ' αεροθούμενα

στης προσφυγιάς τη λύση
κελί να μη κλείσει

πενήντα χιλιάδες προσφυγάκια
μας χρεώνουν οι βρυξέλες
με κουρελούδες να στήσουν γιατάκια
με λαμαρίνες να στήσουν φαβέλες
κι οι ρέστοι σε στρατόπεδα
σ' απόμερα μέρη κι οικόπεδα
φωτιά ν' ανάβει να ζεσταθεί η πενία
φωτιές ν' ανάψουν και στα υπουργεία

εκεί ψηλά στον αιθέρα
τα μυαλά παίρνουν αέρα

το αίμα μας θα δώσουμε για την ελλάδα
κι ας μην έχει ένα πιάτο φασολάδα
μήνυσε ο πιλότος στον πρόεδρο Πάκη
κύλησε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι
κι αντιμηνά ο σοφός ο γέρων
στον κατακτητή των αιθέρων
οταν η πατρίς έχει τέτοιο παλικάρι
της είναι αρκετή μια χούφτα στάρι
κι όλοι αισθανθήκαμε μια ρίγη
σα λευκό σεντόνι να μας τυλίγει














Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου