Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2011

George Papandro, ;όπως τον αποκαλούν οι έγχρωμοι φίλοι μας ,η ιστορία ενος ηγέτη.

Πριν απο κάμποσα χρόνια στη Παγκαλάδα (σας έχω μιλήσει και παλαιότερα) στη θαυμάσια αυτή χώρα ηταν η εποχή που δένανε τα σκυλιά με τα λουκάνικα.Ετσι πήρα κι έγώ τέσσερα κατα την επισκεψή μου διότι ήσαν Π.Ο.Π. τα λουκάνικα, τα σκυλιά ήταν ράτσας. Και βέβαια λεφτά υπήρχαν να φανε κι οι κότες και μερικές κάνανε καί χρυσά αυγά. Οι πάνκαλοι είχαν βρεί τις κότες που κάνανε χρσά αυγά, απο κει βγήκε και η σχετική παροιμία. Η χώρα όμως άρχισε να έχη προβλήματα. Οι νέοι λέγανε, γιατί να δουλέψω θα πάρω δυο κότες που κάνουν χρυσά αυγά και θα την περνάω ζωή και κότα. Η αστική τάξη πάλι χτύπαγε διακοπές και τις τέσσερεις εποχές του έτους. Ενώ οι κονομημένοι καλιτέχνες αναζητούσανε την πιότητα διασκεδάζοντας σε Μύκονο κι Αράχωβα.(οχι εδώ ερχόντουσα) Ενώ οι της κουλτούρας ήταν σε αέναη φιλοσοφική αναζήτηση. Μέχρι κι οι ιερωμένοι άρχισαν να χαλάνε μιας κιετοιμάζονταν να οσιοποιήσουν την χρυσογεννούσα όρνιθα. Στις δυνάμεις ασφαλείας, σκέτο μπάχαλο, λέγεται δε πως τα Μ.Α.Τ.οταν δε παίζανε ράγμπι με τα γκλόμπς ανοίγανε φύλλο για πίτα. Ασε δε οι βουλευτές αντι για νομοσχέδια το'χανε ρίξει στη λογοτεχνία και τις ρήσεις ιστορικών αντρών. Ακόμα κι οι συνδικάλιστες τα σκυλιά αυτά της εργατικότητας κάναν τις κότες για να διασκεδάσουν. Γι' αυτό συγκλήθηκε έκτακτη ολομέλεια της βουλής και ζητήθηκε απο το σώμα να υποβάλει τις προτάσεις του. Πέσανε πολές προτάσεις όπως να χαρίσουνε ολα τα χρυσά αυγά σε γείτονα χώρα φτωχή κι ατιμασμένη, η το άλλο να σφαγούν όλες οι κότες στην γιορτή του Τεό Παγκαλό και να τον ράνουν με χρυσά αυγά. Η πρόταση όμως που επικράτησε ήταν αυτή του ίδιου του έθνικού ήρωα του Τεό Παγκαλό ο οποίος πρότεινε την πτώχευση της χώρας, σε μια ομιλία όλο πάθος κατέθεσε πως για τη σωτηρία της χώρας να βρεί την όρεξη για δημιουργία και πρόοδο έπρεπε πρώτα να πτωχαίνει. Ναι αλλά ποιός θ'αναλάμβανε ένα τέτοιο έργο εφόσον οι παρόντες γνώριζαν μόνο πλουταίνουν μια χώρα; Ενας τρίτος, βέβαια ο νούς τους πήγε σε κάποιους οι οποίοι ήσαν απησχολημένοι με το να φτωχαίνουν τις δικές τους χώρες. Εχω τον άνθρωπο που μπορεί ν'αναλάβει το δύσκολο αυτό έργο διαβεβαίωσε ο επιφανής άνδρας. Βέαια η πρόταση δεν άρεσε ιδαίτερα αλά απο το ολότελα καλή κι παναγιώταινα.
Ετσι ανετέθει στον Τεό Παγκαλό η εθνικής σημασίας αποστολή. Ο Τεό βρήκε τον παλίο του φίλο George Papandro.
Και τον άρχισε στο μπλα μπλά. Χαραμίζεσαι φίλε μου σαν υπουργός, πρέπει ν'αποδείξεις την αξία σου, ν'αποδείξεις πως μπορείς να κάνεις πράγματα που άλλοι αδυνατούν. Και ποιά είναι αυτά ρώτησε ο George, Να κάνεις μια χώρα απο πλούσια φτωχή -Εγω ο γιός κι εγγονός σημαντικών πολιτικών να κάνει κάτι τέτοιο σε μια χώρα; -Σκέψου το θετικά επέμενε ο Τεό αν μπορείς να κάνεις μια πλούσια χώρα φτωχή, μπορείς κάνοντας τ'αντίθετα μπορείς απο φτωχή να την κάνεις πλούσια, είναι ένα στοίχημα που είσαι ο μόνος που μπορεί να το κερδίσει.
-Κι αν αποτύχουμε να παοτύχουμε τι γίνεται τότε;
-Για 'μένα δεν είμαι σίγουρος αν θα μπορούσα να φέρω σε πέρας τέτοια ευθύνη για 'σένα είμαι απόλυτα σίγουρος πως είσαι ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση.
-Και πως θα ονομάσουμε το σχέδιο;
-Ο πλούτος του Αριστοφάνη
-Ο ποίος ποιού;
-Ο πλούτος του Αριστοφάνη.
-Α! πατέρας και γιός, έστω και τι θα περιλαμβάνει το σχέδιο;
-Είναι απλό, θα πουλήσουμε σε μια αγαπημένη εταιρεία τη ΓΥ.ΠΕ.Χ.( οι γύπες πετούν χαμηλά) ολες τις κότες που παράγουν χρυσά αυγά, έτσι θα δημιουργήσουμε χρέη βουνά, άνεργους ποτάμια και διαφθορά κάμπο ολόκληρο.
-Και ο λαός αν ξεσηκωθεί σα θάλασσα πλατιά;
Ο Τεό τον κοίταξε απορρημένος, κάνε γούστο σκέφτηκε αλλά βρήκε την απάντηση.
-Μην ανυσηχείς είναι κάλμα, Ιόνιο, Αιγαίο δε γίνεται με τίποτα.Πότε λες ν'αρχίσουμε;
-Να πάμε στην πατρίδα να μαζέψουμε την παλιά ομάδα του μπαμπά και να κάνω λίγο ποδήλατο να δω και τη μαμά.
-Κι εγώ λέω να 'ρθω για λίγο να φάω κοκορέτσι με γιαούρτι να πω και καμμιά μαλακία με τους άσπονδους φίλους.
Οπερ κι εγένετο, το σχέδιο πέτυχε απόλυτα στην αποτυχία του, με μία και μόνο μία διαφορά. Εσείς που διαβάζεται αυτό το παραμύθι γνωρίζεται αυτή τη μικρή διαφορά.
Υ.Γ. πολύ μούχλα εντός, πολύ μια απο τα ίδια πέσανε και οι λογοτεχνικές κοτσάνες...Εξω όμως φυσάει άλλος αέρας, ο δρόμος όμως άνοιξε και τα σκυλιά δαρμένα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου