Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2011

Σας το'πα, α δε σας το'πα κατεβαίνω για βουλευτής,αντίς για μανιφέστα και μαλακίες,έχω ύμνο

Σα ξυπνώ πρωί για τη δουλειά
και δε δώ πεζό στη γειτονιά
τη γραβάτα μου τη σιάζω
την κουρσαρα μου αρπάζω
και μια συνείδηση κομματική

να εμφανιστώ μπρός στον αρχηγό
μπας και με κάνει υπουργό
τείχη παντού να υψώνω
κι ανθρώπους να φυλακώνω
και να λέω ψέμμα με ουρά

θα μιλάω και στις εκπομπές
των άλλων να λέω τις πομπές
ολα τα'χουτε διαλύση
μόνο εμείς έχουμε λύση
με ιδέες απ τον ουρανό

τάπόγεμα θα 'μαι στη βουλή
να καταγγέλω τη διαπλοκή
κι αν τις μίζες μου επήρα
φταίει η άτιμη η μοίρα
κι οι κολητοί μου στην επιτροπή

έτσι στη ζωή θα πορευθώ
αν κι εφόσον ψηφισθώ
κι αν μου ρίξεται το φούμο
σεις δεν είστε μεσ'το τσούρμο
που τα φάγαμε όλοι μαζί.

οχι παίζουμε...

Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011

Το χτικιό = η Ε.Ε.,ενα υπερτιμημένο παλιόπραμμα

Ηταν μεσημέρι πέμπτης κι αποφάσισα για να ξεφύγω λίγο απο τους 40 βαθμούς στη σκιά, να κάνω ένα διάλλειμα για καφέ. Την άραξα λοιπόν στο πεζοδρόμιο παρήγγειλα ελληνικό κι έστριψα τσιγάρο. Τότε το είδα, ήταν το χτικιό, ήρθε και κάθισε δίπλα μου μαζί με το σεντούκι όπου έχει καταχωνιάσει τις αξίες μας σαν ιερά κειμήλια μιας άλλης εποχής.Σας έχω μιλήσει και παλαιότερα, είναι το τέρας που ευθύνεται για ότι κακό μας συμβαίνει, μιας και καμμιά δικαιοσύνη,κανένας θεσμός δεν απέδωσε ευθύνες σε κανέναν υπεύθυνο, κανέναν που έδρασε σα μαφιόζος και μιας και όλοι αυτοί δεν είναι υπόλογοι ποιός είναι ένοχος για τη διεθνή ξεφτίλα μας.
-Γειά σου φροίξο ,είπε.Οχι οτι είμαστε φίλοι αλλά ενα γειά το'χουμε.
-Γεια και σε'σένα, ακόμα το κουβαλάς το σεντούκι σου;
-Γιατί όχι, αναπάσα στιγμή μπορεί να πάρω κάποια αξία,δίνοντας ότι σαβούρα μου περισεύει.
-Εξον αν φοβάσαι μη στο κλέψουν.
-Για να το τολμήση κάποιος πρέπει να'χει καρύδια στα μπατζάκια, ξέρεις ποιοι το προστατεύουν, απο τις δυνάμεις της τάξης μέχρις υψηλά ιστάμενοι.
-Καλά αυτοί είναι υπόλογοι οτι ξεπούλησαν τις αξίες τους, παρατήρησα απορρημένος.
-Α, ρε βλάκα, αυτοί είναι οι καλλίτεροι φύλακες αυτού του σεντουκιού και να σου πω το νόστιμο, είπε κοιτόντας με με το σατανικό του βλέμμα,οι καλλίτεροι φύλακες είναι αυτοί που υποσχέθηκαν πως θα'ναι οι θεματοφύλακες αυτών των αξιών.
-Και η αμοιβή τους;
-Τους έχω με σύμβαση αορίστου χρόνου, μόνιμος ουδείς,οσο χρειάζομαι κάποιον παίρνει την αμοιβή του ,άμα δεν συντρέχει πια λόγος συνεργασίας, ας καθαρίσει μόνος του.
-Εχεις και δικά μου εκει μέσα;
-Για όλους έχω αλλά δε με ενδιαφέρουν οι αμελητέες ποσότητες, στοχεύω στα καλά κομμάτια.
-Δε μου λες,τόλμησα μιαν απορία, εμείς σαν έθνος έχουμε κάποια ελπίδα.
Χμογέλασε κι ένοιωσα κάτι σα φίδι να τρέχει στη ραχοκοκαλιά μου.
-Εσεις ρε ηλίθιε, αν ερχόντουσαν οι γερμαναράδες και σας λέγανε,ρε σεις τι σας χρωστάμε απο τότε που οι πατεράδες μας σας στήσανε όλους στον τοίχο μέχρι τα σήμερα και πραφ σας ξοφλούσανε εμένα να κάτσω να με πηδήξεις αν σε δυό βδομάδες δε θα σασταν βουτηγμένοι στα χρέη και στην ανομία.
-Α,έτσι.
-Αμ,πως αλοιώς,εκτός αν έχεις κάποια λύση να συζητήσουμε,εκτός αν νομίζεις πως μερικοί διανοούμενοι και δυό διαδηλώσεις θα με αναγκάσουν να ξεκλειδώσω το σεντούκι μου. Θα πληρώσεται ακριβά το περιεχόμενο του, να'σαι σίγουρος.
-Και ποιά είναι τα καλά κομμάτια , η ευρωπαική ένωση ας πούμε;
-Τρίχες αυτή είναι ένα υπερτιμημένο παλιόπραμμα αλλά έχει όγκο κι απο κει θα βγάλω κέρδος.
Είμουν λουσμένος στον ιδρώτα με τρεμάμενα χέρια άναψα τσιγάρο και γύρισα να του κάνω άλλη μιαν ερώτηση, είχε φύγει όμως αθόρυβα όπως ήρθε,σκέφτηκα ποια είναι τα καλά κομμάτια κι ένοιωσα ζάλη, άδειασα το ποτήρι με το νερό και βγήκα στο καμίνι του δρόμου, λες και δεν ήξερα την απάντηση.

Κυριακή, 10 Ιουλίου 2011

Νυν υπέρ πάντων απώντες, η σαράντα μέρες πλατεία.

Τρακόσοι πρωτομάστοροι
σωρό οι απλοί μαστόροι
τσιράκια παραγιοί
βοηθοι και μαθητάδες

Ολημερίς γκρεμίζουνε
το βράδυ νουθετούνε
και στην πατρώα γης
ποδάρι δε πατούνε.

Αγάλι αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι
εσχόλασαν τις μέλισσες φάγανε το μέλι
τους κηφήνες δραγουμάνους όρισαν
να πουλήσουν την κυψέλη.

Και στήσανε αντάρτικο
βουλευτες εκ των βολεμένων
απ'το ύψος πάθαν βέρτικο
πρόκειτε περι πυροβολημένων.

Σύνθημα επινόησαν τρανό
όπως κάθε εξεγερμένος
τα τσαμασήρια σας και μπρός αγανακτισμένοι
δε σας θέλει ο τουρισμός και οι βολεμένοι.

Βγήκε και τ'Ανιώ με το καρυοφίλι
τ'αλφαβητάρι βρόντηξε στο θρανίο
τέρμα τα ΑΕΙ,αλάζει το σχολείο
καρότσι θα'χει στην αυλή,μέσα το ταμείο.

Μέγας ανακυρήχθηκε κι ο Μπένι
στην ευρώπη τον θαμάσαν
κι μόνη ένοια μας απομένει
πως να κόψουμε τη μάσαν.

Υψωσε κι ο Γερουλάνος ξίφος
το φούτμπολ έβαλε στη ζυγαριά
στα μάτια φόρεσε μαντήλι
μην δει οτι είναι παπαριά.

Κι ετοιμάζουν ιερό αγώνα
σεμνά και ταπεινά
άγια ν'ανάψουν χημικά
στη βία ν'αφιερόσουν ξανά.

Χρέος έκαμαν μεγάλο
έκοψαν κι επιταγή
μας έστειλαν να την πληρώσουμε
εις διαταγήν...

Σκύψε λαέ προσκύνα
πήραμε πέμπτη δόση
πες αντίο πείνα και φτώχεια
παρ'τηνε κι ας είναι τόση.

Ενοχος για μαλάκας
πολοί στο δίλλημα σταθήκαν
απολογία έκαναν της πλάκας
με μαλακία απαλαχθήκαν.

Κι απέναντι απ'το παρλαμέντο
γέμισε η πλατεία
πιο σκληρό είν το γκλόμπ για το τσιμέντο
αναρωτήθηκαν σε υπουργεία.

Σαράντα μέρες το παλεύουν
σαράντα το παιδεύουν
μες τα σκοτάδια της ζωής
ένα φως γυρεύουν.

Κι αν κάποιοι πήραν πέτρα
κι άλλοι δείξαν μούτζα
στο τέλος όλοι συμφωνούν
αντι για ψήφο να δείξουν...

Κι έγινε ολομμέλια
ο αγώνας μπαίνει σε νέα φάση
δίχως μεταμέλεια
είναι της ζωής μια στάση.

Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2011

Για έναν διαγωνισμό έμμετρης σάτιρας.

Αναρτώ εδώ ένα έμμετρο με το οποίο συμμετείχα σ'έναν διαγωνισμό(πνευματικών δημιουργών του δήμου χανίων).Οπως θα δείτε κάθε στροφή έιναι κι ένα θέμα και η πλέξη στη ρίμα είναι κάπως ζόρικη. Ψάχνοντας τ'αποτελέσματα, βρήκα τρία απ'αυτά και χάρηκα που δεν διακρίθηκα. Διότι το ένα είναι τουλάχιστον αφελές το δεύτερο καμμιά σχέση δεν έχει με τη σάτιρα και το τρίτο είναι χυδαίο. Η ενσταση μου είναι πως απο τα 300 τα οποία δεν αναρτήθηκαν τουλάχιστον εγώ δεν τα βρήκα δεν γράφτηκε κάτι καλλίτερο, αν είναι δυνατόν.

Το γιουρούσι
δράμα ενοχής

Τα παθήματα χώρας θα ιστορίσω
προσφιλούς κι αγαπητής να θυμίσω
που'χει το βάρος τρανής ιστορίας
και ξάφνου, απόρεσαν αυτής οι ηγέται,
το ταμείο άδειασε δια μαγείας
γνώστες αυτή του όμηρου του γκαίτε

Κάθισαν το λοιπόν,στίψαν τη φαιά τους
φταίχτη να βρούν στα μπατιρήματα τους
άμα τη φτώχεια είδαν μεσ'την αντάρα
θέσαν το ερώτημα το παμπάλαιο
στη χώρα ποιός τα 'καμε μαντάρα
ο λαός εμείς εσείς για το κεφάλαιο

Γιουρούσια κάνανε για χρόνια
ένδοξα, στης χώρας τα φτωχά τ'αλώνια
καλοί γόνοι,προέδροι κι ιερείς
ονομαστοι ομφάλιοι λώροι
επίσημοι παράγοντες, λοιποί φορείς
έλεγχο δεν είχαν ούτε και το ζόρι

Και παν στη φραγκιά στο μέγα ταμείον
φράγκα να πάρουν να ρίξουν το μείον
και λόγο αληθινο είπαν εν μέρει
η κρίση είναι παγκόσμιος κανών
οι απόγονοι του περικλή του λευθέρη
και ρίγησε κι ο μέγας μακεδών.

Ζητούν έλεος ,εκατόμβη προσφέρουν
το μνημόνιο με δέος αναφέρουν
ο φιπια παρ'αυτα στο εικοσιτρία
κόψαν παροχές δώρα μισθούς συντάξεις
δώσαν μπέσα σε τράπεζες,γερά ταμεία
αέρα κοπανιστό στις κάτω τάξεις.

Κι έβγαλε ο λαός ετυμηγορία
δίκες να δεί, έτσι για την παρηγορία
και ζητά απο του έθνους τους πατεράδες
ντόμπρα να του πει δίχως ήξει αφίξει
ποια μπατιρια έχουν τρανούς παράδες
ποιοί τη χώρα πολαπλά έχουν πλήξει

Στο διεθνή στίβο είχαν επιτυχία
με προαιώνιους κάμαν συνεργασία
κι έκαμε ο καθείς μύχια σκέψη
άραγε είναι ικανοί σαν ηγέται
να κάνουν παζάρι να πάρουν πεσκέσι
για θα τους φτύσουν όμηρος και γκαίτε

Κλαίει η πατρίς με μαύρο δάκρυ
με τέτοιους άντρες πως να'βρει άκρη
μια να'ναι σα παρθένες υφάντρες
και σα γιούδες να τη φιλούνε με πάθος
Αυτή φιλότιμους θέλει τους άντρες
και συγχωρεί όσους ομολογούν λάθος.

Σάββατο, 2 Ιουλίου 2011

Οι εφιάλτες ενος μπαχαλάκια

Ηταν αργά βαθια μεσ τη νύχτα, οταν με ξύπνησε το τηλέφωνο.Αναλογιζόμενος ποιός να'ναι τ΄΄αφησα να χτυπάει. Σκέφτηκα πως ίσως ήταν η κυρία που μου άφησε τα εσωρουχά της. Ετσι με το νού στην επιστράτευση το σήκωσα (το τηλέφωνο).
-Φρίξο,τι κάνεις ρε φίλε,η φώνη ήταν ανδρική όπως καταλάβατε. Τον συγκεκριμένο δεν τον λές ακριβώς φίλο αλλά όταν κάποιος σε παίρνει στις δύο τη νύχτα πως να τον πείς. Διότι ο άνθρωπος είαι θαυμαστής δικτακτόρων, της ανωτερότητας της φυλής, κάργα ελληνικοεθνικοφροσύνη, άσχετα αν δεν γνωρίζει τις δυό πρώτες στροφές του εθνικού ύμνου. Με ενασχόληση στο κικ-μπόξινγκ, 'ετοιμος να πλακώση στο ξύλο μετανάστη αλλά το σταυροκόπημα το 'ριχνε σε κάθε ευκαιρία.
-Σε ωραία ώρα παίρνεις ρε απολωλός πρόβατο.
-Φιλαράκι,έχω σοβαρό πρόβλημα, έχω εφιάλτες στον ύπνο μου.
-Με τις αμαρτίες που έχεις, είναι φυσικό.
-Ρε φίλε μιλάω σοβαρά τώρα
-Κι εγώ τι είμαι ρε ο φρόυντ η ο παπάς της ενορίας;
-Είσαι ο μόνος που μπορεί να με καταλάβη και να δώση λύση.
Να που γίναμε και κολητοί.
-Καλά λέγε, αλοιώς δε γλυτώνω απο 'σένα
-Χθές που λές έβλεπα ολη νύχτα εφιάλτες.
-Προχθές που ήσουν;
-Στα επεισόδεια που αλού, σε είδα που έφευγες .
-Αντέχω ρε τα χημικά; Με είδε η μου λέει παραμύθια, σκέφτηκα.
-Είδα που λες φιλαράκι πως ήμουν στη πλατεία με τους άλους κι έτρωγα ξύλο απο τα Μ.Α.Τ. και το άλλο είδα πως είχα μαγαζί στην ερμού το οποίο μου κάνανε θερινό.
-Ποιό μαγαζί είχες;
-Δεν είδα.
-Τον ματατζή τον είδες;
-Οχι φίλε τα πρόσωπα ήταν θολά,τίποτα δεν είδα, εκτός απ'ότι έπεσα κάτω αιμόφυρτος με κομένη την ανάσα απο τα χημικά, σκέτος εφιάλτης .
-Τι λες ρε άλλοι τα ζήσανε στην πραγματικότητα, τραυματίστηκαν και χάσαν περιουσίες και συ έχεις πρόβλημα επειδή δε μπορείς να κοιμηθείς;
-Εκείνοι θα περάσουν για αγωνιστές εγώ με τέτοια όνειρα τι θα λέω οτι είμαι,εφόσον άλλη είναι η αποστολή μου.
Του 'χει σαλέψει σκέφτηκα.
-Και τι θέλεις ρε να κάνω τον ψυχίατρο;
-Μη με κοροιδεύεις ρε φίλε, θέλω να μου βρείς μια λύση ν'απαλαγώ απο τους εφιάλτες,τους βλέπω συνέχεια,πάω να κλείσω μάτι και τσούπ φανερώνονται.
Επρεπε να του δώσω μια απάντηση αλοιώς δε θα ξεμπέρδευα.
-Εχω μια λύση, μ'ακούς;
-Το 'ξερα ρε συ ότι είσαι φίλος, είμαι ολος αυτιά.
-Την επόμενη φορά που θα ετοιμαστείτε για μπάχαλο.
-Ναι.
-Εσυ θα είσαι με τους αγαναχτισμένους.
-Α...
-Αξ και ξερός, θα προκαλέσεις τους ματατζήδες, θα φάς αληθινό ξύλο και μιας και θα πραγματοποιθούνε οι οι εφιάλτες σου θ'απαλαγείς απ' αυτούς.
-Δε γίνεται ρε φίλε οι περισότεροι με ξέρουν απο το γυμναστήριο και τους αγώνες, θα με χαρακτηρίσουν όμηρο και θα την πληρώσουν αθώοι. Ασε που μπορεί να βγεί υπουργός και να λέει πως εσείς οι δήθεν αθώοι ΄κρατάτε ομήρους. Θα δικαιολογήση κάθε είδους βία, σκέψου να 'σαι δίπλα μου, μέχρι και για υποκίνηση θα σε μαγκώσουν, αν καταφέρεις να επιζήσης. Βρες κάτι αλλο.
Αλλο, εύκολο είναι, σκέφτηκα λίγο και τότε μου κατέβηκε η ιδέα.
-Αυτό είναι,το βρήκα
-Για λέγε
-Λοιπόν θα την πέσεις για ύπνο και θα ονειρευτείς πως δέρνεις εσένα.
-Τι έκανε λέει;
-Θα ονείρευτείς εσυ ο φασίστας..
-Εθνικόφρων.
-Καλά ο θνηκόφρων θα δείρεις τον εαυτό σου τον αγανακτισμένο, έτσι και οι εφιάλτες σου θα βρούν διέξοδο και το χρέος σου θα κάνεις ως θνηκόφρων
-Μμμ, έχει ένα πρόβλημα αυτή η λύση.
Τι μπαγλαμάς θεέ μου.
-Κινδυνεύω να περάσω στην απέναντι πλευρά ρε φίλε και τότε πως ξεμπερδεύω με δικούς μου.
-Μπράβο ρε συ το κατάλαβες.
-Κατάλαβα ποιό;
-Πως δεν είσαι μόνο εσύ το παληκάρι ο γεναίος ο έλληνας. Χρειάζονται κότσια για ν'αντιμετωπίσει κανείς ανθρώπους σαν κι εσένα. Κι έκλεισα το τηλέφωνο.Αμάν πια.