Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2012

Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ στιχούργημα

Δικαστής στο δρόμο περπατάει                                    και πιάνει αμέσως η τριάδα
η ματιά του στο ρείθρο σταματάει                                και τονε γδύνει μ' αγριάδα
μελαψός άνδρας εκεί κείται                                          -μα τι κάνετε εκεί πέρα
όλως διόλου όμως δε κινείτε                                         δε τρομάζετε του θεού φοβέρα;
νεκρός για ζωντανός στο νού βάνει                               τον έγδυσαν απο κορφής μέχρις ονύχων
τι γυρεύει'δώ τούτο το χαϊβάνι;                                     απ'το εσώρουχο, πλην απείχων
ξάφνου εμφανίζεται πολίτης                                         πλησιάζει τότε χρυσαυγίτης
της ηλικίας ήτανε της τρίτης                                         βαρύς,δερτιλής,μαγγίτης
ο δικαστής τις τσέπες ψαύει                                          μα σαν αντίκρισε τον αράπη
τον νεκρό να κοιτάει παύει                                             τον εκλώτσησε,δεν εντράπη 
έχασα μονολογεί την πορτοφόλα                                   -δε τους θέμε αυτούς εδώ
μέσα είχα τα λεφτά μου όλα                                          προσβάλουν τη δημόσια αιδώ
-και τούτος 'δω ο πεσμένος;                                           ακόμα κι αν είναι πτώματα
ρωτά ο πολίτης απορημένος                                          ντροπή για τα ελληνικά χώματα
-δεν έτυχε να τον αντικρίσω                                           κι εξύβρισε χυδαία τον πολίτη
τα λεφτά μου πρέπει να θρηνήσω                                  σαν είδε τον νεκρό να καλύπτει
ήρθαν τότε ένας μπάτσος                                                ευτυχώς ήρθε το ασθενοφόρο
κι ένας έμπορος καπάτσος                                              και η τετράς του έκανε χώρο
κοιτούν τον άνδρα τον πεσμένο                                      την επομένη τοπική εφημερίδα
που δεν είχε ύφος ευτυχισμένο                                       και μπλόκερς αντιρατσιστική μερίδα
ζωντανός είναι για πεθαμένος;                                       αναφέρθηκαν στον άτυχο πάκι
ρωτά ο μπάτσος απορημένος                                         που τον φώναζε οι ντόπιοι Τάκη
κι ο πολίτης του ΄δειξε το τραύμα                                  κι ασκούσε επάγγελμα κουρέα
αν ζει θα πρόκειται για θαύμα                                        μ΄επιδεξιότητα στα χέρια
και στο στήθος όλο αυτό το αίμα                                   τον είχαν για νοικοκυρευάμενο
είναι νεκρός,δε τίθεται θέμα                                           που' στελνε σπίτι οτι περισσευάμενο
-είναι εφτάψυχοι σα τις γάτες                                         αλλά τον έφαγε το μαύρο χώμα 
έχω κι εγώ τέτοιους εργάτες                                           μόνο για το μελαψό του χρώμα
λέει της πιάτσας ο καπάτσος
και συμφώνησε κι ο μπάτσος
-ειδοποιώ για ασθενοφόρο
λέει ο πολίτης με κάποιο φόβο
-μην αυτός πήρε την πορτοφόλα
και τα χαρτιά μου όλα;
διατάσσω  άμεσα να ερευνηθεί
και σαν ένοχος να τιμωρηθεί
ψάχτε τις ενοχής του ίχνη
διέταξε με το δάχτυλο να δείχνει


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου