Σάββατο, 2 Ιουλίου 2011

Οι εφιάλτες ενος μπαχαλάκια

Ηταν αργά βαθια μεσ τη νύχτα, οταν με ξύπνησε το τηλέφωνο.Αναλογιζόμενος ποιός να'ναι τ΄΄αφησα να χτυπάει. Σκέφτηκα πως ίσως ήταν η κυρία που μου άφησε τα εσωρουχά της. Ετσι με το νού στην επιστράτευση το σήκωσα (το τηλέφωνο).
-Φρίξο,τι κάνεις ρε φίλε,η φώνη ήταν ανδρική όπως καταλάβατε. Τον συγκεκριμένο δεν τον λές ακριβώς φίλο αλλά όταν κάποιος σε παίρνει στις δύο τη νύχτα πως να τον πείς. Διότι ο άνθρωπος είαι θαυμαστής δικτακτόρων, της ανωτερότητας της φυλής, κάργα ελληνικοεθνικοφροσύνη, άσχετα αν δεν γνωρίζει τις δυό πρώτες στροφές του εθνικού ύμνου. Με ενασχόληση στο κικ-μπόξινγκ, 'ετοιμος να πλακώση στο ξύλο μετανάστη αλλά το σταυροκόπημα το 'ριχνε σε κάθε ευκαιρία.
-Σε ωραία ώρα παίρνεις ρε απολωλός πρόβατο.
-Φιλαράκι,έχω σοβαρό πρόβλημα, έχω εφιάλτες στον ύπνο μου.
-Με τις αμαρτίες που έχεις, είναι φυσικό.
-Ρε φίλε μιλάω σοβαρά τώρα
-Κι εγώ τι είμαι ρε ο φρόυντ η ο παπάς της ενορίας;
-Είσαι ο μόνος που μπορεί να με καταλάβη και να δώση λύση.
Να που γίναμε και κολητοί.
-Καλά λέγε, αλοιώς δε γλυτώνω απο 'σένα
-Χθές που λές έβλεπα ολη νύχτα εφιάλτες.
-Προχθές που ήσουν;
-Στα επεισόδεια που αλού, σε είδα που έφευγες .
-Αντέχω ρε τα χημικά; Με είδε η μου λέει παραμύθια, σκέφτηκα.
-Είδα που λες φιλαράκι πως ήμουν στη πλατεία με τους άλους κι έτρωγα ξύλο απο τα Μ.Α.Τ. και το άλλο είδα πως είχα μαγαζί στην ερμού το οποίο μου κάνανε θερινό.
-Ποιό μαγαζί είχες;
-Δεν είδα.
-Τον ματατζή τον είδες;
-Οχι φίλε τα πρόσωπα ήταν θολά,τίποτα δεν είδα, εκτός απ'ότι έπεσα κάτω αιμόφυρτος με κομένη την ανάσα απο τα χημικά, σκέτος εφιάλτης .
-Τι λες ρε άλλοι τα ζήσανε στην πραγματικότητα, τραυματίστηκαν και χάσαν περιουσίες και συ έχεις πρόβλημα επειδή δε μπορείς να κοιμηθείς;
-Εκείνοι θα περάσουν για αγωνιστές εγώ με τέτοια όνειρα τι θα λέω οτι είμαι,εφόσον άλλη είναι η αποστολή μου.
Του 'χει σαλέψει σκέφτηκα.
-Και τι θέλεις ρε να κάνω τον ψυχίατρο;
-Μη με κοροιδεύεις ρε φίλε, θέλω να μου βρείς μια λύση ν'απαλαγώ απο τους εφιάλτες,τους βλέπω συνέχεια,πάω να κλείσω μάτι και τσούπ φανερώνονται.
Επρεπε να του δώσω μια απάντηση αλοιώς δε θα ξεμπέρδευα.
-Εχω μια λύση, μ'ακούς;
-Το 'ξερα ρε συ ότι είσαι φίλος, είμαι ολος αυτιά.
-Την επόμενη φορά που θα ετοιμαστείτε για μπάχαλο.
-Ναι.
-Εσυ θα είσαι με τους αγαναχτισμένους.
-Α...
-Αξ και ξερός, θα προκαλέσεις τους ματατζήδες, θα φάς αληθινό ξύλο και μιας και θα πραγματοποιθούνε οι οι εφιάλτες σου θ'απαλαγείς απ' αυτούς.
-Δε γίνεται ρε φίλε οι περισότεροι με ξέρουν απο το γυμναστήριο και τους αγώνες, θα με χαρακτηρίσουν όμηρο και θα την πληρώσουν αθώοι. Ασε που μπορεί να βγεί υπουργός και να λέει πως εσείς οι δήθεν αθώοι ΄κρατάτε ομήρους. Θα δικαιολογήση κάθε είδους βία, σκέψου να 'σαι δίπλα μου, μέχρι και για υποκίνηση θα σε μαγκώσουν, αν καταφέρεις να επιζήσης. Βρες κάτι αλλο.
Αλλο, εύκολο είναι, σκέφτηκα λίγο και τότε μου κατέβηκε η ιδέα.
-Αυτό είναι,το βρήκα
-Για λέγε
-Λοιπόν θα την πέσεις για ύπνο και θα ονειρευτείς πως δέρνεις εσένα.
-Τι έκανε λέει;
-Θα ονείρευτείς εσυ ο φασίστας..
-Εθνικόφρων.
-Καλά ο θνηκόφρων θα δείρεις τον εαυτό σου τον αγανακτισμένο, έτσι και οι εφιάλτες σου θα βρούν διέξοδο και το χρέος σου θα κάνεις ως θνηκόφρων
-Μμμ, έχει ένα πρόβλημα αυτή η λύση.
Τι μπαγλαμάς θεέ μου.
-Κινδυνεύω να περάσω στην απέναντι πλευρά ρε φίλε και τότε πως ξεμπερδεύω με δικούς μου.
-Μπράβο ρε συ το κατάλαβες.
-Κατάλαβα ποιό;
-Πως δεν είσαι μόνο εσύ το παληκάρι ο γεναίος ο έλληνας. Χρειάζονται κότσια για ν'αντιμετωπίσει κανείς ανθρώπους σαν κι εσένα. Κι έκλεισα το τηλέφωνο.Αμάν πια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου