Δευτέρα, 20 Μαΐου 2013

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΡΑ (Γ)ΔΙΚΑΙΩΝΕΤΑΙ

                                          Συνδικαλιστές βρέθηκαν
                                          προ σπουδαίου διλήμματος
                                          και στη λύση αφέθηκαν
                                          του αρχαίου προβλήματος

                                          και την πίτα ολάκερη 
                                          και τον σκύλο χορτάτο
                                          λύση να μην είναι άκυρη
                                          ο καθείς τους διερωτάτο
                                              
                                          για μια μελλοντική θεσούλα
                                          κι έναν καλό μισθουλάκο
                                          απο τη μιά τα θέλουν ούλα
                                          και τη φάβα δίχως λάκκο

                                          αποφάσισε η νομενκλατούρα
                                          βλέποντας σύσσωμη τη βάση
                                          να προκαλέσει μια θολούρα
                                          την εξουσία της μη χάση

                                         διότι η βάση ψήφισε
                                         υπερκομματισμένη
                                         εντολές κόμματα αψήφισε
                                         η παλιό αναθεματισμένη

                                         κι οι προέδροι τους στα κόλπα
                                         για δεύτερη ψηφοφορία
                                         κατηγορούνται πως έριξαν τα όπλα 
                                         σε μια άτακτη οπισθοπορεία
                                            
                                         την πίτα να 'χουν ολάκερη
                                         κι οι σκύλοι να μη γαβγίζουν
                                         την απεργία βγάζουν άκυρη
                                         και  την καταψηφίζουν

                                         κι όντας σύσσωμοι κι ενωμένοι
                                         τον αγώνα τους δικαίωσαν
                                         και σαν αγωνιστές ψυχωμένοι
                                         την απεργία δικαίως ματαίωσαν

                                         δίχως να συλογίζονται
                                         πως άνοιξαν τους ασκούς του Αιόλου
                                         κι απο τη βάση να ορκίζονται
                                         να τους στείλουν κατα διαόλου

                                         και τα κόμματα να κατηγορούν
                                         πως πρόδωσαν τον αγώνα
                                         κι οργισμένοι ν' απειλούν
                                         να ψάξουν για κρυψώνα
                                         








Τετάρτη, 15 Μαΐου 2013

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ

                            Εγώ δεν είμαι ποιητής
                            της φυλακής και του συρματοπλέγματος
                            με τα στοιβαγμένα σώματα
                            ανέραστα να ζέχνουν
                            Της φευγαλέας ηλιαχτίδας να προσπαθεί
                            τα σίδερα να πριονίσει
                            Τών οιμωγών της νύχτας
                            πάνω σε παγωμένα στρώματα

                            Εγώ είμαι ποιητής
                            των ανοικτών παραθύρων
                            σ΄ολάνθιστους κήπους
                            Του ήλιου που λούζει
                            τη σκόνη στοιβαγμένων βιβλίων
                            Της σιωπηλής γραφίδας
                            να τρέχει πάνω στο χαρτί
                            Της αστρόφεγγης νύχτας
                            πάνω από ιδρωμένα σεντόνια                 

                            Εγώ δεν είμαι ποιητής
                            του φευγιού του ξεριζωμού
                            κάτω από ερπύστριες
                            και πενηντάρια πολυβόλα
                            Μιάς πίστης δίχως έλεος
                            εχθρό της ηδονής
                            που αποκεφαλίζει στις πλατείες
                            Των παιδιών που ο θάνατος
                            παίρνει από οίκτο

                            Εγώ είμαι ποιητής
                            του ριζώματος
                            των ηθών και των εθίμων
                            Των παιδιών που παίζουν
                            ανέμελα μετά το σχολείο
                            Των μανάδων που χαμογελούν
                            λουσμένες στη μυρωδιά της χύτρας
                            προσμένοντας τον άντρα 
                            από το καφενείο

                            Εγώ δεν είμαι ποιητής
                            των ταπεινών
                            που ΄βάψαν με το αίμα τους
                            τούς βωμούς την άσφαλτο τους τοίχους
                            Οσων έπεσαν φορές χωρίς ελπίδα
                            για την ελπίδα της ελευθερίας
                            Οσων θυσίασαν τ' άνθος της νιότης
                            για μια αιώνια νιότη

                            Εγώ είμαι ποιητής
                            των μεγάλων αιθουσών
                            των σπουδαίων λόγων
                            του χειροκροτήματος
                            των άπιαστων ονείρων
                            της σημαντικής βράβευσης
                            της αθανασίας μιας προτομής
                            έξω από μεγαλεπήβολα κτήρια
                            με τους ιερείς να τη θυμιατίζουν






                         


                            



Πέμπτη, 2 Μαΐου 2013

Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΜΑΛΑΚΑ

                                                  στην παραλία απλωμένος με φραπεδιά
                                                  στη μύτη με χτυπά μια μυρωδιά
                                                  απ' τον κόλπο τη φέρνει τ' αεράκι
                                                  Τι γίνεται ρε Μπουτάρη με το νεράκι;
                                                  Το σκατό θα δώσουμε για δώρο
                                                   κι αραχτοί θα εισπράττουμε το φόρο
                                                   Μιας κι ο Ιβάν θέλει να το πάρει
                                                   μην τον στέψουμε βασιλιά ;

                                                   κουβεντούλα κάνουμε χαλαρά
                                                   τι είναι ανακύκλωση και τι ΧΥΤΑ
                                                   και δε γαμιέται το ΠΑΝΑΓΊΑ
                                                   116 κονόμησαν οι άλλοι με τη μία
                                                   ποιός θα πάρει το νερό, την υγεία
                                                   η κουβέντα είναι σκέτη μαλακία 
                                                   παρέλασαν κι οι αναρχοάπλυτοι
                                                   ρε πούστη μου όλοι θέλουνε δουλειά

                                                   κι έχω μια κάψα στο βρακί μου
                                                   τούτη η ζωή είναι δική μου
                                                   τη σύνταξη της γριάς θα πάρω
                                                   και το γέρο θα τουμπάρω
                                                   πως θα κάνω καμιά κομπίνα
                                                   πως θα φέρω πράμα απ' την Κίνα
                                                   Κάλιο ξύλο απ' τους χρυσαυγίτες
                                                   παρά με αριστερούς και ΚΝίτες.