Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2013

ΤΗΣ ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΓΝΩΜΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑ 1η

                                                               εγώ είμαι μια κοινή                                                       
                                                               που την εθένε όλοι                                                     
                                                               πρόστυχια οι πολιτικοί                                               
                                                               ρομαντική οι ονειροπόλοι                                         

                                                               οι ανάρχες με θεν' αιρετική                                          
                                                               οι φασίστες στο γεντικουλέ                                     
                                                               μ' ωραίο στυλ οι αριστεροί                                            
                                                               και παρθένα  στο κουκουέ                                           

                                                               για γκόμενα οι λεφτάδες                                            
                                                               νοικοκυρά οι κεντρώοι                                               
                                                               στο καλντερίμι οι παπάδες                          
                                                               και γαμώ ολονών το σόϊ                                               

                                                                και οι κεντροαριστεροί                                            
                                                                απόδειξη πάντα ζητάνε                                                 
                                                                τέλος όλοι οι δεξιοί                                                   
                                                                άγαρμπα με πηδάνε                                                

                                                                την εξουσία έχω τσατσά                                                              
                                                                είναι η αγαπητηκιά μου
                                                                μου μαθε και τη δουλειά
                                                                να δείχνω τα βυζιά μου

                                                                με δίδαξε απ' όταν ήμουν μικρή                                
                                                                πριν γνωρίζω τον εαυτό μου                                     
                                                                της κοινωνίας νά 'μαι ντροπή                                        
                                                                να κουνάω τον απαυτό μου

                                                                κάποτε γνώρισα άντρα
                                                                μου 'ταξε να με πάρει μακριά
                                                                και πήδηξα τη μάντρα
                                                                για ΄κείνον τον παλιοκερατά                                         

Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2013

ΠΟΙΑ ΝΑ 'ΝΑΙ ΑΥΤΉ Η ΛΕΞΗ

είναι μια μόνο λέξη                                           όταν κάθε έννοια έχουν κοροϊδέψει
ούτε ωραία ούτε σέξι                                        κάθε αξία έχουν διακορρέψει
κι αν δημόσια έχει παίξει                                 και κάθε πολίτη διαπομπέψει
απαίσια είναι στη γεύση                                   τούτη η λέξη θα τους βολέψει

ευχάριστα όμως θ' ακουστεί                            όταν οι δολοφόνοι δοξάζονται
σαν σ'όποιον χρόνια νοσεί                                κι οι ανίκανοι ξιπάζονται
κι αναζητά να λυτρωθεί                                   μια δύο λέξεις χρειάζονται
απ' το κακό που του λαχε στη ζωή                  στα νέα κακά που ετοιμάζονται

όταν τα λόγια περισσεύουν                              όταν ο ανθός της χώρας μισεύει
πάνω σ' έργα που λιγοστεύουν                        ο λαός απ' τα σκουπίδια μαγειρεύει 
κι οι ομιλητές κωφεύουν                                 κι ως άθλιος τους άθλιους πιστεύει
μια λέξη πρέπει να γυρεύουν                           ποια λέξη τάχα να γυρεύει

όταν η αλήθεια είναι πικρή                              αβάσταχτο βάρος η δειλία
η ελπίδα τόσο δα μικρή                                    στη φυγή δίνει αξία
το μονοπάτι απελπιστικά μακρύ                     κι ηρωοποιεί την προδοσία
τούτη η λέξη θα'ναι μια νέα αρχή                    τούτη η λέξη έχει μια σημασία