Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2011

Η κάθοδος των μυρίων, ο γιαουρτικός πόλεμος και η πολιορκία της δωδεκάτης μέρας

συγκέντρωση το σύνταγμα
ο λαός πήρε το πρόσταγμα
δεν έχει άλλη ελπίδα
κόκκαλο βρήκε η λεπίδα

κι ήρθαν άνεργοι κι απολυμένοι
χωρίς αποζημίωση διωγμένοι
η επιχείρηση δεν έχει μία
ουτε με δίκανο η πελατεία

κι ήσαν οι απασχολούμενοι
σε μηχανάκι εποχούμενοι
μ' άμοιβες με τεφτέρι
ένσημα το μαγαζί δεν ξέρει

κι ήσαν νέοι με πτυχία
και μέλλον στα καφενεία
καμιά δουλειά δε σνομπάρουν
αμα τη βρούν θα την πάρουν

κι ήσαν μαγαζάτορες
τους φάγαν οι αλιγάτορες
οι μεγάλες επιχειρήσεις
με νόμους κι εγκρίσεις

η γενιά με το πεντακοσάρι
κι αυτό αν το πάρει
η κυβέρνηση θα το κόψει
το κράτος λέει να προκόψει

οσοι παίρνουν συντάξεις
απο τις κάτω τάξεις
κομένα δώρα και εκάς
με περίθαλψη της συμφοράς

όσοι έχουν εργαστήρια
όρθιοι πριν τα ξυπνητήρια
τώρα με νερό και παξιμάδι
θα το κλείσουν το ρημάδι

κι ήρθαν πολοί με φίλους
άλλοι με τους σκύλους
οι μεγάλοι με τα παιδιά τους
κι οι νέοι με τη γιαγιά τους

κι ήσαν και τρακαδόροι
κλέφτες και μπουκαδόροι
τώρα πως να ρισκάρουν
τι να βρούν και τι να πάρουν

κι ήσαν και δυό βλαμένοι
αφελείς κι αλοπαρμένοι
που 'ρθαν να δουν κέφι
κι ορχήστρα με το ντέφι

κι είναι οι αγανακτισμένοι
μυριάδες μετρημένοι
σ'άλες πόλεις και πλατείες
σε πύργους και παραλίες

κι ήρθαν εμπρός στους πεσόντες
ολοι πινώντες και διψώντες
στο μεγάλο κάστρο αγνάντια
στους υπερασπιστές του ενάντια

κι έδειξαν μ'ανοιχτή παλάμη
τα χρόνια που πήγαν χαράμι
αποφασισμένοι καθώς ήσαν
τηνπολιορκία αρχίσαν

κι απο μέσα οι ορκισμένοι
κοίταζαν φουρκισμένοι
δικαιολογίες είχαν αράδα
πριν πάρουν τη κρυάδα

απο αγρότες καταγόμαστε
το λέμε και καυχόμαστε
του λαού γέννημα θράμμα
μα δεν ξέρουμε τι είν'το στρέμμα

κι άλλοι απο γονείς εργάτες
σκληρές κάναν πλάτες
με τις πολές ανέσεις
μεταξύ τους αλάζοντας θέσεις

κι άλλοι ένσημο δε κολήσαν
υπάλληλοι ποτέ δεν ήσαν
ιδρώτα είχαν και ζαλάδες
κάνοντας βαθιούς τεμενάδες

κι άλλοι ονόματος είναι γόνοι
για με μπάρμπα στην κορώνη
κι άλλοι με την πολύ την πείρα
της κοινωνίας είναι φύρα

κι όσοι έχουν τιμή
στη δύσκολη εκείνη στιγμή
ανήμποροι σιωπήσαν
κι επιοικώς την κοπανήσαν

τώρα σιωπούν μπρος στο πλήθος
δε τους επιτρέπει το ήθος
τη δημοκρατία στο δρόμο
την κοιτούν με τρόμο

κι αντίς να βγούν μπροστά
να κάνουν τα δέοντα τα σωστά
σωστά δεν το εκτιμήσαν
την αποστολή τους δεν τιμήσαν

φοβήθηκαν το γιούχα τη γιαούρτη
αθόρυβα τράβηξαν το σούρτη
κι απο το χαμηλό πορτί
πέρασν κιν αμόλησαν πορδή

κι αν έφαγαν πέτρα με γιαούρτη
κερασμένη η συνταγή ετούτη
τους αρέσει δε τους αρέσει
μεγάλο μας φόρεσαν φέσι

...συνεχίζετε... ελπίζω...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου