Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2011

Προσωπικό ημερολόγιο

Πρωινό στου Μαξίμου

Η νύχτα έπεσε παγερή, η κυρά σερβίρε το δείπνο, στή μέση του τραπεζιού τοποθέτησε το μοναδικό αναμένο κηροπήγιο. Αναψα το τζάκι με δυό σπασμένες παλέτες που μαξεψα απο το δρόμο, ΄μάζεψα και μια παλιά πόρτα με λαδομπογιά αλλά την άφησα για τις πιο δύσκολες μέρες. Επλεινα τα χέρια μου και κάθησα απεαντί της,ρουφούσαμε σιωπηλοί τον μέλανα ζωμό, τη βγάλαμε δηλαδή σπαρτιάτικα. Κάτω απο το φώς του κεριού μελετούσα τις ρυτίδες και τη λάμψη των ματιών της, για εκατομυριοστή φορά με ρώτησε γιατί την κοιτάω, αφού ήξερε. Εξω ακούστηκε ενα μεταλικό τερέτισμα. Καλάσνικοφ παρατήρρησε, μάλλον τουκάρεφ απάντησα επιφυλακτικά, συμφώνησα όμως στα επαναλαμβανώμενα μπάμ, ήταν όντως απο μάγκνουμ. Υστερα ούρλιαξαν σειρήνες πολλές σειρήνες, όχι απο 'κείνες που ζουν στα βάθη της θάλασσας. Βγήκαμε στο μπαλκόνι, την έπιασα απο τους ώμους και χαζέψαμε τη σκηνή μαζί με τους γείτονες, κάποιοι κατέβηκαν κάτω, απαιτούσαν μια πιο άμεση ενημέρωση, εμείς νοιώθαμε πως παρακολουθούσαμε απόσπασμα απο ταινία προσεχώς . Ακούστηκαν σχόλια απο μπαλκόνι σε μπαλκόνι και είπαμε ευγενικά τις καληνύχτες μας. Η ώρα πέρασε έσβήσα το κερί και κοιμηθήκαμε αγκαλιά.
Το χάραμα με ξύπνησε το τρίξιμο απο το κάρο του δήμου. οι στοιχηματζήδες στήσανε καυγά για το φορτίο του, τόσοι απο νοθευμένη δόση, ποιός επεσε απο ποιό όροφο....δυσκολεύτηκα ν'αφήσω το μόνο ζεστό κομάτι του σπιτιού, έφτιαξα τσάι και την ξύπνησα μ'ενα φιλί, γιορτή σήμερα ευκαιρία για περίπατο στην παραλία, λιμάνι μέγαρο κι ύστερα μια μπουγάτσα στα δύο, στο μαγαζί του Μάξιμου, αυτή τη διαδικασία ονομάζουμε πρωινό στου μαξίμου.
Αντι για την παραλία βρεθήκαμε στη Μεγάλου Αλεξάνδρου, όπου κι άλλοι συμπολίτες μας είχαν συναθροιστεί, έτσι χώρις κανένα σχέδιο. κάποτε ήρθαν και τα φανταράκια με τους αξιωματικούς μπροστά, εμείς δεν κουνήσαμε ρούπι, τα δε στρατευμένα νιάτα έδειξαν ηρωική αποφασιστικότητα να μή παρουσιάσουν όπλα στους επίσημους και στον πρόεδρο, ο οποίος την πούλεψε στο επόμενο δεκάλεπτο. Αργοτερα οι υγειώς σκεπτόμενοι μας κατηγόρησαν δι' αντεθνική δράση, οι γνωστοί εθνοεισπράκτορες...Τώρα που γράφω αυτές τις λέξεις ο πρόεδρος του πασοκ της σοσιαλιστικής διεθνούς κι ένα σωρό βαρύγδουποι τίτλοι εγκαινιάζει το νεκροταφείο της πολιτικής που αντιπροσωπεύει, μπράβο πρόεδρε έκανες επιτέλους τη σωστή κίνηση, καλή επιτυχία, "σταυροί υπάρχουν "

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου