Κυριακή, 17 Απριλίου 2011

ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΠΑΝΙΚΑ ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΜΙΑΣ ΑΝΤΊΣΤΑΣΗΣ

Τις προάλες είδα το εξής όνειρο. Είμουν λέει πλούσιος, βαθειά πλούσιος. Πως είναι οι βαθειά πλούσιοι στην ελλάδα, με οφ-σορ, μυστικές καταθέσεις στην ελβετία και τα ρέστα. Βέβαια ολ'αυτά δεν τα'χα για ιδίον ώφελος, τα'χα για να τα χρησιμοποιήσω, όπως κι όλοι οι πλούσιοι έλληνες για την αντίσταση εναντίων του διεφθαρμένου κράτους. Είμουν λοιπόν ένας αντιστασιακός. Οχι βέβαια ο αριστερός που κατεβαίνει σε απεργίες διαδηλώσεις η παίρνει καμιά φορα τα όπλα. Ημουν ενας δεξιός αντιστασιακός που υπονομεύει εκ των έσω το αργοκίνητο και διεφθαρμένο κράτος. Και στο ονειρό μου που λέτε είχα είχα μυστική συνάντηση κατα την οποία θα υπέγραφα το μανιφέστο της αντίστασης, το οποία σύμφωνα με την ενημέρωση που είχα είχε τίτλο, εν τούτω πανίκα. Αλλο κάτι δε γνώριζα, ούτε τα πρόσωπα που θα με μυούσαν στην αντίσταση. Ως ηγέτης απ' οτι υποψιαζόμουν εφέρετο βορειοελλαδίτης πολιτικός, ο οποίος διώκετο για τις απόψεις του αλλά διέφευγε τη σύλλυψη χάρη στις μεταμφιέσεις του, οπως ζορό η αγιοβασίλης,(σημαδιακές μεταμφιέσεις) Επίσης παρ' όλες τις άδικες κατηγορίες εναντίων του για λαικισμό, παρέμενε δημοφιλής ακόμα και στη δική μου τάξη διότι βοήθουσε στην απόκτηση πλούτου,σε αστούς για τον σκοπό τον οπίο προαναφέραμε. Ηταν όμως κι η υποστήριξη που είχε απο πολιτικό ειδικού βάρους ο οποίος αγωνιζότανε για την αποτελεσματικότητα της ΕΛ.ΑΣ κατά των λαθροεισαγωμένων μεταναστατών, την ελληνικότητα των ελλήνων κι αποζητούσε την εύνοια της ηγεσίας των χριστιανών. Σημείο συνάντησης ορίσθηκε η καλύβα του μπαρμπα θωμά. Μη φανταστείτε μια καλύβα με τάβλες κι άχυρα. Κοσμική ταβέρνα ήταν οπου η κάθε επίσκεψη κόστιζε ένα πενηντάρι το κεφάλι, Εγώ ντυμένος σε πανάκριβο κοστούμι μου δίπλα στη γυαλιστερη κουρσάρα μουπερίμενα υπομονετικά ανάμεσα σε άλλα ακριβά αυτοκίνητα με ιδιοκτήτες ντυμένους με ακριβά ρούχα είχα την τέλεια κάλυψη. Είχα μιαν αγωνία, ενα περίεργο σφύξιμο στο στομάχι μια αναστάτωση βρε αδελφέ μιας κι ήμουν άμαθος στη συνομοσία, δεν είμουν χαλαρός οπως είμαστε συνήθως εμεις οι σαλονικείς. και τότε συνέβη το απρόσμενο, το αναπάντεχο που αλάζει το ρού της ιστορίας. Ξύπνησα κι ένοιωσα μια λυγούρα , η αναστάτωση στο στομάχι που λέγαμε. Απλά είχα αφήσει ενα κομμάτι ψωμί και λίγο τυρί αντί για δείπνο να τα φάω για πρωινό. Ετσι μεσα στ' άγρια χαράματα έφαγα βραδυνό και πρωινό μαζί. Εκείνο όμως που με προβλημάτισε ήταν οτι δεν είχα διαβάσει το περιεχόμενο του ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΠΑΝΙΚΑ. Αλλά που θα μου πάει θα ξαναονειρευτώ δε θα ξαναονειρευτώ, θα το διαβάσω το άτιμο. καληνύχτα σας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου