Πέμπτη, 25 Ιουλίου 2013

SUCCESS STORY OR THE WAY TO THE FASISM

 Μυθιστορία για μια πόλη σε κατάσταση πολιορκίας.                                                                 Ετος 2013 ,αυτή η πόλη, εδώ και τρία χρόνια έχει όλα τα χαρακτηριστικά πόλης έτοιμης ν' αλωθεί.
Η φτώχεια και η εξαθλίωση είναι ολοφάνερες .Οι ουρές στα συσσίτια μεγαλώνουν, οι κάδοι σκουπιδιών έγιναν τα θησαυροφυλάκια των απελπισμένων. Επιχειρήσεις κλείνουν, άνθρωποι πηδάνε από τις ταράτσες στο κενό. Πολίτες όλων των βαθμίδων μόρφωσης παρακαλάνε για μια οποιαδήποτε δουλειά  με τον οποιοδήποτε μισθό και ωράριο .Οι πιο νέοι και ικανοί πηδάνε τα τείχη της και πάνε να δώσουν τα νιάτα τους σε ξένες πόλεις. Ενώ οι χρυσοδάχτυλοι, goldfingers διεθνώς, στέλνουν μέσα απο υπόγειες και σκοτεινές διαδρομές μπαούλα με θησαυρούς σε τράπεζες της αλλοδαπής. Το δε σύνταγμα ένα κουρελόπανο που καθαρίζει τα δακτυλικά αποτυπώματα  από τις παραβιασμένες θύρες. 
Είναι αυτό που οι κυβερνήτες της ονομάζουν success story, οι οποίοι εδώ και χρόνια έχουν επιδοθεί στο μπαρμπούτι, με τη γκίνια να τους συντροφεύει σε κάθε ζαριά. Δε φτάνει βέβαια που χάνουν σερί, δανείζονται με υψηλό τόκο απο τους τοκογλύφους που μόλις τους κέρδισαν στήν τελευταία ζαριά Αυτή τη στιγμή που μιλάμε έχουν ρίξει στο τραπέζι σχολεία νοσοκομεία το δημόσιο ντελάλικο, το φυσικό αέριο, το νερό τους μπαρουτόμυλους , τα χυτήρια κανονιών και μερικές χιλιάδες στρέμματα και φυσάνε τα ζάρια για να τους κάτσει η ζαριά ,χωρίς να τους περνάει απ' το μυαλό οτι τα ζάρια είναι πειραγμένα. Το ότι θα χάσουν και αυτόν το γύρο δε το αμφισβητεί κανείς ,εκτός απο τους υπερασπιστές της πόλης (ναι υπάρχουν και τέτοιοι)οι οποίοι νυχθημερόν προσεύχονται στις εκκλησίες στα καφενεία και μπροστά στις οθόνες των τηλεοράσεων για μια καλή ζαριά.
Οι υπερασπιστές της χωρίζονται σε τρεις κύριες  παρατάξεις τους πράσινους τους βένετους και τους νάτσιδες. Πράσινοι και βένετοι τρωγόντουσαν σα τα σκυλιά ώσπου οι αρχηγοί τους τακίμιασαν πάνω στο μοίρασμα των ιματίων της μητέρας πατρίδας,ενώ οι νάτσιδες  ορκίστηκαν μέσα στο ναό της δημοκρατίας πώς το σύστημα είναι ένοχο  και μια μέρα θα  κατασπαράξουν όλους όσους το υπηρετούν . Οι δημαρέοι και οι ανέλληνες βρίσκονται σε δίλημμα μέ ποιόν είναι, μ' αυτόν που θα φάει η μ΄αυτόν που θα φαγωθεί.
Επίσης πράσινοι και βένετοι τα κάνουν πλακάκια με τους νάτσι και απο την άλλη υποστηρίζουν νάτσι και αριστεροί στο ίδιο το σακί . Είναι η θεωρία των δύο άκρων και αυτοί στη μέση προσπαθούν να κρυφτούν.Οι νάτσι βέβαια ,θέλουν να πετάξουν από τα τείχη  τους αριστερούς τους ξένους τους περίεργους και τους παράξενους που ζούν στην πόλη,έστω και νεκρούς .Για τους πρασινοβένετους έχουν άλλα σχέδια ,πρώτα θα τους βάλουν να γονατίσουν μπροστά τους, ύστερα θα τους βάλουν να χαιρετίσουν ναζιστικά κι ύστερα θα τους βάλουν να κάνουν τη βρώμικη δουλειά.
Αλλά και οι πολιορκητές είναι χωρισμένοι σε αρκετά στρατόπεδα. Οι κόκκινοι οι οποίοι έχουν προϊστορία σε αλώσεις πόλεων εκτός μιάς , της πρωτεύουσας. Το πολυπληθέστερο στρατόπεδο είναι των αριστερών, ένα μεγάλο ρεμπέτ ασκέρι που δύσκολα μπορεί να συγκροτηθεί σε μάχιμο αξιόπιστο σώμα. Στο αριστερό κέρας των αριστερών έχουν συγκεντρωθεί διάφορα σώματα ατάκτων , συνιστωσιακοί , αντάρσυοι ,αναρχικοί, αντιρατσιστές, ομοφωνιακοί και διάφορες κοινωνικές ομάδες . Είναι ένα αλλοπρόσαλλο  για πολλούς πλήθος αποτελούμενο απο καθηγητές ως και χαμάληδες της λαχαναγοράς , έγκυες νοικοκυρές μέχρι την αγνή του λιμανιού.
Αυτοί οι άτακτοι προσπαθούν να συγκροτηθούν πραγματοποιώντας ταυτόχρονα αστραπιαία ρεσάλτα στα τείχη της πόλης εισχωρούν στο εσωτερικό , μοιράζουν προκηρύξεις , ενθαρρύνουν  τους  απεγνωσμένους , δίνουν και καμιά αψιμαχία με τούς νάτσιδες και αποχωρούν.
Δημιουργούν έτσι μεγάλο πονοκέφαλο στούς κυβερνήτες που τους κατηγορούν  ως γρουσούζηδες στη συνεχόμενη γκίνια τους.Και στέλνουν μπατσικά και νάτσι να σπάσουν τη γκίνια.
Αλλά και για τους πολιορκητές είναι πονοκέφαλος αφού κόκκινοι και αριστεροί δεν έχουν άλλη δουλειά απο το να παρελαύνουν κάθε πρωϊ μπροστά απο τα τείχη σέρνοντας ξοπίσω τους πολιορκητικές μηχανές και κριούς και να διαλαλούν με ντουντούκες τη συμπαράσταση τους στο λαό που υποφέρει. Με τους φαντάρους πάνω τους να κοιτάνε πότε θα' ρθει η ώρα να πάνε για μπύρες και τσίπουρα.Τις παρελάσεις τις κάνουν χώρια βέβαια γιατί οι κόκκινοι ούτε τη μυρουδιά των αριστερών δεν ανέχονται . Επίσης οι κόκκινοι για να καταλάβουμε τι πετριά έχουν ένω διαθέτουν ισχυρή πολιορκητική μηχανή τον 902 τον έχουν μετατρέψει το πρωϊ σε ΣΙΝΕΑΚ, το μεσημέρι σε πραματευτάδικο και το βράδυ σε ταβέρνα.
Οι άτακτοι έχουν ένα σχέδιο. Να κάνουν ρεσάλτο στα τείχη της πόλης και παρακινώντας το λαό να τρέξουν να ανοίξουν τις πύλες απο τα μέσα την ίδια ώρα κόκκινοι και αριστεροί συντεταγμένοι θα επιχειρούν να τις παραβιάσουν απ' έξω.
Οι κόκκινοι δια στόματος της τέως και του νυν αρχιστράτηγων ούτε που ν' ακούσουν συνεργασία με οποιονδήποτε, αν και είναι αμφίβολο αν έχουν επεξεργαστεί κάποιο σχέδιο κατάληψης. Αλλά και να ΄χουν κάποιο σχέδιο κάνεις δεν είναι σίγουρος οτι θα το εφαρμόσουν. Οι αριστεροί με επικεφαλής νέο και ωραίο αρχιστράτηγο και το επιτελείο του έχουν ένα διαφορετικό σχέδιο σε τρείς φάσεις,
1) οι ομάδες των ατάκτων αυτοδυαλύονται, υποστέλουν τις σημαίες τους και κατετάγονται στο τακτικό στράτευμα
2)οι αξιωματικοί των ατάκτων οι οποίοι γνωρίζουν τους στρατιώτες εναν έναν με το όνομα και τα χούγια του παραδίδουν τα ξίφη τους και παραιτούνται, ενώ στις θέσεις τους θα προσληφθούν καθαρά επιτελικοί και όχι μάχιμοι οι οποίοι δεν θα  γνωρίζουν τους στρατιώτες που διοικούν
3) μαζεύουν σάλπιγγες απο διαφόρους χώρους έτσι ώστε την κατάλληλη στιγμή να σαλπίσουν όλοι μαζί για να ρίξουν τα τείχη της πόλης
Οι άτακτοι αντιδρούν σ' αυτά τα σχέδια, κάποιοι βέβαια δίχως δεύτερη κουβέντα πήγαν και κατετάγησαν, σου λέει αν περιμένουμε να υλοποιηθεί αυτό το σχέδιο το μόνο πράγμα που θα 'χει απομείνει όρθιο στην πόλη θα 'ναι οι κυβερνήτες σκυμμένοι πάνω στη μπαρμπουτιέρα για μια τελευταία ζαριά . επίσης υποσχέθηκαν να συνεχίσουν τα ρεσάλτα και αν θέλουν οι υπόλοιποι ας πάνε μαζί τους αλλιώς να περιμένουν να χάσουν πριν τους σφάξουν οι νάτσι η τους στείλουν για κοινωνικό τουρισμό συνοδεία μπάτσων.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου