Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2011

Ο Αη βασίλης νοσεί. 5 δόκτωρες αποφαίνονται,η κυβέρνηση φέρνει γιαλαντσί άγιο και λέει τα κάλαντα

Τα κάλαντα των καλικαντζάρων

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά
το λέμε κι σαρανταεννιά
ανάποδο θα'χεται χρόνο
μιας και καθίσαμε στο θρόνο

Το χρέος αυξάνουμε διαρκώς
για χρεωκοπία ολοταχώς
περήφανα προχωράμε
και το χρήμα το σκορπάμε

Αη Βασίλης δεν έρχεται
για δε σας καταδέχεται
βρήκαμε άλλο σε μπυραρία
βουτηγμένο στην αμαρτία

Βαστάει επίσημο χαρτί
με τα χαράτσια στη ΔΕΗ
κι είναι ζόρικο παληκάρι
απ'όλους σας θε να τα πάρει

Κι έχει χαρτί με τη γραφή
τη μοίρα σας την προγραφεί
χαρτί τα λόγια που μασάει
εκλογές ποιός σας χρωστάει

Υ.Γ.ακολουθούν οι γνωματεύσεις.

Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011

Να τα πούμε;...τα κάλαντα όπως τα κατέβασε η κούτρα μου...

Τον χριστούλη θα δείτε σήμερα
στου πάρκου το παγκάκι
να τριγυρνά ολοήμερα
γρατσουνόντας μπαγλαμαδάκι

έχει νταλκά έχει καημό
απ'το σπίτι τους πέταξαν όξω
ο μπαμπάς δε φέρνει φαγητό
η μάνα στον γαλαξία απ'έξω.

με τα κουρέλια ντύνεται
φουμάρει τσιγαρλίκι
το κακό καλό γίνεται
και βγάζει χαρτζιλίκι

Εκ της βουλής τον πλησίασαν, τρείς μάγοι με τα δώρα
τ'άστρο που τους οδήγησε ,τους καταριέται τώρα

Του υποσχέθηκαν δουλειά ,στη χαλυβουργική εργάτη
του κοψανε τον απλήρωτο μισθό ,τον είπαν κι επαναστάτη

Κι αν του συμβεί κι ασθενεί, θα πρέπει να πληρώσει
και για αγάπη σαν μιλεί,θα τον πάρει θα τον σηκώσει

Του στείλανε και για δάσκαλο,τον διάσημο Ηρώδη
να του μάθει τη δουλειά κι όλα τα στοιχειώδη

Κι αμα ρίξαν κι ευχές στο δόξα εν υψίστεις
τις μέρες εμας αυτές ,θε να μας βγεί η πίστης.

Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2011

Ενας τυραννόσαυρος made in Greece

Απολιθώματα μαρτυρούν την παρουσία τυραννόσαυρου και στη χώρα μας.
Ο δικός μας τυραννόσαυρος διαφέρει απο τους μέχρι τώρα γνωστούς τυραννόσαυρους, ο δικός μας φέρει την επιστημονική ονομασία βραδύπους-βραδύνους, ανήκει στην ομοταξία των σοσιολόσαυρων κι έζησε την πασόκαινο περίοδο.Ηταν βαρύς και δυσκίνητος το χοντρό πετσί του έφερε πράσινες μπλέ κηλίδες και μαύρες ρίγες. Ετρωγε σχεδόν τα πάντα. Για να εξασφαλίσει τη τροφή του έσκαβε λάκκο, έριχνε υπολείματα τροφής και περίμενε να γεμίση με τα θύματα του τότε έπεφτε πάνω τους και αφού τους συνέθλιβε με το βάρος του τους ξεκοκάλιζε κραυγάζοντας απο αγαλίαση. Κατόπι για να χωνέψη κυλιότανε σε βρώμικα κανάλια.
Το αξιοπερίεργο της ιστορίας είναι πως πολλοί άνθρωποι σε πολλές χώρες ορκίζονται πως τον αντίκρυσαν ολοζώντανο. Οπως πριν απο χρόνια στον σηκουάνα στο κουρδιστάν και σε διάφορα σημεία. Πρόσφατα εμφανίστηκε για μέρες στην Κίνα. Ισχυρίζονται οτι τον είδαν ανάμεσα στους χάρτινους δράκους που κατασκευάζουν για τα πανηγύρια τους. Γνωστή ειδησεογραφική εκπομπή επιχείρησε να ρίξη φώς σ'αυτές τις φήμες καλόντας επιστήμονες οι οποίοι αναζητούν τα αίτια επανεμφάνισης του τυραννόσαυρου και καλούν το κοινό ν'αποφεύγει οποιαδήποτε επαφή μαζί του. Συμπολίτες μας που ήρθαν σ'επαφή μαζί του συμβουλέυουν να του πετάμε γιαούρτη για την απομακρυνσή του, όπως και αυγά που έχουμε αφίσει επίτηδες να χαλάσουν. Οχι για τυρί δεν έμαθα τίποτα. Τυρί ελιές, ότι βρεθεί στο ψυγείο κι ένα καραφάκι ούζο είναι ενα κι ένα για να μην εμφανιστεί στον ύπνο μας.

Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2011

Η Ε.Ε. ΣΤΑ ΤΡΊΑ

Σε τρία κομμάτια η ε.ε.σα να λέμε κολωνάκι, εξάρχεια, βάθης, στην πρώτη η κονομημένοι, στη δεύτερη οι απροσάρμοστοι, στη τρίτη η μπλέμπα.Και μαζί και χώρια.
Και ποιός είναι αιτία για ολ'αυτά. Ο γνωστός σαρδαμιστής,ο λεφτά υπάρχουν αλλά τα'χουν άλλοι,ο αντεθνικώς υπογράφων,ο κύλησε ο τέντζερης και τον φέρανε καπάκι.
Η μέρκελ απλά βρήκε την αφορμή ν'αρχίση το τεμάχισμα. Σήμερα είναι τρία κομμάτια,αύριο εννιά και θ'αυξάνει με γεωμετρική πρόοδο.Ωσπου κανείς να μη ξέρει σε ποιά πλατεία να πιεί καφέ.
Και μας τα'λεγε η Αλέκα δε μας τα'λεγε.Βέβαια και ο Ανδρέας είχε το σύνθημα ΕΟΚ και ΝΑΤΟ.. αλλά ποιός βλάκας πίστεψε ποτέ Παπανδρέου.
Ετσι οι ορδές των αγορών άρχισαν την μεγάλη επέλαση και στην Ευρώπη. Σου λένε δεν αρχίζουμε απο την Ελλάδα πριν μας δημιουργήσουν κάποιον Γοργοπόταμο.
Και ποιός θ'ανατινάξει τη γέφυρα που περνάνε. Αυτός είναι ρόλος της αριστερας αλλά αντί ν'αντινάξη τη γέφυρα δυναμίτιδα θα βάλει ο ένας στον άλλο. Και τότε κλάφτα ακόμα και οι μικρές εστίες αντίστασης θα σβήσουν.

Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2011

Αν γεννιόταν ο χριστός σήμερα στην ελλάδα

Αν γεννιόταν σήμερα
στων αθηνών την πόλη
γιορτή δε θα'τανε ανήμερα
ούτε χαρά ούτε σχόλη

Μάγοι δε θα'φταναν απο περσία
το παράξενο να γυρεύουνε
μάγους με πολύχρονη παρουσία
έχουμε κι όλοι περισεύουνε

Αυτούς που κρατούν τα ηνία
και χαρίζουν σ'ολη τη χώρα
χαράτσια απεργία πενία
κι άλλα περιούσια δώρα

Και το ολόλαμπρο τ'αστέρι
να βγεί να τους φωτίσει
θα το'χουνε καταφέρει
θα το'χουνε φορολογήσει

Χαράτσι θα ρίχναν πρώτα
ως εφ'άπαξ εισφορά
στων ζώων τα χνώτα
σαν εκπνέουν κάθε φορά

Το πρόβλημα το περιλάλητο
το περί όνου σκιάς
δε το θεωρούν άλυτο
φόρο θα δούμε της γαϊδουριάς

Στο ρίφι που βελάζει
στο άκακο αμνίδιο
για το γάλα που κατεβάζει
στους φόρους θα'χει μερίδιο

Και στο μέγα σπήλαιο
δίχως δεύτερο συλογισμό
φόρο θα βάλουνε ανήλεο
εφευρίσκοντας λογαριασμό

Τους βοσκούς σα δοξολογούνε
τον ερχομό του μεσσία
θα τους παρακολουθούνε
χαφιέδες, ως και η ΣΙΑ

θα πρακτορέψουν τους αγγέλους
τους επουράνιους ψάλτες
ο λαός έχει επιτέλους
τους δικούς του εφιάλτες

Το χριστό θα βάλουν σ'εφεδρεία
για να μη κάμμει θάμματα
έχουν αυτοί την εργολαβία
για τέτοια μικροπράγματα

Τον ιωσήφ το φτωχαδάκι
αφού τον σκυλοβρίσουν
του ρίξουν κι ένα μπερτάκι
για μήνες θα προφυλακίσουν

θα ψηφίσουν νόμο περιβόητο
για της παναγιάς τα μάτια
κι όπως είναι ευνόητο
θα φορολογήσουν σα πραμμάτια

Οι πιστοί θα φορολογούνται
με της πίστης κάποιο φόρο
αλλά θα παρακολουθούνται
αν επικαλεσθούν τον εωσφόρο

Ευτυχώς γεννηθήκατε μακριά
χριστέ και παναγιά μας
τη ζωστήρα σα πάρουμε τη βαριά
θα'ναι η μόνη η δουλειά μας.

Υ.Γ
Αυτά τα σχετικά
με τη γέννησή του
φαντασθείτε τώρα τα δεινά
κατα τη σταύρωση του

Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2011

Ο πραγματικός ύμνος της ντροπής, μόνο εδώ

Μέσα στ'απρίλη τη ντροπή
το φαύλο βλέπει η νιότη
να μη γίνουν νοσταλγοί
εργάτης αγρότης φοιτητής
ούτε ένας στρατιώτης

Στ'αυτιά μας ακόμη αντηχεί
της ερπύστριας η ριπή
και φτάνει μέχρι τη ψυχή
της δημοκρατίας η ντροπή
για τον μαύρο απρίλη

Μεσ'τις καρδιές φτάνει ζεστή
τις ελπίδας η λιακάδα
κι έχουν στα στήθη χτιστεί
ψωμί παιδεία ελευθερία
και πανω απ'ολα δημοκρατία

Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2011

Οι μεταπατριωκράτρες

Ο παπα-δήμος κίνησε
ο παπα-δήμος πάει
στα συνετεράκια μύνησε
μέγα αγώνα ξεκινάει

Στή χώρα τη τρισμακάριστη
στη χώρα την ευτυχισμένη
μοίρα κακή κι αχάριστη
την έκαμε δυστυχισμένη

έπεσε βαριά μια καταχνιά
ήρθαν σκοτεινά τα βράδια
αόρατα τη δέσανε σχοινιά
παντού απόγνωσης σημάδια

εχθροί απο ξένα μέρη
κι άλλοι εκ των έσω
στην αγορά στήσαν λημέρι
πολεμούν μ'άτιμο μέσο

τι κι αν άντρες επιφανείς
χρόνια με πείρα στο κουρμπέτι
υποσχέθηκαν ίσα κι ευθύς
ουρί πιλάφια και σερμπέτι

ετσι τρείς μαζωχτήκαν
τάτσι μίτσι κότσι,επισήμως
στην αξιωσύνη σα μετρηθήκαν
άριστος βγήκε ο παπα-δήμος

και πήγαν αυτοί οι ψυχωμένοι
γόνυ θέσαν επί του δαπέδου
δείχνοντας μετανοιωμένοι
πώς ήταν του κάτω επιπέδου

σκήπτρα δώσαν στον παπα-δήμο
παρουσία του μεγάλου Καρόλου
να σώσει την εκκλησία το δήμο
το καλό να δει του συνόλου

χρόνια αγνός τεχνοκράτης
με χωσιά διάβηκε την ΟΝΕ
τότε που ο μέγας μεταπράτης
κραύγαζε ω,ναι ω,ναι

σαρανταοκτώ πήρε παλληκάρια
των θώκων παλιούς λεβέντες
σκληροί όλοι σαν αγκωνάρια
σκληρές τους κι οι κουβέντες

πράσινοι βένετοι και μαύροι
πρώην αριστεροί και κομούνια
άλλοι νοσταλγοι άλλοι λαύροι
και κυράδες με ψηλά τακούνια

τακτική έχουν της καμένης γής
στην ανεργία να πέσουν οι εφεδρείες
ο λαός να κοιτά καταγής
δίχως παράπονα κι απεργίες

δεκαεπτά ήταν του νοέβρη
η παντογνώστρα ιστορία εφάνη
την ηγεσία θέλησε να έβρη
να καταθέτει το στεφάνι

δε θα βρείς εδώ τέτοιους
είπεν ο λαός μ'ένα στόμα
ίσως σε άλλες επέτειους
να υμνούν κάποιο πτώμα

στήσαν δικό τους μπαιράκι
σύρμα βάλαν στη βουλή
εικόνα την ύαινα το κοράκι
την αρπαγή την επιβουλή

βαθύ σκάβουν το αμπρί
δε τολμούν εφ'όπλου λόγχη
η δόξα τους θα'ναι λαμπρή
σε μιάν απόμερη κόγχη

βαριά την έπιασε η θλίψη
εγώ είπε έχω μόνο να γράψω
το κακό για να εκλίψη
δεν έχω δικαίωμα να κάψω

Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2011

Once upon a time in the west

Κάποτε εκει στο φαρ-ουέστ
απο τους κακούς δε μπέστ
ντάλτον τους είπαν και γκάγκστερ
διπλώματα είχαν και μάστερ

σερίφηδες γίναν στο γκριχελάντ
διαφέντευαν ολη τη λάντ
κι αμα βλέπανε τους ρέμπελς
γλώσσα βγάζαν σα γκέμπελς

ευνοούσανε τους ράντσερς
με τα υποβρύχια και τα πάντσερς
που δε δίνανε τρακτόρια
κι οφειλές απ τα κρεμαντόρια

στο μυαλό ήταν τζίνια
μα στο πόκερ είχαν γκίνια
και σα ρίξανε δε ντάϊς
δε τους βγήκαν σνέϊκ-άϊς

κι ήρθε το μοιραίο εντ
τράκα κάνανε για κανά σέντ
οι ράντσερς τους είπαν νάϊν
να καθαρίσουν πριν το σαν-σάϊν

χάου γουϊλ πέϊ νάου
δε μας απέμεινε ούτε κάου
θηλειά τους έγινε ο μπίλ
και βέτο είχαν για το ντίλ

κι ορίσαν τον λούκ παπαντίμος
και γκόου φάκ η εκκλησία ο δήμος
του ανέθεσαν το ντέρτι λάντρι
μπας και σωθεί το κάντρι

μα ξέχασαν πως είν' νοβέμπερ
του σεριφάτου κάθε μέμπερ
πως θα φύγουν στο μούν-λάιτ
δίχως να τιμηθούν στο φάιτ.

Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2011

Ραντεβού με το χτικιό

Πέμπτη απόγεμα, καθισμένος στον καναπέ άνοιξα την τηλεόραση για να ενημερωθώ για τα τεκταινόμενα, άνοιξα και την θέρμανση για να νοιώθω άνετα. Αντί για ζέστη όμως ένοιωσα ένα σύγκρυο μιαν ανατριχίλα,μάλλον άφησα ανοιχτό κάποιο παράθυρο σκέφτηκα. Γελάστηκα, καθώς γύρισα το κεφάλι μου το είδα καθισμένο στον καναπέ μου, άσχημο απαίσιο τρομακτικό. Ναι ήταν το χτικιό, είχε μπει πια στο σπίτι μου ακάλεστο, ευτυχώς ήμουν μόνος, φαντάζεσται τρείς γυναίκες με την παρουσία του;
Με κοίταξε μ'ενα σαρδόνιο χαμόγελο,χαμόγελο, τέλος πάντων.
-Γειά σου φρίξο, τι χαμπάρια;
-Εσύ μας έλειπες, ψέλλισα.Γιατί καταλαβαίνεται την τρομάρα μου.
Γύρισε και κοίταξε την τηλεόραση κι άρχισε να γελάει, τρανταζότανε ολόκληρο απο τα γέλια. Οταν λέμε γέλια φαντασθείτε ιαχές κατα την επέλαση ορδής βαρβάρων. Απο τα γέλια έπεσε στο χαλί κουνόντας χέρια και πόδια δείχνοντας ταυτόχρονα στην οθόνη, ενώ εγώ σκεφτόμουν το κατεστραμένο χαλί και τον καναπέ. Κάποτε σταμάτησε τα γέλια, κάθισε πάλι στον καναπέ σκουπίζοντας δάκρυα, σάλια μαι μύξες, κάτι αηδιαστικά πράγματα δηλαδή.
-Πολύ τη λατρεύω τη χώρα σας ,είπε σοβαρά
-Μπά,πως αυτό;
-Εγκληματικότητα και διαφθορά με υψηλά στάνταρ και τώρα ετοιμάζεται να γίνη το μεγάλο μου τροπαιό μου και θα πλουτίσω την πινακοθήκη μου με πολούς απο τους πολιτικούς σας.
-Και που στηρίζεις αυτές τις φρούδες ελπίδες;
-Δεν έχεται ηγέτες ρε, ηγέτες που να κερδίζουν με το σπαθί τους τη θέση τους ,εγώ τους διορίζω.
-Κι εγώ που νόμιζα πως τους διορίζει η ΗΠΑ.
-Τι λες ρε κι αυτούς ποιός τους διορίζει, ο λαός, τότε γιατί βγαίνουν καθήκια κι ανίκανοι, υπάλληλοι είναι σου μοιάζουν για ηγέτες αυτοί οι κοινότοποι τύποι, ο καιρός των σπουδαίων αντρών που είχαν τα κότσια να σταθούν απεναντί μου πέρασε.
Ηρθε η ώρα μου να γελάσω
-Εσυ ρε δε μπορείς να νικήσεις ανθρωπάκια σαν κι εμένα και καυχέσαι πως έχεις όλο τον κόσμο στο χέρι;
-Κάτσε ρε πούστη να πεινάσεις, να μην έχεις δουλειά και τα λέμε. η μήπως έχεις την εντύπωση πως το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ θα σας βγάλουν απο την πολλαπλή κρίση;ποιοί ρε αυτοί οι αντάρτες του ορνιθώνα; αν δεν τους έπαιρνα για υπαλλήλους θα'ταν άσημα ανθρωπάκια. Ερχονται που λες και μου ζητάν δουλειά και με λαδόνουν πάρε λένε τη σκέψη μας και κάνε μας αρχηγούς.
-Περίεργη αισθηση του χιούμορ έχεις.
-Το πιο ωραίο ξέρεις ποιό είναι ρε μαλάκα, τους δίνω κι ένα δώρο, σ'όλους το ίδιο βέβαια, είμαι δίκαιος εγώ.
-Αντε πέστο να τελειώνουμε.
-Το φόβο, ναι το φόβο μαζί με την εξουσία παίρνουν και το φόβο ξέρεις τι δημιουργικό πραγμα είναι ο φόβος της εξουσίας, φτιάχνει τη διαφθορά τους πολέμους και ότι θεωρείς κακό εσύ κι ομοιοί σου.
-Πολές φορές σε νικήσαμε μη το ξεχνάς αυτό.
-Με τη διαφορά οτι εσείς είστε θνητοί ενώ εγώ είμαι αθάνατο. Κι άρχισε πάλι να γελάει σηκώθηκε κι εξαφανίστηκε μέσα στο απαίσιο χαμογελό του. Σηκώθηκα κι άνοιξα τα παράθυρα να φύγη η μπόχα του.

Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2011

Προσωπικό ημερολόγιο

Πρωινό στου Μαξίμου

Η νύχτα έπεσε παγερή, η κυρά σερβίρε το δείπνο, στή μέση του τραπεζιού τοποθέτησε το μοναδικό αναμένο κηροπήγιο. Αναψα το τζάκι με δυό σπασμένες παλέτες που μαξεψα απο το δρόμο, ΄μάζεψα και μια παλιά πόρτα με λαδομπογιά αλλά την άφησα για τις πιο δύσκολες μέρες. Επλεινα τα χέρια μου και κάθησα απεαντί της,ρουφούσαμε σιωπηλοί τον μέλανα ζωμό, τη βγάλαμε δηλαδή σπαρτιάτικα. Κάτω απο το φώς του κεριού μελετούσα τις ρυτίδες και τη λάμψη των ματιών της, για εκατομυριοστή φορά με ρώτησε γιατί την κοιτάω, αφού ήξερε. Εξω ακούστηκε ενα μεταλικό τερέτισμα. Καλάσνικοφ παρατήρρησε, μάλλον τουκάρεφ απάντησα επιφυλακτικά, συμφώνησα όμως στα επαναλαμβανώμενα μπάμ, ήταν όντως απο μάγκνουμ. Υστερα ούρλιαξαν σειρήνες πολλές σειρήνες, όχι απο 'κείνες που ζουν στα βάθη της θάλασσας. Βγήκαμε στο μπαλκόνι, την έπιασα απο τους ώμους και χαζέψαμε τη σκηνή μαζί με τους γείτονες, κάποιοι κατέβηκαν κάτω, απαιτούσαν μια πιο άμεση ενημέρωση, εμείς νοιώθαμε πως παρακολουθούσαμε απόσπασμα απο ταινία προσεχώς . Ακούστηκαν σχόλια απο μπαλκόνι σε μπαλκόνι και είπαμε ευγενικά τις καληνύχτες μας. Η ώρα πέρασε έσβήσα το κερί και κοιμηθήκαμε αγκαλιά.
Το χάραμα με ξύπνησε το τρίξιμο απο το κάρο του δήμου. οι στοιχηματζήδες στήσανε καυγά για το φορτίο του, τόσοι απο νοθευμένη δόση, ποιός επεσε απο ποιό όροφο....δυσκολεύτηκα ν'αφήσω το μόνο ζεστό κομάτι του σπιτιού, έφτιαξα τσάι και την ξύπνησα μ'ενα φιλί, γιορτή σήμερα ευκαιρία για περίπατο στην παραλία, λιμάνι μέγαρο κι ύστερα μια μπουγάτσα στα δύο, στο μαγαζί του Μάξιμου, αυτή τη διαδικασία ονομάζουμε πρωινό στου μαξίμου.
Αντι για την παραλία βρεθήκαμε στη Μεγάλου Αλεξάνδρου, όπου κι άλλοι συμπολίτες μας είχαν συναθροιστεί, έτσι χώρις κανένα σχέδιο. κάποτε ήρθαν και τα φανταράκια με τους αξιωματικούς μπροστά, εμείς δεν κουνήσαμε ρούπι, τα δε στρατευμένα νιάτα έδειξαν ηρωική αποφασιστικότητα να μή παρουσιάσουν όπλα στους επίσημους και στον πρόεδρο, ο οποίος την πούλεψε στο επόμενο δεκάλεπτο. Αργοτερα οι υγειώς σκεπτόμενοι μας κατηγόρησαν δι' αντεθνική δράση, οι γνωστοί εθνοεισπράκτορες...Τώρα που γράφω αυτές τις λέξεις ο πρόεδρος του πασοκ της σοσιαλιστικής διεθνούς κι ένα σωρό βαρύγδουποι τίτλοι εγκαινιάζει το νεκροταφείο της πολιτικής που αντιπροσωπεύει, μπράβο πρόεδρε έκανες επιτέλους τη σωστή κίνηση, καλή επιτυχία, "σταυροί υπάρχουν "

Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2011

η ελλάδα ποτε δεν πεθαίνει

Των κουκουλοφόρων τα φουσατα περάσαν
στην πλατεία βάλαν φωτιά
με τα μαρμαρα τη πόλη χαλάσαν
του φιδιού ζεστάναν τη φωλιά
για δυό μέρες το χάος σκορπίσαν
πε παλούκια και με μπαμπεσιά
τον θάνατο φιλο τους ορκίσαν
μαζι του κάνανε τη μοιρασιά.

Η ελλάδα κάθε μέρα πεθαίνει
η φοβέρα τη σκιάζει απο παντού
κι η πληγή της συνέχεια βαθαίνει
με των αυτόκλητων ηρώων το ντού

Νεα δύναμη το έθνος να πάρει
να βαδίσουμε πρέπει εμπρός
το παλιό να πάρουμε χαμπάρι
πέθανε ετσι κι αλοιώς
Οι καιροί προκλητικά μας καλούνε
μεσ απο συντρίμια και καταχνιά
με τη σιωπή τους μας μιλούνε
για τη προκοπή για τη λευτεριά

Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2011

Νέοι φόροι νέα βάρη
το πετσί μας κάναν τομάρι

1
Οσοι παραπονεθούν
απόφαση εν τάχει
οπου βρεθούν
αρπάζουνε μπερτάχι

Ψηλά κρατούν το ήθος
τίμια σοσιαλιστικά
ραίνουν το πλήθος
με μπόμπες και χημικά

2
Κάθε μήνα νέοι φόροι
κάθε εβδομάς χαράτσι
στους εργαζόμενους το ζόρι
στο σβέρκο μας έχουν κάτσει

Στιβαρά διοικούν
δίκαια κυβερνάν
δεξιό τιμόνι κρατούν
κι αντίθετα περνάνε

3
Στης πατρίδος τα βάρη
κι οι μεγάλοι φοροφυγάδες
όσοι μαύρα τα'χουν πάρει
σ'όσους κάνουν τεμενάδες

Θα πληρώσουν όλοι
εδώθησαν υποσχέσεις
πως θα σφίξουν οι κώλοι
αλλοιώς να τους χέσεις

4
Ανεργοι και αραπάδες
απ' το υστέρημα θα πληρώσουν
και με περίσευμα οι παπάδες
βαριές ευχές θα δώσουν

Ετσι όλοι μετέχουν
στα σοσιαλιστικά οράματα
εξόν όσοι έχουν
τη γούνα τους για ράμματα

Νέοι φόροι νεα μέτρα
σα θηλειά με πέτρα

1
Θα πληρώσουν και τα βρέφη
με το μέτρο για την κούνια
με γέλιο και με κέφι
οι λαδωμένοι ως τα μπούνια

ετσι έχουν ορίσει
οι σοσιαλιστές την ισότης
το λέει και η ρήση
ολα είναι ματαιότης

2
Εισφορά κι οι πεθαμένοι
δια κατάληψη μνημάτων
αφορολόγητη παραμένει
κατοχή μεγάλων χτημάτων

Μύνημα απ' τον άγιο πέτρο
εδέχθη και ο μπένι
όποιο και να πάρει μέτρο
στον παραδεισο δεν μπαίνει

3
Θα πληρώνουν και τα κορίτσια
που κοκό με χρήμα δίδουν
με τιμολόγιο θα χρεώνουν βίτσια
και φ,π,α θ'αποδίδουν

Ετσι οι εξαγγελίες
γίνονται πράξη
και του δρόμου οι κυρίες
τα στήθη έχουν προτάξει

4
Κι όσοι πιάνουν κελί
ένεκα η παρανομία
εξόν όσοι έχουν διατριβή
στη μαύρη οικονομία

Ετσι τα χρέη θα πληρωθούν
χρήμα άφθονο θα ρεύση
και θ'αποδοθούν
σ'όσους μας έχουν διακορεύση

5
Ψάχνουν κι άλλο χαράτσι
με σοσιαλισμό να βάνουν
ο λογαριασμός δε τους έχει κάτσει
και τα ρέστα δε τους φτάνουν

Κι εσκέφθησαν οι σοσιαλιστές
τριανταπέντε στις χιλιάδες
με το'να χέρι να βάνουν ληστές
κι απο φτωχούς να 'παν σε βασιλιάδες.

Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2011

Ο "παλιός" δάσκαλος φεύγει, έρχεται ο "νέος" δάσκαλος.

Μας στείλαν νέο δάσκαλο
δάσκαλο,δάσκαλο

Απο σουφλί ήρθε στην άρτα
στην άρτα,στην άρτα

έτσι αποφάσισε το υπουργείο
υπουργείο,υπουργείο

χωρίς βιβλία κάνει μάθημα
μάθημα,μάθημα

εξήντα μαθητες στην τάξη
στην τάξη,στην τάξη

το υπόγειο είναι πια γυμνάσιο
γυμνάσιο,γυμνάσιο

ο δάσκαλος αυτος ο σαρδανάπαλος
άπαλος,άπαλος

ασφάλεια δεν εχει ουτε κάρτα
ουτε κάρτα,ούτε κάρτα

στην κορώνη δεν έχει θείο
εναν θείο,έναν θείο

ηρωας είναι μ'ανδραγάθημα
ανάθεμα,ανάθεμα

στην εφεδρεία τον έχουν πετάξει
πετάξει,πετάξει

τον είπαν και ανάξιο
ανάξιο,ανάξιο

μας στείλαν νέο δάσκαλο
δάσκαλο,δάσκαλο

ολημερίς δουλεύει κι ολονύκτιο
ολονύκτιο,ολονύκτιο

εικόνα είναι στο διαδύκτιο
στο δίκτυο,στο δίκτυο

πουθενά δεν είναι πουθενα δεν πάει
στο δίαολο να πάει
στο δίαολο να πάει

Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2011

Ο έρωτας στα χρόνια του ΠΑΣΟΚ

Υπέρ του καθήκοντος
έπεσε είς Λάκκων
κι ο αναίσχυντος
τον έρριψε εις τον λάκκον
-------------------------
Οι ασφαλιστικές κάνουν καλό κρεβάτι
πήρε τον όρκο ο Λοβέρδος
όπου θα μας παίρνουν με το κομάτι
και θα βγάνουνε και κέρδος
--------------------------------------
Στα θρανία τρείς τρείς
έδρες δίχως δασκάλους
απ'τη μαλακία να το δείς
τα μυαλά τους πιάσαν κάλους
----------------------------------
Τέσσερεις επίδοξοι μνηστήρες
κι η νύφη μόνον μία
δεν άκουσαν πως το 'πανε οι μοίρες
για παρτούζα δε δίνουμε ευλογία
----------------------------------------
Ο Γιωργάκης σα παραστεί
κι οι διαμαρτυρόμενοι παρόντες
έχουμε απο πολού σιχαθεί
τις σοσιαλιστικές τις τσόντες
---------------------------------
κι έφυγαν οι τροικάνοι
και λαύροι ξαναγυρίσανε
η κυβέρνηση τεμενάδες κάνει
κι αυτοί αλλή μια μας πηδήσανε
-------------------------------
ερωτα για το χρήμα ομολογήσαν
στην ελβετία όσοι καταθέσαν
αλλού τον τέτοιο του στήσαν
κι εδώ απλά αποθέσαν
-------------------------------
κι οι τάπεζες απλώσαν χέρι
και πήραν την προικούλα
γαμήσι όμως τό'δανε δε συμφέρει
καιστο χέρι μας άφησαν τη μαριγούλα
---------------------------------
λάβροι και οι φανατικοί
εκεί στο φουτμπόλι
όπου πηδάνε οι δικοί
και το φχαριστιούνται όλοι
---------------------------------
η κυβέρνηση σε μιά αγκαλιά
έκλεισε τις κάτω τάξεις
οι μισοί χωρίς δουλειά
οι άλλοι χωρίς συντάξεις
--------------------------------
και στην αγορά κεσάτι
διαμαρτύρεται κάθε επιταγή
κι η συμβία με μισό μάτι
αρνείτε κάθε συνδιαλαγή
-------------------------------
οσοι εκεί στο δημόσιο
ζούσαν με μίζες και φακελάκια
με όργιο το κάθε τους συμπόσιο
τ'αθώα παίζουνε τα περιστεράκια
-----------------------------------
και η νου δου δηλώνει έτοιμη
για να μας κυβερνήσει
ποιοί να'ναι οι έντιμοι
ποιοί δε τα'χουνε μασήσει
-------------------------------
κι η νταρντάνα η ντόρα
μ'έρωτα για την εξουσία
έτοιμη κάθέ στιγμή και ώρα
για την ιερά τη συνουσία
----------------------------------
κι η αλέκα που δεν αγαπά κανένα
παρα μόνο το λαό της
κόκκινη μας υπόσχεται τη γέννα
με το φτωχό πλήν τίμιο καλό της
----------------------------------
κι ο ΣΥΝ που τρέχει να προκάνει
να πάρει ένα καλό κομμάτι
όπως οι επτά μικροί νάνοι
στην εξουσία βλέπει τη χιονάτη
---------------------------------
κι ο καρατζαφέρης ονειρεύεται να ζέψει
πράσιν'άλογο και φοράδα μπλε
με το άρμα να πάει στη στέψη
ιαχόντας,ντε αλογάκια μου,ντέ
-------------------------------
ντιπ κατα ντίπ δημοκρατικά
σα παγόβουνο έρχεται χαράτσι
ο τιτανικός μπάζει νερά
στις λέμβους ανέβηκαν καπάτσοι
-------------------------------------
και να'χουμε πρέπει απαντοχή
ακούγεται κακό χαμπέρι
να φτάσει έρχεται εποχή
στο κόκκαλο το μαχαίρι.

Πέμπτη, 11 Αυγούστου 2011

Θα'θελα να μουν ταξιτζής, όπως το ρεμπέτικο θα΄θελα να 'μουν μπουφετζής

Θα'θελα να'μουν ταξιτζής
σε κίτρινο ταξάκι
να λέει παμε ψυρρή
της κοκινιάς μαγκάκι

μονο μη μπεί πάγκαλος
μαζί με βενιζέλο
γιατί εξόν αμορτισέρ
και λάστιχα θα θέλω

Θα'θελα να'μουν ταξιτζής
σε άσπρο μπλέ κουρσάκι
και να μου λέει λαδάδικα
σαλονικιό κουκλάκι

μονο μπει ο γιώργαρος
κι αρχίσει τις ευχές του
γιατί ρε μαγκα ακριβό
θα βγεί το ρεκτιφιέ του

θα'θελα να'μουν ταξιτζής
στη γκρίζα τη κουρσάρα
να λεει πάμε χουριό
η θεία μας η βαρβάρα

μονο μη μπεί κανείς
\ και πάει για μαξίμου
γιατί μάγκα μόνο φυλής
παγαίνει το ταξί μου.

Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2011

Σας το'πα, α δε σας το'πα κατεβαίνω για βουλευτής,αντίς για μανιφέστα και μαλακίες,έχω ύμνο

Σα ξυπνώ πρωί για τη δουλειά
και δε δώ πεζό στη γειτονιά
τη γραβάτα μου τη σιάζω
την κουρσαρα μου αρπάζω
και μια συνείδηση κομματική

να εμφανιστώ μπρός στον αρχηγό
μπας και με κάνει υπουργό
τείχη παντού να υψώνω
κι ανθρώπους να φυλακώνω
και να λέω ψέμμα με ουρά

θα μιλάω και στις εκπομπές
των άλλων να λέω τις πομπές
ολα τα'χουτε διαλύση
μόνο εμείς έχουμε λύση
με ιδέες απ τον ουρανό

τάπόγεμα θα 'μαι στη βουλή
να καταγγέλω τη διαπλοκή
κι αν τις μίζες μου επήρα
φταίει η άτιμη η μοίρα
κι οι κολητοί μου στην επιτροπή

έτσι στη ζωή θα πορευθώ
αν κι εφόσον ψηφισθώ
κι αν μου ρίξεται το φούμο
σεις δεν είστε μεσ'το τσούρμο
που τα φάγαμε όλοι μαζί.

οχι παίζουμε...

Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011

Το χτικιό = η Ε.Ε.,ενα υπερτιμημένο παλιόπραμμα

Ηταν μεσημέρι πέμπτης κι αποφάσισα για να ξεφύγω λίγο απο τους 40 βαθμούς στη σκιά, να κάνω ένα διάλλειμα για καφέ. Την άραξα λοιπόν στο πεζοδρόμιο παρήγγειλα ελληνικό κι έστριψα τσιγάρο. Τότε το είδα, ήταν το χτικιό, ήρθε και κάθισε δίπλα μου μαζί με το σεντούκι όπου έχει καταχωνιάσει τις αξίες μας σαν ιερά κειμήλια μιας άλλης εποχής.Σας έχω μιλήσει και παλαιότερα, είναι το τέρας που ευθύνεται για ότι κακό μας συμβαίνει, μιας και καμμιά δικαιοσύνη,κανένας θεσμός δεν απέδωσε ευθύνες σε κανέναν υπεύθυνο, κανέναν που έδρασε σα μαφιόζος και μιας και όλοι αυτοί δεν είναι υπόλογοι ποιός είναι ένοχος για τη διεθνή ξεφτίλα μας.
-Γειά σου φροίξο ,είπε.Οχι οτι είμαστε φίλοι αλλά ενα γειά το'χουμε.
-Γεια και σε'σένα, ακόμα το κουβαλάς το σεντούκι σου;
-Γιατί όχι, αναπάσα στιγμή μπορεί να πάρω κάποια αξία,δίνοντας ότι σαβούρα μου περισεύει.
-Εξον αν φοβάσαι μη στο κλέψουν.
-Για να το τολμήση κάποιος πρέπει να'χει καρύδια στα μπατζάκια, ξέρεις ποιοι το προστατεύουν, απο τις δυνάμεις της τάξης μέχρις υψηλά ιστάμενοι.
-Καλά αυτοί είναι υπόλογοι οτι ξεπούλησαν τις αξίες τους, παρατήρησα απορρημένος.
-Α, ρε βλάκα, αυτοί είναι οι καλλίτεροι φύλακες αυτού του σεντουκιού και να σου πω το νόστιμο, είπε κοιτόντας με με το σατανικό του βλέμμα,οι καλλίτεροι φύλακες είναι αυτοί που υποσχέθηκαν πως θα'ναι οι θεματοφύλακες αυτών των αξιών.
-Και η αμοιβή τους;
-Τους έχω με σύμβαση αορίστου χρόνου, μόνιμος ουδείς,οσο χρειάζομαι κάποιον παίρνει την αμοιβή του ,άμα δεν συντρέχει πια λόγος συνεργασίας, ας καθαρίσει μόνος του.
-Εχεις και δικά μου εκει μέσα;
-Για όλους έχω αλλά δε με ενδιαφέρουν οι αμελητέες ποσότητες, στοχεύω στα καλά κομμάτια.
-Δε μου λες,τόλμησα μιαν απορία, εμείς σαν έθνος έχουμε κάποια ελπίδα.
Χμογέλασε κι ένοιωσα κάτι σα φίδι να τρέχει στη ραχοκοκαλιά μου.
-Εσεις ρε ηλίθιε, αν ερχόντουσαν οι γερμαναράδες και σας λέγανε,ρε σεις τι σας χρωστάμε απο τότε που οι πατεράδες μας σας στήσανε όλους στον τοίχο μέχρι τα σήμερα και πραφ σας ξοφλούσανε εμένα να κάτσω να με πηδήξεις αν σε δυό βδομάδες δε θα σασταν βουτηγμένοι στα χρέη και στην ανομία.
-Α,έτσι.
-Αμ,πως αλοιώς,εκτός αν έχεις κάποια λύση να συζητήσουμε,εκτός αν νομίζεις πως μερικοί διανοούμενοι και δυό διαδηλώσεις θα με αναγκάσουν να ξεκλειδώσω το σεντούκι μου. Θα πληρώσεται ακριβά το περιεχόμενο του, να'σαι σίγουρος.
-Και ποιά είναι τα καλά κομμάτια , η ευρωπαική ένωση ας πούμε;
-Τρίχες αυτή είναι ένα υπερτιμημένο παλιόπραμμα αλλά έχει όγκο κι απο κει θα βγάλω κέρδος.
Είμουν λουσμένος στον ιδρώτα με τρεμάμενα χέρια άναψα τσιγάρο και γύρισα να του κάνω άλλη μιαν ερώτηση, είχε φύγει όμως αθόρυβα όπως ήρθε,σκέφτηκα ποια είναι τα καλά κομμάτια κι ένοιωσα ζάλη, άδειασα το ποτήρι με το νερό και βγήκα στο καμίνι του δρόμου, λες και δεν ήξερα την απάντηση.

Κυριακή, 10 Ιουλίου 2011

Νυν υπέρ πάντων απώντες, η σαράντα μέρες πλατεία.

Τρακόσοι πρωτομάστοροι
σωρό οι απλοί μαστόροι
τσιράκια παραγιοί
βοηθοι και μαθητάδες

Ολημερίς γκρεμίζουνε
το βράδυ νουθετούνε
και στην πατρώα γης
ποδάρι δε πατούνε.

Αγάλι αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι
εσχόλασαν τις μέλισσες φάγανε το μέλι
τους κηφήνες δραγουμάνους όρισαν
να πουλήσουν την κυψέλη.

Και στήσανε αντάρτικο
βουλευτες εκ των βολεμένων
απ'το ύψος πάθαν βέρτικο
πρόκειτε περι πυροβολημένων.

Σύνθημα επινόησαν τρανό
όπως κάθε εξεγερμένος
τα τσαμασήρια σας και μπρός αγανακτισμένοι
δε σας θέλει ο τουρισμός και οι βολεμένοι.

Βγήκε και τ'Ανιώ με το καρυοφίλι
τ'αλφαβητάρι βρόντηξε στο θρανίο
τέρμα τα ΑΕΙ,αλάζει το σχολείο
καρότσι θα'χει στην αυλή,μέσα το ταμείο.

Μέγας ανακυρήχθηκε κι ο Μπένι
στην ευρώπη τον θαμάσαν
κι μόνη ένοια μας απομένει
πως να κόψουμε τη μάσαν.

Υψωσε κι ο Γερουλάνος ξίφος
το φούτμπολ έβαλε στη ζυγαριά
στα μάτια φόρεσε μαντήλι
μην δει οτι είναι παπαριά.

Κι ετοιμάζουν ιερό αγώνα
σεμνά και ταπεινά
άγια ν'ανάψουν χημικά
στη βία ν'αφιερόσουν ξανά.

Χρέος έκαμαν μεγάλο
έκοψαν κι επιταγή
μας έστειλαν να την πληρώσουμε
εις διαταγήν...

Σκύψε λαέ προσκύνα
πήραμε πέμπτη δόση
πες αντίο πείνα και φτώχεια
παρ'τηνε κι ας είναι τόση.

Ενοχος για μαλάκας
πολοί στο δίλλημα σταθήκαν
απολογία έκαναν της πλάκας
με μαλακία απαλαχθήκαν.

Κι απέναντι απ'το παρλαμέντο
γέμισε η πλατεία
πιο σκληρό είν το γκλόμπ για το τσιμέντο
αναρωτήθηκαν σε υπουργεία.

Σαράντα μέρες το παλεύουν
σαράντα το παιδεύουν
μες τα σκοτάδια της ζωής
ένα φως γυρεύουν.

Κι αν κάποιοι πήραν πέτρα
κι άλλοι δείξαν μούτζα
στο τέλος όλοι συμφωνούν
αντι για ψήφο να δείξουν...

Κι έγινε ολομμέλια
ο αγώνας μπαίνει σε νέα φάση
δίχως μεταμέλεια
είναι της ζωής μια στάση.

Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2011

Για έναν διαγωνισμό έμμετρης σάτιρας.

Αναρτώ εδώ ένα έμμετρο με το οποίο συμμετείχα σ'έναν διαγωνισμό(πνευματικών δημιουργών του δήμου χανίων).Οπως θα δείτε κάθε στροφή έιναι κι ένα θέμα και η πλέξη στη ρίμα είναι κάπως ζόρικη. Ψάχνοντας τ'αποτελέσματα, βρήκα τρία απ'αυτά και χάρηκα που δεν διακρίθηκα. Διότι το ένα είναι τουλάχιστον αφελές το δεύτερο καμμιά σχέση δεν έχει με τη σάτιρα και το τρίτο είναι χυδαίο. Η ενσταση μου είναι πως απο τα 300 τα οποία δεν αναρτήθηκαν τουλάχιστον εγώ δεν τα βρήκα δεν γράφτηκε κάτι καλλίτερο, αν είναι δυνατόν.

Το γιουρούσι
δράμα ενοχής

Τα παθήματα χώρας θα ιστορίσω
προσφιλούς κι αγαπητής να θυμίσω
που'χει το βάρος τρανής ιστορίας
και ξάφνου, απόρεσαν αυτής οι ηγέται,
το ταμείο άδειασε δια μαγείας
γνώστες αυτή του όμηρου του γκαίτε

Κάθισαν το λοιπόν,στίψαν τη φαιά τους
φταίχτη να βρούν στα μπατιρήματα τους
άμα τη φτώχεια είδαν μεσ'την αντάρα
θέσαν το ερώτημα το παμπάλαιο
στη χώρα ποιός τα 'καμε μαντάρα
ο λαός εμείς εσείς για το κεφάλαιο

Γιουρούσια κάνανε για χρόνια
ένδοξα, στης χώρας τα φτωχά τ'αλώνια
καλοί γόνοι,προέδροι κι ιερείς
ονομαστοι ομφάλιοι λώροι
επίσημοι παράγοντες, λοιποί φορείς
έλεγχο δεν είχαν ούτε και το ζόρι

Και παν στη φραγκιά στο μέγα ταμείον
φράγκα να πάρουν να ρίξουν το μείον
και λόγο αληθινο είπαν εν μέρει
η κρίση είναι παγκόσμιος κανών
οι απόγονοι του περικλή του λευθέρη
και ρίγησε κι ο μέγας μακεδών.

Ζητούν έλεος ,εκατόμβη προσφέρουν
το μνημόνιο με δέος αναφέρουν
ο φιπια παρ'αυτα στο εικοσιτρία
κόψαν παροχές δώρα μισθούς συντάξεις
δώσαν μπέσα σε τράπεζες,γερά ταμεία
αέρα κοπανιστό στις κάτω τάξεις.

Κι έβγαλε ο λαός ετυμηγορία
δίκες να δεί, έτσι για την παρηγορία
και ζητά απο του έθνους τους πατεράδες
ντόμπρα να του πει δίχως ήξει αφίξει
ποια μπατιρια έχουν τρανούς παράδες
ποιοί τη χώρα πολαπλά έχουν πλήξει

Στο διεθνή στίβο είχαν επιτυχία
με προαιώνιους κάμαν συνεργασία
κι έκαμε ο καθείς μύχια σκέψη
άραγε είναι ικανοί σαν ηγέται
να κάνουν παζάρι να πάρουν πεσκέσι
για θα τους φτύσουν όμηρος και γκαίτε

Κλαίει η πατρίς με μαύρο δάκρυ
με τέτοιους άντρες πως να'βρει άκρη
μια να'ναι σα παρθένες υφάντρες
και σα γιούδες να τη φιλούνε με πάθος
Αυτή φιλότιμους θέλει τους άντρες
και συγχωρεί όσους ομολογούν λάθος.

Σάββατο, 2 Ιουλίου 2011

Οι εφιάλτες ενος μπαχαλάκια

Ηταν αργά βαθια μεσ τη νύχτα, οταν με ξύπνησε το τηλέφωνο.Αναλογιζόμενος ποιός να'ναι τ΄΄αφησα να χτυπάει. Σκέφτηκα πως ίσως ήταν η κυρία που μου άφησε τα εσωρουχά της. Ετσι με το νού στην επιστράτευση το σήκωσα (το τηλέφωνο).
-Φρίξο,τι κάνεις ρε φίλε,η φώνη ήταν ανδρική όπως καταλάβατε. Τον συγκεκριμένο δεν τον λές ακριβώς φίλο αλλά όταν κάποιος σε παίρνει στις δύο τη νύχτα πως να τον πείς. Διότι ο άνθρωπος είαι θαυμαστής δικτακτόρων, της ανωτερότητας της φυλής, κάργα ελληνικοεθνικοφροσύνη, άσχετα αν δεν γνωρίζει τις δυό πρώτες στροφές του εθνικού ύμνου. Με ενασχόληση στο κικ-μπόξινγκ, 'ετοιμος να πλακώση στο ξύλο μετανάστη αλλά το σταυροκόπημα το 'ριχνε σε κάθε ευκαιρία.
-Σε ωραία ώρα παίρνεις ρε απολωλός πρόβατο.
-Φιλαράκι,έχω σοβαρό πρόβλημα, έχω εφιάλτες στον ύπνο μου.
-Με τις αμαρτίες που έχεις, είναι φυσικό.
-Ρε φίλε μιλάω σοβαρά τώρα
-Κι εγώ τι είμαι ρε ο φρόυντ η ο παπάς της ενορίας;
-Είσαι ο μόνος που μπορεί να με καταλάβη και να δώση λύση.
Να που γίναμε και κολητοί.
-Καλά λέγε, αλοιώς δε γλυτώνω απο 'σένα
-Χθές που λές έβλεπα ολη νύχτα εφιάλτες.
-Προχθές που ήσουν;
-Στα επεισόδεια που αλού, σε είδα που έφευγες .
-Αντέχω ρε τα χημικά; Με είδε η μου λέει παραμύθια, σκέφτηκα.
-Είδα που λες φιλαράκι πως ήμουν στη πλατεία με τους άλους κι έτρωγα ξύλο απο τα Μ.Α.Τ. και το άλλο είδα πως είχα μαγαζί στην ερμού το οποίο μου κάνανε θερινό.
-Ποιό μαγαζί είχες;
-Δεν είδα.
-Τον ματατζή τον είδες;
-Οχι φίλε τα πρόσωπα ήταν θολά,τίποτα δεν είδα, εκτός απ'ότι έπεσα κάτω αιμόφυρτος με κομένη την ανάσα απο τα χημικά, σκέτος εφιάλτης .
-Τι λες ρε άλλοι τα ζήσανε στην πραγματικότητα, τραυματίστηκαν και χάσαν περιουσίες και συ έχεις πρόβλημα επειδή δε μπορείς να κοιμηθείς;
-Εκείνοι θα περάσουν για αγωνιστές εγώ με τέτοια όνειρα τι θα λέω οτι είμαι,εφόσον άλλη είναι η αποστολή μου.
Του 'χει σαλέψει σκέφτηκα.
-Και τι θέλεις ρε να κάνω τον ψυχίατρο;
-Μη με κοροιδεύεις ρε φίλε, θέλω να μου βρείς μια λύση ν'απαλαγώ απο τους εφιάλτες,τους βλέπω συνέχεια,πάω να κλείσω μάτι και τσούπ φανερώνονται.
Επρεπε να του δώσω μια απάντηση αλοιώς δε θα ξεμπέρδευα.
-Εχω μια λύση, μ'ακούς;
-Το 'ξερα ρε συ ότι είσαι φίλος, είμαι ολος αυτιά.
-Την επόμενη φορά που θα ετοιμαστείτε για μπάχαλο.
-Ναι.
-Εσυ θα είσαι με τους αγαναχτισμένους.
-Α...
-Αξ και ξερός, θα προκαλέσεις τους ματατζήδες, θα φάς αληθινό ξύλο και μιας και θα πραγματοποιθούνε οι οι εφιάλτες σου θ'απαλαγείς απ' αυτούς.
-Δε γίνεται ρε φίλε οι περισότεροι με ξέρουν απο το γυμναστήριο και τους αγώνες, θα με χαρακτηρίσουν όμηρο και θα την πληρώσουν αθώοι. Ασε που μπορεί να βγεί υπουργός και να λέει πως εσείς οι δήθεν αθώοι ΄κρατάτε ομήρους. Θα δικαιολογήση κάθε είδους βία, σκέψου να 'σαι δίπλα μου, μέχρι και για υποκίνηση θα σε μαγκώσουν, αν καταφέρεις να επιζήσης. Βρες κάτι αλλο.
Αλλο, εύκολο είναι, σκέφτηκα λίγο και τότε μου κατέβηκε η ιδέα.
-Αυτό είναι,το βρήκα
-Για λέγε
-Λοιπόν θα την πέσεις για ύπνο και θα ονειρευτείς πως δέρνεις εσένα.
-Τι έκανε λέει;
-Θα ονείρευτείς εσυ ο φασίστας..
-Εθνικόφρων.
-Καλά ο θνηκόφρων θα δείρεις τον εαυτό σου τον αγανακτισμένο, έτσι και οι εφιάλτες σου θα βρούν διέξοδο και το χρέος σου θα κάνεις ως θνηκόφρων
-Μμμ, έχει ένα πρόβλημα αυτή η λύση.
Τι μπαγλαμάς θεέ μου.
-Κινδυνεύω να περάσω στην απέναντι πλευρά ρε φίλε και τότε πως ξεμπερδεύω με δικούς μου.
-Μπράβο ρε συ το κατάλαβες.
-Κατάλαβα ποιό;
-Πως δεν είσαι μόνο εσύ το παληκάρι ο γεναίος ο έλληνας. Χρειάζονται κότσια για ν'αντιμετωπίσει κανείς ανθρώπους σαν κι εσένα. Κι έκλεισα το τηλέφωνο.Αμάν πια.

Τρίτη, 28 Ιουνίου 2011

Ιστορίες του στηθόδεσμου

Ωστε όλα όσα ζήσαμε δεν ήταν παρά ενα,ψέμμα, μια απάτη πέρα απο κάθε αμφιβολία, έτσι φτάσαμε στο αδιέξοδο με τον Πάγκαλο να θέτει το δίλλημα μνημόνιο η τανκς, ένα αδιέξοδο πνιγμένο στη διαφθορά και την αδιαφορία. Και το αύριο που έρχεται που μας οδηγεί και με ποιό τρόπο; Απ΄αυτά τα μαύρα κι αναπάντητα ερωτήματα πρόσπάθησαν να με βγάλουν ενας στηθόδεσμος κι ενα κυλοτάκι αφημενα είς ανάμνηση,'πάνω στο κρεβάτι. Και 'κεί 'πάνω με πήρε ο ύπνος κι ονειρεύτικα πώς εκείνα τα μικροσκοπικά πραμματάκια απέκτησαν φωνή κι άρχισαν να μου μιλάνε.Το λόγο πήρε με το έτσι θέλω ο στηθόδεσμος.
-Εμένα όπως γνωρίζεις η δουλειά μου είναι να συγκρατώ βάρος, άλλοτε μικρό κι άλλοτε μεγάλο, τώρα αν μιλήσουμε για βάρος αλα πάμελα άντερσον καταλαβαίνεις πως πρέπει να διαθέτω, γερές τιράντες. Μια άλλη δουλειά και μάλιστα σημαντική είναι ν'αποκαλύπτω η να συγκαλύπτω ανάλογα με την περίσταση, συγκαλυπτικός είναι ο ρόλος μου όταν η κυρία βρίσκεται σε μήτινγκ, ενώ όταν έρθει η στιγμή που θέλει να το παίξει η άτακτη καμαριέρα εγώ πρέπει να παίξω ενα ρόλο άκρως αποκαλυπτικό. Παρ'ολα αυτά δεν έχω τύχει την αναγνώριση που μου αξίζει. Ετσι βρέθηκα μια μέρα σ'ενα σκοτεινό συρτάρι να στριμόχνωμαι και ν'ακούω διαμαρτυρίες. Εσύ μας έλειπες τώρα, νέους, κάνε ποιό 'κεί έπιασες όλο το μέρος
-Τι είναι εδώ ρε παιδιά , ρώτησα απορρημένος
-Κ.Α.Π.Η. στηθόδεσμων.
-Στρατόπεδο ανεπιθύμητων.
-Θάλλαμος μελοθάνατων.
Κι άλλες τέτοιες απαντήσεις.
-Μα εγώ είμαι νέος διαμαρτυρήθηκα.
-Μωρε τι μας λές για κοίτα στον πάτο την ημερομηνία.
Ηταν ένα περιοδικό απλωμένο.
-Είναι πολύ παλιό,, ε καί;
-Απο τότε είμαστε μερικοί εδω μέσα και τότε είμασταν νέοι.
-Αχάριστο το γένος των γυναικών.
Από το βάθος ακούστηκαν φωνές διαμαρτυρίες.
-Ησυχία, θέλουμε να κοιμηθούμε.
-Ποιός διαμαρτύρεται;
-Μη δίνεις σημασία είναι κατι βρωμόκαλτσες λεσβίες και για να μη βρεθούν στα βρωμοπόδαρα των ανθρώπων κάνουν τις ψόφιες.
Ευτυχώς όμως είμαι φίρμα και η κυρία με κάλεσε ν'αναλάβω δράση προ των στηθών της. Είχε γνωρίσει έναν μαντράχαλο και τον παρέσυρε στον τρύγο. Ω ρε μανα μου σκέφτηκα οταν είδα τον τύπο θ'απολαύσω θέαμα, εμένα μου λές, ο μαντράχαλος άπλωσε τη χερούκλα του μ'άρπαξε με ξεκόλησε απο την κυρία και με πέταξε πίσω απο τον καναπέ. Καναπές στην κρεβατοκάμαρα, αν είναι δυνατόν. Γιατί ρε παιδιά, χάθηκε να με ακουμπίσει πάνω στον καναπέ ν' απολαύσω το θέαμα, ενω το άλλο μια ζωή αραχτό στα μαλακά και βλέπει και την παράσταση.
-Πριν προλάβω ν'αντιδράσω πήρε το λόγο η κυλότα.
-Μωρε τι μας λέει ο τύπος, για ρώτα κι εμένα τι τραβάω όλη μέρα στριμωγμένος εκεί κάτω εικοστέσερεις ώρες εφτα μέρες τη βδομάδα κάτω απο πίεση, χώρια οι οσμές που μαζεύω,χώρια οι δύσκολες μέρες και βάλε. κανονικά δικαιούμε βαρέα κι ανθυγιεινά . Ενώ ο άλλος και τα ρέπα του έχει και τις διακοπές του εγώ μόνο κάτι απαλγές δικαιούμε τις μέρες των διακοπών. Τις προάλλες τι έπαθα καθώς βρέθηκα στο καλάθι των άπλυτων. Να μια σωβράκα δίπλα πλατιά σαν οικόπεδο που το 'θελε η μονή βατοπεδίου με μια λιμνούλα στο κέντρο, αποξηραμένη βέβαια και να λείπει και το πουλάκι. Μ'είχε κολήσει και βρώμαγε κι απο 'πάνω.
-Καλέ κάνε πιο 'κει βρωμάς.
-Ετσι είμαστε εμείς τα σώβρακα βρωμάμε βαρβατίλα, αποκρίνεται ο γελοίος. Και δεν έφτανε αυτό βρεθήκαμε να παίρνουμε μαζί το μπάνιο και να χει κολήσει 'πάνω μου σα βδέλλα, να με τυλίγει απο 'δω να με τυλίγει απο 'κει έτοιμος να με ξεσκίσει που λένε οι ξεδιάντροποι. Ευτυχώς κράτησα χαρακτήρα κι απέφυγα την ταπείνωση. Αλλα δεν γλύτωσα απο δαύτονε καθώς βγήκαμε στο μπαλκόνι εγώ πιάστηκα με δυό της φάρας μου 'πάνω σ'ενα ροζ μανταλάκι. Ενω ο τύπος τσούπ, ήρθε και στήθηκε μπροστά μας και μας γύρισε και τον κώλο του
-Εδω βρήκες να στήσεις τον πισινό σου του παραπονέθηκα.
-Αν δεν σας αρέσει ελάτε απο μπροστά να στήσω τον μπροστινό απάντησε γελώντας ο πρόστυχος. Και να'ναι στο απέναντι μπαλκόνι κάτι μποξεράκια όλο χάρη και χρώμα τα χρυσούλια μου και να σειώνται να λυγίζουν και να μου κάνουν νοήματα κι εμείς ν θέλουμε ν'ανταποκριθούμε αλλά με το οικόπεδο μπροστά πως να στείλουμε μύνημα.
Οσο για την παράσταση τι να σου πώ, στο ίδιο έργο θεατές,ωραίοι κι άσχημοι,νέοι και γέροι το ίδιο έργο παίζουνε κι εγώ κρυμένο στα σκηνικά ν'ακούω τον ίδιο πάντα διάλογο. Αχ, βάχ, τι σου κάνω μάνα μου,τώρα τώρα τώρα. Τι στο διάολο που τη βλέπουν την ταινία με κλειστή τηλεόραση. Είναι μια πολεμική ταινία την οποία έβαλε μια μέρα να δεί ο τύπος στην τηλεόραση κι ήρθε και η κυρία με το μίνι απλώθηκε με τα πόδια ανοιχτά δίπλα του κι άρχισε η προβολή, αλλα όσο είδαν αυτοί το (τόρα τόρα τόρα) τόσο το είδα κι εγώ, άπλωνε ο τύπος τη χερούκλα του και με περιτριγύριζε ,να απο έξω η χερούκλα του να απο μέσα, σα να πας δηλαδή σινεμα και ο μπροστινός σου όλη την ώρα κουνιέται,ταινία θα δεις η το σβέρκο του. Πάντως το φχαριστήθηκαν διότι ο κύριος ρώτησε τώρα η κυρία απάντησε τώρα και ξανάπαιξαν το ίδιο έργο έκείνο το παλιό και σχεδόν πάντα το φχαριστιούνται, μυστήριοι που είστε εσείς οι άνθρωποι.

Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2011

George Papandro, ;όπως τον αποκαλούν οι έγχρωμοι φίλοι μας ,η ιστορία ενος ηγέτη.

Πριν απο κάμποσα χρόνια στη Παγκαλάδα (σας έχω μιλήσει και παλαιότερα) στη θαυμάσια αυτή χώρα ηταν η εποχή που δένανε τα σκυλιά με τα λουκάνικα.Ετσι πήρα κι έγώ τέσσερα κατα την επισκεψή μου διότι ήσαν Π.Ο.Π. τα λουκάνικα, τα σκυλιά ήταν ράτσας. Και βέβαια λεφτά υπήρχαν να φανε κι οι κότες και μερικές κάνανε καί χρυσά αυγά. Οι πάνκαλοι είχαν βρεί τις κότες που κάνανε χρσά αυγά, απο κει βγήκε και η σχετική παροιμία. Η χώρα όμως άρχισε να έχη προβλήματα. Οι νέοι λέγανε, γιατί να δουλέψω θα πάρω δυο κότες που κάνουν χρυσά αυγά και θα την περνάω ζωή και κότα. Η αστική τάξη πάλι χτύπαγε διακοπές και τις τέσσερεις εποχές του έτους. Ενώ οι κονομημένοι καλιτέχνες αναζητούσανε την πιότητα διασκεδάζοντας σε Μύκονο κι Αράχωβα.(οχι εδώ ερχόντουσα) Ενώ οι της κουλτούρας ήταν σε αέναη φιλοσοφική αναζήτηση. Μέχρι κι οι ιερωμένοι άρχισαν να χαλάνε μιας κιετοιμάζονταν να οσιοποιήσουν την χρυσογεννούσα όρνιθα. Στις δυνάμεις ασφαλείας, σκέτο μπάχαλο, λέγεται δε πως τα Μ.Α.Τ.οταν δε παίζανε ράγμπι με τα γκλόμπς ανοίγανε φύλλο για πίτα. Ασε δε οι βουλευτές αντι για νομοσχέδια το'χανε ρίξει στη λογοτεχνία και τις ρήσεις ιστορικών αντρών. Ακόμα κι οι συνδικάλιστες τα σκυλιά αυτά της εργατικότητας κάναν τις κότες για να διασκεδάσουν. Γι' αυτό συγκλήθηκε έκτακτη ολομέλεια της βουλής και ζητήθηκε απο το σώμα να υποβάλει τις προτάσεις του. Πέσανε πολές προτάσεις όπως να χαρίσουνε ολα τα χρυσά αυγά σε γείτονα χώρα φτωχή κι ατιμασμένη, η το άλλο να σφαγούν όλες οι κότες στην γιορτή του Τεό Παγκαλό και να τον ράνουν με χρυσά αυγά. Η πρόταση όμως που επικράτησε ήταν αυτή του ίδιου του έθνικού ήρωα του Τεό Παγκαλό ο οποίος πρότεινε την πτώχευση της χώρας, σε μια ομιλία όλο πάθος κατέθεσε πως για τη σωτηρία της χώρας να βρεί την όρεξη για δημιουργία και πρόοδο έπρεπε πρώτα να πτωχαίνει. Ναι αλλά ποιός θ'αναλάμβανε ένα τέτοιο έργο εφόσον οι παρόντες γνώριζαν μόνο πλουταίνουν μια χώρα; Ενας τρίτος, βέβαια ο νούς τους πήγε σε κάποιους οι οποίοι ήσαν απησχολημένοι με το να φτωχαίνουν τις δικές τους χώρες. Εχω τον άνθρωπο που μπορεί ν'αναλάβει το δύσκολο αυτό έργο διαβεβαίωσε ο επιφανής άνδρας. Βέαια η πρόταση δεν άρεσε ιδαίτερα αλά απο το ολότελα καλή κι παναγιώταινα.
Ετσι ανετέθει στον Τεό Παγκαλό η εθνικής σημασίας αποστολή. Ο Τεό βρήκε τον παλίο του φίλο George Papandro.
Και τον άρχισε στο μπλα μπλά. Χαραμίζεσαι φίλε μου σαν υπουργός, πρέπει ν'αποδείξεις την αξία σου, ν'αποδείξεις πως μπορείς να κάνεις πράγματα που άλλοι αδυνατούν. Και ποιά είναι αυτά ρώτησε ο George, Να κάνεις μια χώρα απο πλούσια φτωχή -Εγω ο γιός κι εγγονός σημαντικών πολιτικών να κάνει κάτι τέτοιο σε μια χώρα; -Σκέψου το θετικά επέμενε ο Τεό αν μπορείς να κάνεις μια πλούσια χώρα φτωχή, μπορείς κάνοντας τ'αντίθετα μπορείς απο φτωχή να την κάνεις πλούσια, είναι ένα στοίχημα που είσαι ο μόνος που μπορεί να το κερδίσει.
-Κι αν αποτύχουμε να παοτύχουμε τι γίνεται τότε;
-Για 'μένα δεν είμαι σίγουρος αν θα μπορούσα να φέρω σε πέρας τέτοια ευθύνη για 'σένα είμαι απόλυτα σίγουρος πως είσαι ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση.
-Και πως θα ονομάσουμε το σχέδιο;
-Ο πλούτος του Αριστοφάνη
-Ο ποίος ποιού;
-Ο πλούτος του Αριστοφάνη.
-Α! πατέρας και γιός, έστω και τι θα περιλαμβάνει το σχέδιο;
-Είναι απλό, θα πουλήσουμε σε μια αγαπημένη εταιρεία τη ΓΥ.ΠΕ.Χ.( οι γύπες πετούν χαμηλά) ολες τις κότες που παράγουν χρυσά αυγά, έτσι θα δημιουργήσουμε χρέη βουνά, άνεργους ποτάμια και διαφθορά κάμπο ολόκληρο.
-Και ο λαός αν ξεσηκωθεί σα θάλασσα πλατιά;
Ο Τεό τον κοίταξε απορρημένος, κάνε γούστο σκέφτηκε αλλά βρήκε την απάντηση.
-Μην ανυσηχείς είναι κάλμα, Ιόνιο, Αιγαίο δε γίνεται με τίποτα.Πότε λες ν'αρχίσουμε;
-Να πάμε στην πατρίδα να μαζέψουμε την παλιά ομάδα του μπαμπά και να κάνω λίγο ποδήλατο να δω και τη μαμά.
-Κι εγώ λέω να 'ρθω για λίγο να φάω κοκορέτσι με γιαούρτι να πω και καμμιά μαλακία με τους άσπονδους φίλους.
Οπερ κι εγένετο, το σχέδιο πέτυχε απόλυτα στην αποτυχία του, με μία και μόνο μία διαφορά. Εσείς που διαβάζεται αυτό το παραμύθι γνωρίζεται αυτή τη μικρή διαφορά.
Υ.Γ. πολύ μούχλα εντός, πολύ μια απο τα ίδια πέσανε και οι λογοτεχνικές κοτσάνες...Εξω όμως φυσάει άλλος αέρας, ο δρόμος όμως άνοιξε και τα σκυλιά δαρμένα.

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2011

Περιπατητή μονοπάτι δε θα δεις, το μονοπάτι το ανοίγεις προπροχωρόντας.

Αγανακτισμένοι στην πλατεία, μια πλατεία που απλώνεται σ'αλες πόλεις και κράτη.
Ησαν εκεί και οι αγανακτισμένοι κατ'αποκοπή (φασον)
Δεν έλειψαν βέβαια και οι εθισμένοι στην αγανάκτηση.
Απουσίαζαν βέβαια και οι αγανακτισμένοι ταγοί της Ε.Ε. οι οποίοι βλέπουν την τρύπα που άνοιξε ο Γίωργος στο καράβι της νεοφιλελεύθερης ευρώπης, να προσπαθεί να το κλείσει με hansaplast και βρίζουν αλα ελληνικά of the record.
Οι αγανακτισμένοι στο σύνταγμα δεν είναι μόνο για το μνημόνιο αλλά και με τα κόμματα που κάνανε τη βουλή μαγαζάκι και τον συνδικαλισμο ποδοσφαιρικό ντέρμπυ και πάει λέγοντας.
Αγανακτισμένοι και με τον πρόεδρο της δημοκρατίας,που δε λέει ν'αγανακτήσει και να επιστρέψει ανυπόγραφα τα παλιόχαρτα που του σερβίρουν.
Την παροιμία που λέει να προσέχεις που βάζεις την υπογραφή σου και το άλλο την έχεις κατα νού κύριε πρόεδρε,πρόσεχε γιατί η ιστορία δε θα σε δικαιώσει αυτόχρημα.
Αγανακτισμένοι στηνπλατεία με τους σοσιαλιστές που σαν τον άλλο σοσιαλιστή ξέρουν μόνο να πηδάνε και να γδέρνουν. εμας τους μαλάκες που τους εκλέξαμε.οχι όμως τους μεγάλους κώλους,εκεί αλάζουν στάση.
Παραιτήσεις δυό γιώργηδων κι ενός νέστωρα απο την κυβέρνηση. αργήσατε παιδιά,έπρεπε ν'αγανακτήσετε πριν δεκαετίες και μην επικαλεσθείτε την ανιδιοτέλεια ως ελαφρυντικό, δε στρέγουμε.
Αγανακτισμένος κι ο άλλος αρχηγός γιώργος, διότι δε θα μετάσχει σε κυβέρνηση, να τα σάλια για τουρλού-τουρλού κυβέρνηση και δεύτερον δε θα μπορέσει να διώξει τους μετανάστες. πρόεδρε οι δικοί ήρθαν πρόσφυγες το 1917.νταλκάδες είναι αυτοί. όπου γιώργος και μάλαμα έλεγε ενα παλιό τραγούδι.
Αγανακτισμένοι δημοσιογράφοι κατα τών αγανακτισμένων στις πλατείες,μασάει η κατσίκα ταραμά,ρε;
Αγανακτισμένος και ο αντρέας επειδή του πέταξαν πέτρα. αντρέα αν έβλεπες τη πέτρα θα διάβαζες τ'ονομα σου 'πάνω της, εξοστρακισμός ήταν όχι βιαιοπραγία,ξέρεις πόσες πέτρες σου αναλογούν;
Εγώ είμαι αγανακτισμένος και με τη μαρία, είναι της γενιάς μου της γενιάς του πολυτεχνείου. της μαρίας που απο σύμβολο της εξέγερσης μετατράπηκε σε βόλι που μου τρυπάει την καρδιά, αν σου πω τα συναισθήματα μου θα κλάψεις με μαύρο δάκρυ.
Αγανακτισμένος κι ο αντώνης με το γιώργο,πάνω που πήγαινε να γίνει η φτιάξει να γίνει κι αυτός σωτήρ της πατρίδος του την αμόλησε η σουπιά, καλά ρε συ γιώργο τι το θές το μελάνι ξέρεις να γράφεις στα ελληνικά; σίγα μη δω το διαγγελμά του θα ξεχάσω και τα λίγα γράμματα που γνωρίζω.
Αγανακτισμένοι και οι κατά μόνας αγανακτισμένοι κατα των αγανακτισμένων. πολύ θα γούσταραν η αγανάκτιση να μετατραπεί σε οργή. η πλατεία όμως απέδειξε πως έχει τους δικούς της κώδικες.
Ο θόδωρος ρε παιδιά δεν είπε τίποτα; έτσι για να γελάσουμε με την πίκρα μας. αλλά μιας και τον ανέφερα. δε μου λες θόδωρε γιώργο η όπως σε λένε,σου 'χει τύχει να βρεθείς στην ανεργεία και τα μόνα σου έσοδα να'ναι η δουλειά που έχασες; σου 'χει τύχει να μην έχεις τα ελάχιστα για να βάλης την κατσαρόλα να φάνε τα παιδία σου, σου 'χει τύχει να στέκεσαι μπρος στο δικαστή για μερικά χιλιάρικα; και βέβαι δε σου 'χει τύχει η επιθυμία ν'απλώσεις το χέρι σου, προς τα που θα βλέπει η παλάμη είναι ένα άλλο ζήτημα τώρα αν εσύ κυρία αλέκα που είδες την παλάμη μας μη μας πεις τη μοίρα μας δε ξέρεις να διαβάζεις την παλάμη. αντε και πολλά είπα. καληνύχτα

Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2011

Η κάθοδος των μυρίων, ο γιαουρτικός πόλεμος και η πολιορκία της δωδεκάτης μέρας

συγκέντρωση το σύνταγμα
ο λαός πήρε το πρόσταγμα
δεν έχει άλλη ελπίδα
κόκκαλο βρήκε η λεπίδα

κι ήρθαν άνεργοι κι απολυμένοι
χωρίς αποζημίωση διωγμένοι
η επιχείρηση δεν έχει μία
ουτε με δίκανο η πελατεία

κι ήσαν οι απασχολούμενοι
σε μηχανάκι εποχούμενοι
μ' άμοιβες με τεφτέρι
ένσημα το μαγαζί δεν ξέρει

κι ήσαν νέοι με πτυχία
και μέλλον στα καφενεία
καμιά δουλειά δε σνομπάρουν
αμα τη βρούν θα την πάρουν

κι ήσαν μαγαζάτορες
τους φάγαν οι αλιγάτορες
οι μεγάλες επιχειρήσεις
με νόμους κι εγκρίσεις

η γενιά με το πεντακοσάρι
κι αυτό αν το πάρει
η κυβέρνηση θα το κόψει
το κράτος λέει να προκόψει

οσοι παίρνουν συντάξεις
απο τις κάτω τάξεις
κομένα δώρα και εκάς
με περίθαλψη της συμφοράς

όσοι έχουν εργαστήρια
όρθιοι πριν τα ξυπνητήρια
τώρα με νερό και παξιμάδι
θα το κλείσουν το ρημάδι

κι ήρθαν πολοί με φίλους
άλλοι με τους σκύλους
οι μεγάλοι με τα παιδιά τους
κι οι νέοι με τη γιαγιά τους

κι ήσαν και τρακαδόροι
κλέφτες και μπουκαδόροι
τώρα πως να ρισκάρουν
τι να βρούν και τι να πάρουν

κι ήσαν και δυό βλαμένοι
αφελείς κι αλοπαρμένοι
που 'ρθαν να δουν κέφι
κι ορχήστρα με το ντέφι

κι είναι οι αγανακτισμένοι
μυριάδες μετρημένοι
σ'άλες πόλεις και πλατείες
σε πύργους και παραλίες

κι ήρθαν εμπρός στους πεσόντες
ολοι πινώντες και διψώντες
στο μεγάλο κάστρο αγνάντια
στους υπερασπιστές του ενάντια

κι έδειξαν μ'ανοιχτή παλάμη
τα χρόνια που πήγαν χαράμι
αποφασισμένοι καθώς ήσαν
τηνπολιορκία αρχίσαν

κι απο μέσα οι ορκισμένοι
κοίταζαν φουρκισμένοι
δικαιολογίες είχαν αράδα
πριν πάρουν τη κρυάδα

απο αγρότες καταγόμαστε
το λέμε και καυχόμαστε
του λαού γέννημα θράμμα
μα δεν ξέρουμε τι είν'το στρέμμα

κι άλλοι απο γονείς εργάτες
σκληρές κάναν πλάτες
με τις πολές ανέσεις
μεταξύ τους αλάζοντας θέσεις

κι άλλοι ένσημο δε κολήσαν
υπάλληλοι ποτέ δεν ήσαν
ιδρώτα είχαν και ζαλάδες
κάνοντας βαθιούς τεμενάδες

κι άλλοι ονόματος είναι γόνοι
για με μπάρμπα στην κορώνη
κι άλλοι με την πολύ την πείρα
της κοινωνίας είναι φύρα

κι όσοι έχουν τιμή
στη δύσκολη εκείνη στιγμή
ανήμποροι σιωπήσαν
κι επιοικώς την κοπανήσαν

τώρα σιωπούν μπρος στο πλήθος
δε τους επιτρέπει το ήθος
τη δημοκρατία στο δρόμο
την κοιτούν με τρόμο

κι αντίς να βγούν μπροστά
να κάνουν τα δέοντα τα σωστά
σωστά δεν το εκτιμήσαν
την αποστολή τους δεν τιμήσαν

φοβήθηκαν το γιούχα τη γιαούρτη
αθόρυβα τράβηξαν το σούρτη
κι απο το χαμηλό πορτί
πέρασν κιν αμόλησαν πορδή

κι αν έφαγαν πέτρα με γιαούρτη
κερασμένη η συνταγή ετούτη
τους αρέσει δε τους αρέσει
μεγάλο μας φόρεσαν φέσι

...συνεχίζετε... ελπίζω...

Κυριακή, 29 Μαΐου 2011

σκόρπιες σκέψεις

η αφόρμή για αυτές τις σκέψεις μου δόθηκε ύστερα απο κάποιες συνεντεύξεις επωνύμων και σαχλωνύμων, απο απόψεις ανωνύμων και τον τρόπο που εκφράζονται
κάποιοι απο τους καλιτέχνες της σάτιρας.
περι σάτιρας και κωμωδίας έχω αναφερθεί και παλαιότερα εν ολίγοις.παρακολούθησα όμως συνεντύξεις επώνυμων οι οποίοι είπαν οτι η σάτιρα έχει πια ξεπέσει ως είδος. γενικά μου τη σπάει όταν η γνώμη του οποιουδήποτε πρέπει σώνει και καλά να είναι γενικευμένη, οχι φίλε οχι γενικά κι αόριστα οχι εξυπνάδες,αν έχεις στο μυαλό σου κάποιον συγκεκριμένο να μιλήσεις γι αυτόν, οχι όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουν.
κοιτώντας την κωμωδία απο τον αριστοφάνη ως σήμερα βλέπουμε οτι γράφτηκαν απο την αιτία ενος δράματος,του πολέμου που δεν έλεγε να τελειώσει, την άνιση κατανομή του πλούτου, τη δικομανία κι άλλα τα οποία επεξεργάστηκε ο αριστοφάνης. για να μεταφερθούμε στις κωμωδίες του ελληνικού κινηματογράφου.πάντα κάποιο καθημερινό η μεγάλο δράμα φάνερωναν στη πλοκή τους. στην ταινία "υπαρχει και φιλότιμο" μια ταινία η οποία παραμένει επίκαιρη πενηντα χρόνια τα δράματα είναι πολλαπλά και σημερινά, απο την αδυναμία του πολιτικού να εκφράσει ενα στέρεο λόγο ,τα λαμόγια και τα ρουσφέτια και τις απελπιστικές καταστάσεις που βιώνει μια λαική οικογένεια.
κι έρχεται ο κατσουρίδης στην πτώση αυτού του είδους με την ταινία "τι έκανες στον πόλεμο θανάση" να κάνει το δράμα τραγωδία και να στηρίξει έκει την κωμωδία του. η σύγρουση των κωμικών καταστάσεων με τις τραγικές είναι αριστουργηματική βέγγος και παπαδόπουλος κινούνται με φυσικότητα αναμεσα στην τραγικότητα της κατοχής που τους περιβάλει και την αστείρευτη κωμική τους εκφραστικότητα, ο θάνατος τους περιβάλει απο παντου κι αυτοί ερωτευονται γίνονται φίλοι και μας χαρίζουν γέλιο με τον ανεξήγητο τρόπο του κωμικού. προχθές ο πανος ιατρίδης δημιούργησε μια γελοιογραφία (του τα 'πα και στη σελίδα του) με το τραγικό και το κωμικό να συγκρούονται "κατι που θεωρώ ως την ανώτερη έκφραση κωμικού η σάτιρας αν θέλεται¨σε μια μονοκοντυλιά.
το άλλο που μου τη σπαει είναι οτι μερικοί δεν μπορούν νε ξεχωρίσουν το κωμικό απο το γελοίο. οταν ο βασιλιάς είναι γυμνός και το εκφράσεις με το σκίτσο σου ε τότε είναι ειρωνεία, συγκεκριμένα στο σκίτσο του ανκύρ, οπου ο ξεπουλημένος εκπρόσωπος του σοσιαλισμού γίνεται ρεντίκολο κι ως άνδρας. αντίθετα γελοίο είναι όταν προσπαθούμε να ξεγυμνώσουμε τον γυμνό.
τρίτον,παρακολούθησα στα καλλίτερα του λαζόπουλου τη μονομαχία του με τον χάρρυ κλύνν σε μια παράσταση εκείνος κι εκείνος. ο χάρρυ κλύνν ντυμένος με το κοστούμι του εξαθλιωμένου αστού μίλησε με τη γλώσσα του ανθρώπου της λαικής αγοράς, χειμαρώδης στον αυτοσχεδιαστικό λόγο, κάλυψε τις πατάτες που έκανε κι έβρισε αξιωπρεπώς. ο λάκης ντυμένος σε αλήτη εκ πεποιθήσεως,ο σκούφος παραπέμπει μάλλον σε μηδενιστή δε μπόρεσε να μεθύσει και ύστέρησε ψάχνοντας εναγωνίως κάποια ατάκα .κανείς δε μπορεί να μιλήσει για όλα η τέχνη ναι μεν δεν έχει όρια έχει όμως ο καλιτέχνης και καλά θα κάνουν μερικοί να αναγνωρίσουν τα οριά τους.
υ.γ.αυτά είχα να πώ κι αν θέλει κανείς να γράψει επ'αυτών ευχαρίστως, αν πάλι θέλει να διαφωνίσει μαζί μου, πάλι ευχαρίστως, αν πάλι θέλει να με σερβίρει κάποιο σοροπιαστό, ατι ωραία τα λες και τέτοια, ας το αποφύγει, αμα θέλω σοροπιαστό πάω στο ζαχαροπλαστείο, καληνύχτα.

Τετάρτη, 18 Μαΐου 2011

φοιτιτικές εκλογες,κωμικόδραμα

ώρα για φοιτιτικες εκλογές
να πούμε
ξύλο πρόγκα βρισιές
να δούμε

κάθε χρόνο τέτοια εποχή
μ'απλή αναλογική
η τρέλλα αλάζει θέση
με τη λογική

γίναν συνελεύσεις γενικές
αρχιεραισίες
τύφλα να 'χει ο τρελλός
στις ασυναρτησίες

και τέθησαν μπροστάρηδες
οι άριστοι
στα κόμματα όσοι είναι
ευχάριστοι

τραπεζάκια προσπέκτ αφίσες
απλώσαν
χαρτί μελάνι χρόνο
αναλώσαν

υποσχέθηκαν δώρα και κουπόνια
για ταξίδια
περιπάτους βόλτες κι έρωτες
πίνοντας ξύδια

μίλησαν θαρρετά εκπρόσωποι
απ'τις παρατάξεις
τα λόγια είπαν τελικά
θα γίνουν πράξεις

η φτωχολογιά όλη να σπουδάσει
κι οι νεολάϊτες
ενω οι μπουρζουαζία να εργασθεί
ως εργατοτεχνίτες

του κόμματος την άποψη γνωρίζει
κι ο βλάξ
το άσυλο ευθύς ν'αρθεί
πύξ λάξ

άλλοι υποσχέθηκαν σαφώς
ένα θάμμα
στην εκλογή τους αν καταθέσουμε
τάμμα

κι άλλοι κατέθεσαν τα λόγια
τα γλυκανάλατα
αποτελέσματα να μη δούμε
πικρανάλατα

άλλοι ρητόρευσαν λόγους
λαμβυρινθώδεις
ρητορικώς συλλέξαν αχινούς
ακανθώδεις

και προσήλθαν οι φοιτητές
μετά η ανευ κόμμα
ανόρεχτοι να συγκροτηθούν
σε σώμμα

για την εφεε πάλι το ζήτημα
ετέθη
και προσήλθαν οι ενδιαφερόμενοι
με πένθη

κι άλλα ετέθησαν προβλήματα
σωρό
θα τα δούμε αποφασίσθηκε
στον ετήσιο χορό

δεν προσήλθαν αρκετοί
μάλλον η μειονότητα
στου μαγιού την εξοχή
κάμαν δραστηριότητα

προσήλθαν οι λοιποί
οι οργανωμένοι
πιστοί στον αγώνα μοναχά
οι αντριωμένοι

κι έδωσαν αγώνα ιερό
στήθος με στήθος
ψηφίζοντας μέχρις ενός
μ'αγωνιστικό ήθος

ψήφισαν ενας δύο τρείς
το όλον χιλιοιδεκατρείς
κι έλαβε κάθε παράταξη
σούμα χιλιουςδεκατρείς

για τη νικη διαφώνησαν γερά
ποιός την καταχράστει
το ξέρουμε όλοι καλά
πατσάς καθ'εκάστη

κι ήρθ η ώρα να κριθούν
να πάρουν επαίνους
παράδειγμα να 'ναι λαμπρό
του νώτερου γένους

για τον αγώνα τον καλό
ιαχές χαρίσαν
δάσκαλοι φοιτητές λαός
τούς γιουχαϊσαν

πάλι δηλώσεις γίνανε
ενα καρο
αλληλοκατηγορήθηκαν ποιός
έσβησε το φάρο

εσείς φταίτε διότι
τότε που
η απάντηση αμέσως δόθηκε
του ποταπού

μιας κι όλοι νίκησαν
στης μουσικής τους ήχους
τρόπαιο περήφανο άφησαν
τους λερωμένους τοίχους

την επαύριο πάλι ξεκινούν
αναπτερωμένοι
παιδεία είσαι σίγουρη
τι σε περιμένει

να συνεχίσουν τον καλό
πάντα αγώνα
ταμπούρια γερά να πάρουνε
για μισόν αιώνα.

Παρασκευή, 13 Μαΐου 2011

ο παπουτσωμένος γάτος και ο κακός λύκος,αληθινά παραμύθια.

το απόγευμα ήρθε η ανηψιά μου και μου ζήτησε να της πω ενα παραμύθι.
-θείε φροίξο,θα μου πείς ένα παραμύθι;
-ποιό παραμύθι να πούμε;
-να πούμε ενα αληθινό παραμύθι.
-ωραία ας πούμε ενα αληθινο παραμύθι, ο παπουτσωμένος γάτος και ο κακός λύκος.μια φορά κι εναν καιρό σε μια κοντινή χώρα...
-μακρίνη χώρα λέμε θείο.
-στα αληθινα παραμύθια είναι κοντινή. σ'αυτήν λοιπόν τη χώρα που όπως ολες οι χώρες είχε τον κακό λύκο που έκλεβε, ρήμαζε κι έτρωγε κι απο κανέναν. εκείνο όμως το κακό παράγινε. κάθε μέρα ο κακός λύκος έκαμνε ενα σωρό απο κακές πράξεις αφού σε μια μόνο καθισιά έφαγε τρείς ανθρώπους. τότε ο πρωθυπουργός, στα αληθινα παραμύθια δεν έχουμε βασιλίά,διόρισε τον παπουτσωμένο γάτο να πιάσει τον κακό λύκο. εκείνος είπε μετα χαράς ,πήρετα παπουτσογατάκια του κι άμα πηγαινε κάπου ο κακός λύκος έτρεχε κι αυτός σφυρίζοντας. ο κακός λύκος τοτε τον άκουγε και κρυβότανε. και ο παπούτσωμένος γάτος ήταν περήφανος που έδιωξε τον κακό λύκο, ξαναγύριζε όμως κι ο παπουτσωμένος γάτος έπρεπε να κι αυτός και να σφυρίξει κλέφτικα ,όπως λέμε. τότε ο κακός λύκος έγινε πιο κακός. οι κάτοικοι της χώρας λέγανε πως μπορούσε να μεταμορφώνεται. κάπιοι τον είδαν να γίνεται φίλαθλος και να σπάει βιτρίνες άλλοι να φοράει στολή αστυνομικού και να χτυπάει όποιον έβλεπε άλλοι την αυγή να χρυσίζει το σώμα του και να κυνηγάει τους μετανάστες άλλοι να βγαίνει με κουστούμι και ν'αρπάζει τις εισπράξεις απο τους μαγαζάτορες κι ένα σωρό μεμορφώσεις που ηταν ΄κοντά στις χίλιες χώρια που έτρωγε κι απο κανέναν αμα είχε όρεξη. ο παπουτσωμένος γάτος δώστου και σφύριζε αλλά είχε μόνο ενα σφύριγμα δεν είχε χίλια, ασε που οι επιστήμονες λέγανε πως μπορούσε να μεταμορφωθεί ταυτόχρονα σε πολλές χιλιάδες πρόσωπα. οι κάτοικοι ησαν τρομαγμένοι, κλειστήκανε στα σπίτια τους και δεν άνοιγαν σε κανέναν αν καμιά φορά είχαν επίσκεψη απο κάποιο φίλο πρώτα ρωτούσαν λεπτομέρειες που μόνο ο φίλος γνώριζε κι ύστερα άνοιγαν και πίσω απο την πόρτα είχαν όπλα ο κυνηγος το τουφέκι του ο χασάπης το μπαλτά ο ράφτης το ψαλίδι κι ότι είχε ο καθένας. ο παπουτσωμένος γάτος έπιανε βέβαια απο κανέναν για κακό λύκο αλλα πολλές φορές κάναν λάθος και γινονταν ρεζίλι.κι ο λύκος βγήκε και πάλι αποφασισμένος να φάει όσους μπορούσε περισσότερους τέτοια πείνα είχε, ολοι πια τρέχανε στο δρόμο κανένας δε περπάταγε ο παπουτσωμένος γάτος σφύριξε βέβαια αλλά ήταν επίσκεψη σ'άλλη χώρα και το σφυριγμα του δεν ακούστηκε, και βέβαια κυκλοφόρησε η φήμη πως ο κακός λύκος του μύνησε να κόψη το σφύριγμα γιατί τον εκνευρίζει και θα μεταμορφωθεί σε παπουτσωμένο γάτο και τότε να δούμε ποιός θα είναι ο κακός .
-και ο παπουτσωμένος γάτος πότε σκοτώνει τον κακό λύκο;
-αυτά συμβαίνουν μόνο στα ψεύτικα παραμύθια στ'αληθινά είναι αλλοιώς.
-και ο κακός λύκος μπορεί να γίνει και θείος φροίξος;
ατιμα παιδια, κάνουν κάτι ερωτήσεις.

Πέμπτη, 5 Μαΐου 2011

4 στρατηγοί σατιρικό τργούδι του γιώργου ζωγράφου

τέσσερεις βουλευτές ξεκινάν και παν
αναδρομικα συνέχεια ζητάν
ο πρώτος τους νόμους δε τους κάτεχε
ο δεύτερος το πόπολο δεν άντεχε
ο τρίτος ήθελε μόνο μεγαλείο
κι ο τέταρτος κώλο είχε κρύο

τέσσερεις οπαδοί ξεκινάν και παν
στο λευκο πύργο να γίνουν χουλιγκάν
ο πρώτος το δίκαιο δε κάτεχε
ο δεύτερος τη σημαία δεν άντεχε
ο τρίτος ηταν υποκείμενο γελοίο
κι ο τέταρτος την κοπάνησε στο κρύο

τέσσερεις αρχηγοι ξεκιναν και παν
της χώραν να πιάσουν το βολάν
ο πρώτος το ανάστημα δε κάτεχε
ο δεύτερος στα κοτσια του δεν άντεχε
ο τρίτος σπουδαίο είχε θείο
ο τέταρτος κουβαλητης ηταν στο μουσείο

τέσσερεις ποιτές ξεκινάν και πανε
ο παράδεισος αραγε που να'ναι
ο πρώτος το γέλιο το ανέβασε
ο δεύτερος τη σβάστικα κατέβασε
ο τρίτος λαικό είχε στοίχο
κι ο τέταρτος πλάνευε με ήχο.

Πέμπτη, 28 Απριλίου 2011

χρονια πολλά σε 76 στιχάκια

χρόνια πολλά
σε γκουβέρνο κι ηγεσία
τα προβλήματα να λύσει
απ'του δήμου την εκλησία
σαν μας αποχαιρετίσει

χρόνια πολλά
στο σοσιαλισμό
και στο κυβερνών κόμμα
εύχωμαι στον απολογισμό
να φάει μαύρο χώμα

χρόνια πολλά
σε νυν και τέως βουλευτές
που'ναι τίγκα στην αμαρτία
να σχωρεθούν με διαταγές
στη δευτέρα παρουσία

χρόνια πολλά
ευχάριστα τα μυνήματα
η οικονομία θ'ανακάμψη
φαντασίας αποκυήματα
σε απόκοσμη λάμψη

χρόνια πολλά
στη γαλάζια παράταξη
στον πρόεδρο αντώνη
τα λόγια θέλουν σύνταξη
να μπούν σωστά οι τόνοι

χρόνια πολλά
στο κκε την αριστερά
των ιστορικών αγώνων
την ιδια να'χουν σταθερά
στο διάβα των αιώνων

χρονια πολλά
στον συνασπισμό
στον τσίπρα τον αλέξη
για κάθε χωρισμό
δάκρυ πικρό να τρέξη

χρόνια πολλά
λάος καρατζαφέρη
και στους δεξιοδεξιάρες
στα ζάρια να καταφέρη
να ρίξει τις δυάρες

χρόνια πολλά
στους πράσινους
και της οικολογίας
εύχωμαι η σκέψη τους
μην είναι της αμπελοφιλοσοφίας

χρόνια πολλά
σε κάθε νεόκοπο κόμμα
που τρέφει την ελπίδα
για τα παλιά να πάρει γόμμα
να γυρίσει νεα σελίδα

χρόνια πολλά
στους εργατοπατέρες
που'ναι σκληροί εργάτες
εύχωμαι σε γαλέρες
να δούμε κωπηλάτες

χρόνια πολλά
σ'οσους είναι καλοί
στο διάολο να δίνουν όρκο
εύχωμαι να βρούν σκαμνί
σε δικαστήριο ενόρκων

χρόνια πολλά
σ'οσους συνειδητά
μετείχαν σε απάτη
τα ωραία και τα καλλά
να κοιτούν μ'ενα μάτι

χρόνια πολλά
σ'οσους εγκληματούν
σ'οσους ασκούνε βία
ως θύματα να μη βρεθούν
σ'ανάλογη ιστορία

χρόνια πολλά
στούς κάπως
στούς δήθεν στους τάχα
η ώρα ήρθε μήπως
του χαζού του χάχα

χρόνια πολλά
σ'οσους χάσατε δουλειά
μισθό σύνταξη θέση
όλους απ'την ιδια μεριά
η κρίση θα μας χέση

χρόνια πολλά
στους μοναχικούς
και τους λησμονημένους
εύχωμαι σε τόπους ονειρικούς
να βρεθούν με αγαπημένους

χρόνια πολλά
στο sync οσοι δίνουνε
σ'ολα τα φιλαράκια
καλλίτεροι να γίνουνε
με σκίτσα και στιχάκια

χρόνια πολλά
και σε 'μένα
που γράφω τα στιχάκια να παραβγώ στη πένα
τ'αλλα σατιράκια

Πέμπτη, 21 Απριλίου 2011

η αληθινή ιστορία του τζίτζικα και του μέρμυγκα,δίχως τα παραμύθια του ασώπαστου

ο τζίτζικας κι ο μέρμυγκας
φίλοι ησαν απο παλιά

ο ένας το ψωμί
ο άλλος τ'αλάτι
στη ζωή πάντα μαζί
κοιμόντουσαν πλάτη

ο ένας στη δουλειά
ο άλλος στο γλεντοκόπι
ανάγκη απο παλιά
διασκέδαση και κόποι

ο ένας αβγάταινε βιός
ο άλλος το τραγούδι
ο ένας ήτανε καρπός
ο άλλος το λουλούδι

ο ένας όργονε τη γη
ο άλλος ηταν τενόρος
ο ένας η βροχή
ο άλλος ο σπόρος

μα ήρθαν μέρες φοβερές
και της κακιάς κατάρας
πληροφορίες τρομερές
για την ώρα της μαντάρας

ο χειμώνας θα πιάσει άνοιξη
ισως και καλοκαιράκι
αντι για κρασοκατάνυξη
θα πιούνε το φαρμάκι

ήρθαν λέει οι κηφήνες
αναγκαίο ήταν κακό
αποποιήθηκαν ευθύνες
και φούσκωσαν αφαλό

κι ολο αποφασίζαν
κι όλο υφαίναν
κι ολο τους τα πρίζαν
και το βράδυ τα ξυφαίναν

έξυπνοι κι ωραίοι
τα νέα κυκλοφορήσαν
πωςτα χρέη του δάσους
των δυό φίλων ήσαν

τ'ακουσε ο τζίτζικας
τ'άκουσε το μυρμήγκι
στο διάολο κάθε κακορίζικας
τους βάρεσε στο μηλίγκι

σαν θάλασσα τα χρέη πλατιά
οσοι οι κόκοι της άμμου
βρίσαν τα κηφηναριά
αντε απο κει χάμου

ανάγκη κάναν το φιλότιμο
το μεράκι τους δουλεία
αλλά φάγαν πρόστιμο
με μαύρη εργασία

και σκέφτηκαν ομού
θα χάσουμε τα δάση
κηφηναριό απο παντού
θα μας τ'αρπάση

απόφαση πήραν φοβερή
μυρμηγκοτζιτζικωμένη
δεν έπαιρνε αναβολή
αλοιώς ηταν χαμένοι

στου κηφηναριού το καφενέ
μπάρα βαριά να βάλουν
να τους κόψουν το λουφέ
μυαλό για να τους βάλουν

δεύτερο αποφασίζουνε
κι ολοι μαζι το θέλουν
τα τζιτζίκια να μη τζιτζικίζουνε
τα μυρμήγκια να μη δουλεύουν

και στη μεγάλη σύναξη
αν ξαναπατήσουν
με φπούμο που'καναν επίταξη
δεόντως να τους μαυρίσουν

κι αν έχουμε απορία
τα μέτρα θα φέρουν νίκη
θα μας πει η ετυμηγορία
στων εκλογών τη δίκη

Κυριακή, 17 Απριλίου 2011

ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΠΑΝΙΚΑ ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΜΙΑΣ ΑΝΤΊΣΤΑΣΗΣ

Τις προάλες είδα το εξής όνειρο. Είμουν λέει πλούσιος, βαθειά πλούσιος. Πως είναι οι βαθειά πλούσιοι στην ελλάδα, με οφ-σορ, μυστικές καταθέσεις στην ελβετία και τα ρέστα. Βέβαια ολ'αυτά δεν τα'χα για ιδίον ώφελος, τα'χα για να τα χρησιμοποιήσω, όπως κι όλοι οι πλούσιοι έλληνες για την αντίσταση εναντίων του διεφθαρμένου κράτους. Είμουν λοιπόν ένας αντιστασιακός. Οχι βέβαια ο αριστερός που κατεβαίνει σε απεργίες διαδηλώσεις η παίρνει καμιά φορα τα όπλα. Ημουν ενας δεξιός αντιστασιακός που υπονομεύει εκ των έσω το αργοκίνητο και διεφθαρμένο κράτος. Και στο ονειρό μου που λέτε είχα είχα μυστική συνάντηση κατα την οποία θα υπέγραφα το μανιφέστο της αντίστασης, το οποία σύμφωνα με την ενημέρωση που είχα είχε τίτλο, εν τούτω πανίκα. Αλλο κάτι δε γνώριζα, ούτε τα πρόσωπα που θα με μυούσαν στην αντίσταση. Ως ηγέτης απ' οτι υποψιαζόμουν εφέρετο βορειοελλαδίτης πολιτικός, ο οποίος διώκετο για τις απόψεις του αλλά διέφευγε τη σύλλυψη χάρη στις μεταμφιέσεις του, οπως ζορό η αγιοβασίλης,(σημαδιακές μεταμφιέσεις) Επίσης παρ' όλες τις άδικες κατηγορίες εναντίων του για λαικισμό, παρέμενε δημοφιλής ακόμα και στη δική μου τάξη διότι βοήθουσε στην απόκτηση πλούτου,σε αστούς για τον σκοπό τον οπίο προαναφέραμε. Ηταν όμως κι η υποστήριξη που είχε απο πολιτικό ειδικού βάρους ο οποίος αγωνιζότανε για την αποτελεσματικότητα της ΕΛ.ΑΣ κατά των λαθροεισαγωμένων μεταναστατών, την ελληνικότητα των ελλήνων κι αποζητούσε την εύνοια της ηγεσίας των χριστιανών. Σημείο συνάντησης ορίσθηκε η καλύβα του μπαρμπα θωμά. Μη φανταστείτε μια καλύβα με τάβλες κι άχυρα. Κοσμική ταβέρνα ήταν οπου η κάθε επίσκεψη κόστιζε ένα πενηντάρι το κεφάλι, Εγώ ντυμένος σε πανάκριβο κοστούμι μου δίπλα στη γυαλιστερη κουρσάρα μουπερίμενα υπομονετικά ανάμεσα σε άλλα ακριβά αυτοκίνητα με ιδιοκτήτες ντυμένους με ακριβά ρούχα είχα την τέλεια κάλυψη. Είχα μιαν αγωνία, ενα περίεργο σφύξιμο στο στομάχι μια αναστάτωση βρε αδελφέ μιας κι ήμουν άμαθος στη συνομοσία, δεν είμουν χαλαρός οπως είμαστε συνήθως εμεις οι σαλονικείς. και τότε συνέβη το απρόσμενο, το αναπάντεχο που αλάζει το ρού της ιστορίας. Ξύπνησα κι ένοιωσα μια λυγούρα , η αναστάτωση στο στομάχι που λέγαμε. Απλά είχα αφήσει ενα κομμάτι ψωμί και λίγο τυρί αντί για δείπνο να τα φάω για πρωινό. Ετσι μεσα στ' άγρια χαράματα έφαγα βραδυνό και πρωινό μαζί. Εκείνο όμως που με προβλημάτισε ήταν οτι δεν είχα διαβάσει το περιεχόμενο του ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΠΑΝΙΚΑ. Αλλά που θα μου πάει θα ξαναονειρευτώ δε θα ξαναονειρευτώ, θα το διαβάσω το άτιμο. καληνύχτα σας.

Τρίτη, 5 Απριλίου 2011

για της σάτιρας την τύχη ,έγραψα τους κάτωθι στοίχοι

πολοί κάμουν σάτιρα
χλευάζουν την εξουσία
χρεία δεν έχουν μάρτυρα
πως κάνουν περιουσία

και βγαίνουν στο γυαλί
και τα λένε χύμα
απ' το γεμάτο το παχνί
το ζώο δε κάνει βήμα

για της εξουσίας τα κρίματα
κι άλες σοφές κουβέντες
εμείς είμαστε θύματα
εκείνοι γίναν αφέντες

τα ορια της καταργούν
καθε τρείς και δύο
φαντάροι που πεζοπορούν
και κάνουν ενα δύο

μα θα βρεις καλιτέχνες
στον κυβερνοχώρο
καλές να'χουν πένες
δίχως να οφείλουν φόρο.

κόντρα πρέπει να πας
σ'ολη τη κοινωνία
αλλά να την αγαπάς
κι ας σου κάνει φασαρία

στα ψώνια μην αναφερθείς
δεν είναι αντρίκιο
γιατί θα κατηγορηθείς
κι εκείνοι θα'χουν δίκιο

ροίδης να'σαι και σουρής
και βέβαια αριστοφάνης
αυτοσαρκασμό μην αρνηθής
οφείλεις να το κάμεις

Σάββατο, 2 Απριλίου 2011

για όλα φταίει ο σύριζα , αφιερωμένο στον παιδικό μου φίλο Χρυσόστομο.

το πρωί κεφάτος ξύπνησα
μ'όλους τα' φαγα σα δείπνησα
σ'όλους γλυκά αν μοίραζα
θα ξέχναγα τον σύριζα τον σύριζα

στο δρόμο ταχιά περπάτησα
μα στα σκατά επάτησα
και τα σκατά που μύριζα
θα'τανε του σύριζα του σύριζα

λαμόγια μου'σφιξαν το χέρι
μου πιασαν και το πισωμέρι
κι εγω το αει σιχτίριζα
σα νατανε του σύριζα του σύριζα.

ήσαν παλιές υπουργάρες
που πιάστηκαν σα κατεργάρες
κι εγώ τα μπουρδουκλογύρισα
με κατηγορεί ο σύριζα ο σύριζα

εμφύλιος μαίνεται στη κερατέα
χωρίς λεβέντες το λιμάνι του περαία
ενα τραγούδι εγω θα σφύριζα
ενοχος ο σύριζα ο σύριζα.

πόλεμο αρχίσαμε στον μουαμάρη
δεν είμαστε δα και κουμπάροι
κι αν το φίλο μου ετσι συγύρισα
φαντάσου τώρα τον σύριζα τον σύριζα

στον αντώνη θα'δινα χέρι
σε ντόρα και καρατζαφέρη
το κου κου ε δε θα οικτίριζα
μα δε μπορώ τον σύριζα τον σύριζα

κι αμα θα'χουμε τα τάλιρα
μάγγες θα οργώσουμε τα φάληρα
κι απ'έξω μ'ακορντεον και πίπιζα
σα αλοδαπός ο σύριζα ο σύριζα

Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2011

Ιάκωβος Καμπανέλης, ο άνθρωπος που διέσχισε μια κόλαση για να πάει στον παράδεισο

Είχα μια επικοινωνία με τον πάνω κόσμο, το πώς θα σας το πω μιαν άλλη φορά.Επίσης θ'ανακοινώσω μόνο τα δικά μου λόγια, το Ε.Σ.Ο.= επικοινωνιακό συμβούλιο ουρανού, απαγορεύει τη δημοσιοποίση των λόγων των μελών του.
Παίρνω απο τη μυστική γραμμή.
-ελα, μαστροπέτρο εσύ;
-...
-ναι έχει πολλά παράσιτα, τα σύνεφα θα'ναι.
-....
-α,κάτι οι δορυφόροι κατι τ'αεροπλάνα για τη λιβύη, κατι το φουκοσίμα.
για το σεισμό δε λές τίποτα;
-...
-σε πήρα να σε ρωτήσω αν δεχτήκατε τον ιάκωβο τον καμπανέλη.
-...
-σε ρωτάω γιατί ο άνθρωπος έζησε στη κόλαση κι έφτιαξε ποίηση απ'αυτήν, πόσοι κάνουν κατι τέτοιο,μόνοι οι πραγματικά μεγάλοι το έχουν κατορθώσει.
-...
-φυσικά και το γνωρίζεις, λέω πως αξίζει καί κάποιες τιμές.
-...
-α, εκει είστε όλοι ίσοι κι αν θέλουμε να τον τιμήσουμε και νεκρό να δημιουργήσουμε έργα ανταξιά του. ακαταμάχητη η επιχειρηματολογία σου μαστροπέτρο.
-....
-ναι είναι αλήθεια πικρή αλήθεια έχουμε στείλη άξιους ανθρώπους στον αγύριστο, εσύ όμως διόρθωσες αυτή την αδικία, οπότε τέλος καλό....τι έγινε έπεσε η γραμμή, η μου το' κλεισε, μάλλον τέλος χρόνου και δεν του' πα ενα γιά σου.

Τρίτη, 29 Μαρτίου 2011

Δ.Ν.Τ.=δουνουτουτρουόλη, στα θεμέλια μιας χώρας.

Το εθνικό μας σπόρ ως γνωστόν είναι το τρίαθλον, ρουσφέτι, κομπίνα φοροδιαφυγή, όχι οτι άλλοι λαοί δεν ασχολούνται με το άθλημα,αμα δίνεις τα φώτα του πολιτισμού... και το άθλημα έγινε παγκόσμιο. το οποίον διεξάγεται παντού {κανόνες δεν υπάρχουν=όπως λέγει η σύγχρονη ελληνική καθομιλουμένη} ακόμα και στο μαγαζί της γειτονιάς όπου αριβάρει για αγορές ο σταλμένος απο κάποιο τμήμα του δημόσιου. Θέλω αυτά λέει.Ευχαρίστως απαντά εκείνος κάνουν τόσα. Αμε του απαντά ο του δημοσίου και αφού μαγγώνει και κάποια υπο μάλης για το σπίτι του κόψτε το τιμολόγιο και στείλτε τα εκεί, ορμηνεύει. Αν ο επιχειρηματίας αρχίσει τα μα μού, θα χάσει τον πελάτη. Σις πιο πάνω κατηγορίες παίζεται διαφορετικά. Για μια κατοστάρα σ' εκατομύρια απαιτούνται λεπτοι χειρισμοί απο επιστημονικό προσωπικό,όχι παίζουμε. Ετσι κερδισμένοι αμφότεροι οι αντίπαλοι στέλνουν το πλεόνασμα να γίνει καιμάκι στα νησιά καιμάν, στη χώρα των παχιών αγελάδων κι αλαχού. Μια παραλαγή του εν λόγω παιχνιδιού παίζεται ως εξής. Μια πολυεθνική συνήθως εταιρία πάει σε μια μικρότερη θα μου δώκεις τα προιόντα σου, το τιμολόγιο θα λέει τόσα αλά εσύ θα πάρεις τα συμφωνηθέντα. Διπλά βιβλία οι μεσαίοι, διπλά και οι μεγάλοι. Το διπλό βιβλίο είναι μπεστ σέλερ στη παγκοσμιοποιημένη φιλελευθεροποίηση. Ετσι ξυπνήσαμε ενα πρωί και αντιληφθήκαμε πως τα δανεικά που χρωστάγαμε εδω και δεκαπέντε αιώνες είναι ακουμπισμένα στις τράπεζες τις ελβετίας και των οφ-σορ τις στοές. Μέχρι και τα τιμημένα ράσα κάναν τάματα στους ενλόγω ναούς του χρήματος το μη θυσαυρίζεται επι γης του φτωχού ναζωραίου δεν ανέφερε τις τράπεζες. Αυτο λοιπόν το πλεόνασμα γίνεται επενδύσεις, αλίμονο. Πιάνει η εταιρεία ενα πολιτικό, συνήθως φαβορί λεει θα σου δώκω τα έξοδα σου για την εκλογή σου, στον φιλελευθερισμό όμως τίποτα δεν είναι τσάμπα, ο εκλεγείς θα δώκει κάποια νομοσχεδιάκια κάποιες τροπολογιούλες, ψιλά πράγματα. Αυτό βέβαια δεν ισχύει για τους πάντες, αλοιώς θα 'χαμε βουλειάξει προ καιρού, είναι γνωστοί όσο κρατάνε γερά. Η χώρα όμως είναι χωμένη μέχρι τη μύτη και καλάει το δ.ν.τ. Ερχεται σούμπιτο το δ.ν.τ. και βάζει τη δουνουτουτρουόλη κι ανάβει το φυτίλι του μνημόνιου. Εχεται διορία μέχρι να καεί το φυτίλι και μετά σου λένε [υπάρχει εγκληματικότης] Και τρέχουν οι αρμόδιοι να προλάβουν τη διορία το μόνο που κατόρθωσαν είναι να γίνει πιο μακρύ το φυτίλι. Στα πανεπιστήμια βλέπεις άλλα μάθανε,δε ξέρουν απο πιάτσα γιατί αν είχανε δουλέψει κανα χρόνο στο μαγαζί της γειτονίας και κάνανε πιάτσα ομόνοια βάθη ας πούμε, είχανε βγάλει το μεγαλίτερο πανεπιστήμιο της ζωής, κατα το λαικό άσμα, δε θα λέγανε ούτε τις παρλαπίπες που λέν δημοσίως. Θες κύριε να γίνεις ηγέτης, ευχαρίστως κόλλα όμως μερικά ένσημα, φέρε αποδείξεις οτι κυκλοφόρησες στη πιάτσα ,οτι πλησίασες την πουτάνα του δρόμου, το πρεζόνι που τρυπιέται μερα μεσημέρι, μίλησες με τον κουκουλοφόρο να ρθεις στο αμήν να πείς και γαμώ τα πανεπιστημιά μου. Οχι μου βγήκες απο το τάφτ και τα φτύνεις με το που πιάνεις το θώκο. Η το γέιλ και τα κάνεις γυαλιά καρφιά. Τα πανεπιστήμια βέβαια είναι κατι απο χρειαζούμενα, άσχετα αν βγήκαν απο 'κει λαμλογια διεθνούς κύρους. Και το φυτίλι καίει...Τώρα θα μου πεις γιατί γράφω για πράγματα που τα ξέρουν και τα νήπια, ελα ντέ.

Τρίτη, 22 Μαρτίου 2011

κοκτελ,φρίξος=1/3 μπόμπα,1/3 μπάχαλο κι 1/3 χημικά,στην υγειά μας

Χυδαίοι πρόστιχοι πόλεμοι.
-Τι είναι χειρότερο απ' εναν δικτάτορα ;
-Ενας δικτάτορας που του σφίγγουν το χέρι, εκλεγμένοι ηγέτες.
-Τι είναι χειρότερο απ' έναν εμφύλιο πόλεμο;
-Ενας πόλεμος οπου εμπλέκονται αυτοί που σφίξαν το χέρι του δικτάτορα
-Τι είναι χειρότερο απο την καταστροφή τα δηστυχία και το μίσος που φέρνει ένας εμφύλιος;
-Να τρέξουν αρωγοί αυτοί που εμπλακήκανε σ'αυτόν τον πόλεμο κι έσφιξαν το χέρι του δικτάτορα.
-Τι είναι χειρότερο απο ένα διαιρεμένο κράτος;
-Να κάνουν δυό η και περισότερα κράτη, αυτοί που τρέξαν σαν αρωγοί,εμπλακήκαν στην εμφύλια διαμάχη και σφίξαν το χέρι του δικτάτορα.


Το μπλόκο της Κερατέας
Το υπουργείο, προστασίας του πολίτη, στα πλαίσια της συμφιλίωσης πολιτών κι ενστόλων , έστελε στην Κερατέα ένστολους να δώσουν δωρεάν κατ' οίκον μαθήματα χημείας και νεώτερης ιστορίας.Κατα μία άποψη οι κάτοικοι πέρασαν επιτυχώς τις εξετάσεις των πρακτικών ασκήσεων. Το υπουργείο εφαρμόζει το ίδιο πρόγραμα και στη Σύρο. Μάλλον βρισκόμαστε μπροστα σ' ενα νέο εκπαιδευτικό πρόγγραμα, με πανελλαδική φιλοδοξία.


Μπαχάλ-πολιτίκ, μετά απο 30 χρόνια δεν έτυχε πέτυχε, με πράσινο κόμμα.
Ο κυρ γιωργάκης μαγειρεύει, έχει απαγορεύσει στην κυρά βουλή ν' ασχολείτε με το μαγείρεμα την έχει για το μπουντουάρ και την αναθροφή των παιδιών σύμφωνα με τις απόψεις του. Με το που ετοιμάζει το φαγητό φωνάζει τα παιδιά του που σαν παιδιά κάνουν φασαρία μαλώνουν με τα γειτονόπουλα βρίζονται χτυπάνε ότι δηλαδή έκαναν παλιά τα παιδιά.
Κυρ γιωργάκης= θοδωράκη, ανούλα, ελάτε έφτιαξα μπαχάλ πολιτικ.
θοδωράκης=ανούλα ο μπαμπάς έφτιαξε πάλι το αγαπημένο μας φαγητό,πάμε.
Κυρ γιωργάκης=θοδωράκη πάλι μάλωνες σε βλέπω αναψοκοκινισμένο.
Θοδωράκης=ασε καλέ μπαμπά, εκείνος ο κακός τσίπ μου μπαίνει συνέχεια, γι'αυτό τον έβρισα κι εγώ τον είπα αλήτη,δεκαεφτανοεμβριανό, γιαυρτοπαίχτη, marfineομανή καλά δεν έκανα;
Κυρ γιωργάκης=μπράβο θοδωράκη γι' αυτό φάε διπλή μερίδα.
Θοδωράκης=ευχαριστώ μπαμπά, αυριο θα 'πω κι άλλα.
Ανούλα= είπα κι εγώ μπαμπά κακές λέξεις στον τσίπ και τους φίλους του.
Κυρ γιωργάκης=μωρε τι παιδιά έχω εγώ, μόλις τελειώσεται να πάτε να μελετήσετε κακές λέξεις, εγώ έχω δουλειά στο μαγαζί.

Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2011

Πάγκαλος και δροσερό γιαούρτι

Το περιστατικό του γιαουρτώματος το πληροφορηθήκαμε όλοι,μόνο που κατα την αποψή μου δεν εξελίχθηκε όπως παρουσιάστηκε, οχι οτι τα μέσα πούλησαν παραμύθι αλλά χωρίς τη φαντασία... Και να πως εξελίχθηκε. Πήγε λοιπόν ο θεόδωρος μαζί με την παρέα του σε ταβέρνα στα καλύβια για να φάνε τα κοψίδια όλοι μαζί, οταν λέμε όλοι μαζί δεν ενοούμε ότι ολοι μαζί τα φάγαμε. Α, ρε θόδωρε οταν είμασταν μικροί θυμάσαι τι λέγαν οι μεγαλίτεροι, καλίτερα να σου βγεί το μάτι παρά τ' όνομα. Εσένα σου βγήκε τ' όνομα και μας κοιτάς μ'ενα μάτι. Εκει λοιπόν που προσάραξε και περίμενε να προσέλθουν τα τσικνιστά, να 'σου τον πλησιάζουν κάποιοι απο την Κερατέα κι αρχίζουν να του μιλάνε για το γιαούρτι, όρεξη που την είχαν και να τη καλό γιαούρτι που βγάζουμε δεν τρώς γιαούρτι τρώς βιλούδο. Κι εκει 'πάνω έγινε η παρεξήγηση κι ο Θεόδωρος άρχισε τη γκαζούρα, ρε θόδωρε αφου δεν το'χεις τι το θές το χιούμορ, ρίξε ενα μπινελίκι απ' αυτά που κατέχεις να ξεκουμπιστούν να ξεκοκαλήσεις το αρνάκι με την ησυχία σου. Αλλά που ο Θόδωρος. Εγώ απαντάει ο μάστερ σεφ [μέγας μάγειρος της πολιτικής και κριτής στο παιχνίδι le grante bufe=το μεγάλο φαγοπότι, του οποίου οι νικητές δεν ανακοινώθηκαν και ούτε πρόκειτε, μόνο τους επιλαχόντες μάθαμε μετα κόπων και βασάνων] προτιμώ το ΣΥΡΙΖΑνό γιαούρτι που βγαίνει και παραδοσιακό με την καλή πέτσα και το νεωτερικό και το λαιτ με τα πολύ ολίγα λιπαρά. Που είναι πεταχτό, μπάνικο δηλαδή τραβάει τη δημοσιότητα και σερβίρεται στη μάπα. Εκει πάνω έγινε η παρεξήγηση. Α, ετσι είσαι είπαν οι εκ της Κερατέας ορμώμενοι και του το σέρβιραν πασαλειφτό αλα πολιτικά. Του κόπηκε η όρεξη του Θόδωρου κι έπιασε το παραδοσιακό σπόρ των πολιτικών τις δηλώσεις. Κατηγόρησε τον ΣΥΡΙΖΑ για νοθεία του προιόντος για κακό σερβίρισμα για αθέμιτο ανταγωνισμό με δωρεάν προσφορές για πώληση άνευ απόδειξης απο ανασφάλιστους υπάλληλους. Το καθήκον πάνω απ' όλα. Το ψητό αρνάκι χάρηκε που γλύτωσε τα αντερά του απο τα δόντια του. ΟΣΥΡΙΖΑ έκανε δηλωση. Μα γιατί δε πήρε το γιαούρτι να το κάνει γιαουρτλού πάει πολύ με το ψητό, αμα δε ξέρει ο άνθρωπος να φάει ας πάει στο σπίτι του να φάει. Μα γιατί ο [ολοι μαζί τα φάγαμε] δεν έχει χιούμορ. Αντε ρε Θόδωρε πάλι μας βοηθησες να γράψουμε

Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2011

βαλε ενα τριπλό made in japan

Για το χτικιό έχω ξαναγράψει. Τώρα ας πούμε οτι το συναντάω. Στη φαντασία μου βέβαια, στη πραγματικότητα ειναι αδύνατο. Ακολουθεί ο φανταστικός διάλογος.
Χ. βρε καλώς τον, τι χαμπάρια;
Φ. α, εσυ είσαι και με τρόμαξες.
Χ. τι θες ρε παλιό[ είπε μια λέξη σχετική με δέντρο η δόντι.
φ. να σε ρωτήσω αν ολο αυτό είναι έργο δικό σου. Χ.ποιό ρε...[ας μη πούμε τη λέξη] τελείως αγενες το βρωμοχτικιό.
Φ. ολ' αυτά στην ιαπωνία.
Χ. αντε ρε άσχετε.
Φ. ε πως, σεισμός, τσουνάμι πυρηνικες εκρήξεις και ολα οσα ακολούθυσαν και θ' ακολουθήσουν και δεν εχεις σχέση;
Χ.σεισμός και τσουνάμι είναι της φύσης, τα πυρηνικά είναι των δικών σου, μπήκες ρε βλήτο;
Φ. ε, πως εγώ έμαθα οτι εσύ τη φύση την πήρες βίαια και παρα φύσιν.
Χ. τι λες ρε παλιό[αυτό δε γράφεται] εσείς ρε μου τη πασάρατε, είναι καλή είπατε, νοικοκυρά καθαρή υπάκοη. Τρίχες ξέρεις πόσους αιώνες τη γυροφέρνα μέχρι να το χαρώ και τώρα κατάντησε βρωμιάρα κι εσείς φταίτε γι' αυτό, σας προηδοποίησα είμαι κάθαρμα δεν έχω μπέσα, αντε κουρέψου τώρα.
Φ. και το τσουνάμι;
Χ. αυτή είναι η αντιδρασή της, ρε χαμένε η χολή μιας γυναίκας που γέρασε πριν την ώρα της και κατάντησε κακάσχημη με βρωμικα κουρέλια που γυρίζει μόνη καταφρονεμένη χωρίς αγάπη. Κι αντις να τη πάρετε να τη φροντίσετε την αφίνετε να πεθάνει στα χέρια μου, αφου δεν έχω ηθική ρε τι το ψάχνεις;
Φ. και ο πυρινικός κίνδυνος;;α
Χ. είσαι πολύ γκαγκάου έτσι;
Φ. γιατί ρε;
Χ. οι δικοί σου ρε[σύνθετη λέξη που δε γράφετε] φαγώθηκαν για τα πυρηνικά. εγώ απλά είμαι...σα το ιντερνετ, οποιος θέλει να μπεί μπαίνει.
Φ. ε και;
Χ. τι ε και ρε, σκύλιασαν κάποιοι για δύναμη κι εξουσία, δήθεν για ενέργεια και πράσινα άλογα, είναι η δύναμη που τους έλκει, οτι εξουσιάζουν μια πανίσχυρη δύναμη αλλά αυτή τη δύναμη είναι πολύ μικροί για να την ελέγξουν και τώρα στρέφετε εναντίων όλων σας, η μήπως δε τα ξέρεις αυτά ρε παλιό[πρόσθεσε ενα μουσικό όργανο]
Φ. το ότι θα χαθούν ζωές θ' ακολουθήσουν δεινά δε σε νοιάζει έτσι;
Χ. μέσα είσαι και το διασκεδάζω κιόλας, με τον τρόπο μου. Βλέπω τους δήθεν ισχυρούς να χάσκουν σα χάχες και να ξύνουν τα παπάρια τους ανίκανοι να διαχειρηστούν τη δυναμη που ονειρεύτηκαν, και τα κορόιδα που τους πλήρωσαν να τρέχουν σα τρομαγμένα τρωκτικά μακριά απο τη φωτιά, μεγάλη πλάκα.
Φ.και τι μέλλει γενέσθε;
Χ. αχα ακούω εξυπνάδες, αν είσαι όμως πραγματικά έξυπνος πες μου εσύ αλλά δεν είσαι τοσο έξυπνος.
Φ. σα να μου λες οτι είμαστε σ' ενα δρόμο χωρίς επιστροφή και πως θα ζήσεις χωρίς εμας;
Χ. αντε ρε που θες να τα μαθαίνεις όλα, αντε μη σου ρίξω καμιά ξεγυρισμένη.
Την κοπάνησα γιατί αν σε χτυπήσει οτι δήποτε εκτός απο το χτικιό έχεις ελπίδες αλλα με το χτικιό καμία.

Σάββατο, 12 Μαρτίου 2011

αφιερωμένο στους φίλους μου

Οχι αξιοποί αλλα εκποι
δράμα και ντροπή

Στου κόσμου το μεγάλο παζάρι
βγήκε η ελλάς ψίχουλα να πάρει
έχοντας χρέη μεγάλα
και της λείπει το ψωμί το γάλα

Σε πάγκο έβγαλε τα προικιά της
τα 'γδυσε απ' τα παιδιά της
κι έβγαλε τρανό τελάλη
να διαλαλήση με παρακάλι

Εδω λόγγοι βουνα ραχούλες
με στάμπες τα δίνω και βούλες
κι οπου έπαιζε ο κίτσος τη φλογέρα
στήστε τωρα μια τσιμινιέρα

Περάστε δυτικοί κι ανατολίτες
οι καλοί οχι οι κοπρίτες
κι απο τον κόσμο όλο
όσοι σε πατρίδα δεν έχουν κώλο

Εδώ κόμβοι οδοί αρτηρίες
χρυσές θα βρείτε ευκαιρίες
πάρτε όποιες σας βολεύουν
μιας και μαύροι θα τις δουλεύουν

Περάστε όσοι έχεται ουρά σε παράδες
οι φτιαγμένοι οχι οι φουκαράδες
το χρήμα οσοι παίζεται στα χέρια
της κομπίνας τα ξεφτέρια

Εδω σκοπέλοι νησιά βραχονησίδες
δώρο δίνω τις υφαλοκρηπίδες
και θα χτυπήσεται φλέβα
τζάμπα θα δουλεύει η μπλέμπα

Ελάτε κι οι παραρεχάμενοι
συνάμενοι κουνάμενοι
κοπιάστε να κάνετε αβάντα
αποφάγια θα'χεται στη μπάντα

Εδώ εκτάσεις κι εδάφη
χαλάλι αν βρείτε χρυσάφι
παρτε μισθούς συντάξεις
και καταργώ τις παρατάξεις

Περάστε με αεριτζίδικο χρήμα
και θα το παίξουμε θύμα
ολοι μαζί δε θα τα φάμε
εμείς με νηστεία θα περνάμε

Εδω σχολεία σχολες κι ανώτερα
δικά σας θα'ναι ολότελα
και το άσυλο θ' άρρουμε
άλλα μέτρα δε θα πάρουμε

Περάστε σοφοί πραματευτάδες
τη γνώση πουλήστε για παράδες
εμείς θα πάρουμε ολη τη πραμάτια
απο τη γνώση να μας βγούν τα μάτια

Εδώ φιλέτα του δημόσιου
για ένα κομάτι του επιούσιου
πάρτε να φάτε παντεσπάνι
και ξεροκόματο στο χαιβάνι

Περάστε κερδοσκόποι επενδυτες
μεγάλες θα'χετε απολαβές
τσιφούτιδες τραπεζίτες
της χρεωκοπίας μας μεσίτες

Εδώ παρελθόν παρών και μέλλον
με μπλα μπλα και πολών σιέλων
δώρο δίδουμε κάποιο μουσείο
εκει μεριά κατα το θησείο

Περάστε λίγα βάζεται πολλά παίρνεται
στο κατόπι μας γδέρνεται
ολοι του κόσμου οι αεριτζήδες
ταχυδακτυλουργοί και παπατζήδες

Εδω αηρ, στεριά και θάλασσα
κι αν τη ζωή μου χάλασα
ψάχνοντας για μιαν ιθάκη
περίγελος κατάντησα και κοροιδάκι

Τρίτη, 8 Μαρτίου 2011

Στους δυο αδικοχαμένους, απο τους πολούς

Γιάννη και Γιώργο γειά σας
Ελπίζω το γράμμα μου να σας βρεί στην καλή μεριά του κόσμου που βρίσκεσται τώρα. Εμείς, οπως τ' αφίσατε. Θα 'λεγα πως βρισκόμαστε μάλλον στην κακή πλευρά του γηινου κόσμου. Απο τη πρώτη στιγμή που φύγατε σύνέβη κάτι το εκπληκτικό. Μας έπιασε μια ευαισθησία μια συγκίνηση θα έλεγα σαν χώρα. Ειναι εκπληκτικό γιατί τις άλες φορές που έφευγε κάποιος αστυνομικός σε ώρα καθήκοντος και μάλιστα με μπαμπέσικο τρόπο, παρόμοια ευαισθησία και σε τέτοια έκταση δεν την είχαμε δείξη. Ισως γιατί τούτη τη φορά φύγατε δύο την ίδια στιγμή και παραλίγο να είοχαμε κι άλους χαμένους. Ισως γιατί αρχίσαμε ν' ανησυχούμε για τους αναίτιους σκοτωμούς είτε απο αδιαφορία είτε απο ενέδρα είτε απο μια αρωστημένη αντίληψη των πραγμέτων. Είναι βλέπεις και οι επικείμενοι θάνατοι κάποιων συνανθρώπων μας, βάλε και κάποια βίαια επεισόδια για τα οποία κάθε δικαιολογία αγγίζει την εγκληματική αδιαφορία, βρήκαμε μια διέξοδο καταθέτοντας ένα λεπτο σιωπής στον άδικο χαμό σας. Ελπίζω βέβαια πως ο χαμός σας να γίνει αφετηρία για περρισότερη ευαισθησία απέναντι στα φαινόμενα βίας και του θανάτου που συναντάς σε κάθε γωνιά όχι μόνος αυτής της χώρας. Οσο για σας, ελπίζω να' χεται βρεί κάποιο επουράνιο μηχανάκι και να κόβεται βόλτες αμέριμνοι εκεί 'πάνω όπως έχει το δικαίωμα να κάνει κάθε νέος όπου κι αν ζεί.
Σας χαιρετώ κι ισως τα ξαναπούμε.

Κυριακή, 30 Ιανουαρίου 2011

Το χτικιό και η ζήμενς

Ποιός ευθύνεται για το σκάνδαλο της ζήμενς, ποιός θα πλερώσει; Το ποιός θα πλερώσει το γνωρίζουμε όλοι, κανείς. Εκτος αν πέσει κανα θάμα να πούμε και σωθεί η χώρα. Για το ποιός ευθύνεται είναι γνωστό, ποιός άλλος απο το χτικιό. Αυτό έπεισε την επιτροπή να βγάλει το γνωστό πόρισμα. Τι λέτε ρε σεις, τους είπε, θα καταδικάσεται έλληνες πολιτικούς, τα δικά σας παιδιά, το αίμα σας,ανώτερους ανθρώπους που ορκίστηκαν να φυλάττουν Θερμοπύλες, Υστερα πήγε πάνω απ' τον ώμο του υπουργού δικαιοσύνης την ώρα που έγραφε το νομοσχέδιο περι ευθύνης υπουργών. Τι γράφεις εδω ρε, τρελάθηκες βάλε και μερικά παραθυράκια φεγγίτες, ασε ανοιχτή και την πίσω πόρτα. Και βγήκε η αριστερα, αυτό το νομοσχέδιο είναι να το φτύνης, είπε. Διοτι το χτικιό είναι παντού και κανείς δε το πήρε χαμπάρι. Ταμπουρωμένοι όλοι πίσω απο τον ισμό μας και ρίχνουμε στους άλους ισμούς. Κι η δημοκρατία στη μέση δέχεται καταιγισμούς, κουνώντας απελπισμένα λευκή σημαία. Και το χτικιό αραχτό στη γωνιά απολαμβάνει το θέαμα, βλέπεται πρέπει να διασκεδάσει κι αυτό. Εκανε τη σκηνοθεσία, σκηνογραφία το κάστ την παραγωγή, τα πάντα και τώρα απολαμβάνει τους κόπους του. Διότι εδώ είναι γκρεκία δεν είναι αγκλετέρα. Στην αγκλετέρα δεν ξέρουν απο τέχνη, αγνοούν το ( the greek job) Ανακάλυψαν βουλευτή που σούφρωσε ενάμιση ψωροχιλιάρικο και του ρίξαν ενάμιση χρόνο να προαυλίζεται με εκείνους του κοινού πονικού, ποιόν αυτόν του ανώτερου ποινικού. Δηλαδή για να μας βγεί ο λογαριασμός έχουμε για 100ε αρπάζεις ένα μήνα πίσω απο τα σίδερα. Δηλαδή ο Μαντελάρας πόσα δικαιούται, 250,000ε:100=2500 μήνες:12=208 και κάτι χρόνια. Ε καλά και ο Ντάλτον τόσο καταδικάστηκε. Αμ ο άλλος ο Τσουκαντάρας. Για να δούμε 1,000,000ε:100=10,000 μήνες:12=833 χρόνια, σύμφωνα με το σύστημα της αγκλετέρας έτσι; Βέβαια αυτός πάιρνει κι ελαφρυντικό διότι τα 'δωσε στο κόμμα,έκανε σα να λέμε αντίσταση κατα του χτικιού. Τώρα να υπολογίσουμε, πόσα ο δικομματισμός χρωστάει στη δημοκρατία. Μιλάμε για 57,000,000ε:100=570,000 μήνες:12=47,500 χρόνια το χρέος της στη δημοκρατία. Βέβαια αυτά είναι μόνο οι μίζες για τους αβανταδόρους. Ετσι και μάθουμε ποτέ πόσο περίπου ζημίωσε η χώρα απο μια μόνο εταιρία θα πρέπει να αυτοκτονήσουμε συνολικά, διότι τόσο κορόιδα πια, εκτός κξ αν μας παρηγορεί το παράδειγμα της Τυνησίας. Δηλαδή τόσα χρόνια δεν είναι καταδικασμένοι όλοι οι παράνομοι (τρόπος του λέγειν για την περίπτωση) που είναι φυλακισμένοι. Κι αμα δώσουν έστω και μια μέρα θα τρυπήσουμε όλοι τις μύτες μας. Διότι θα βγούν πάλι επιτροπάρες και θα αποδώσουν ενοχές λάιτ πολύ λάιτ με ενοχή 0,05% και πολύ βάζω. Τώρα αυτός ο απαίσιος θόρυβος που ακούτε δεν είναι άλλος απο το γέλιο του χτικιού, έτσι διασκεδάζει αυτό, το είπαμε.