Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου 2010

Ο Σωκράτης και οι σύγχρονοι διανοούμενοι

Ψες βράδυ την ώρα που κοιμόμουν του καλού καιρού ακούω κάτι να κουδουνίζει, συνεχόμενα κι επαναλαμβανόμενα, τέτοιο κουδούνισμα δεν είχα ξανακούσει, πολύ μελωδικό. Σηκώθηκα για να εντοπίσω την εστία του, εκείνο όμως λες κι ερχότανε απο παντού, Ονειρεύομαι σκέφτηκα αλλά για να μη χαλάσω τ' όνειρα είπα εμπρός
-Γεια σου φρίξο, Σωκράτης εδώ, τι κάνεις;
Μωρε μπράβο για όνειρο.
-Ποιος Σωκράτης το φιλαρακι μου απο το στρατό που τρώγαμε ψωμί κι αλάτι και πίναμε ρετσίνα στο φυλάκιο;
-Οχι βέβαια, είμαι ο αρχαίος Σωκράτης.
-Ποιός αυτόν που κυνηγούσε πότε ο Αλκης και πότε η Ξανθίππη;
-Το βρήκες παρα τις μπηχτές σου.
-Α γεια σου κι ήθελα να σε ρωτήσω Σωκράτη μου, έχω κάποιες απορίες..
-Γι αυτό θα συζητήσουμε μιαν άλλη φορά, άλλος είναι ο λόγος που σε κάλεσα.
-Οπως θέλεις δάσκαλε όπως λέει κι ο Ζαμπέτας, ακούς Ζμπέτα.
-Ασε τον αυτόν κι άκου τι σε ρωτάω.
-Είμαι έτοιμος.
-Είναι αλήθεια πως ο πρωθυπουργός σας συγκαταλέγεται ανάμεσα στους 100 καλλίτερους φιλοσόφους η διανοούμενους όπως τους αποκαλείται σήμερα;
-Ε, ναι αλήθεια είναι.
-Πια είναι η γνώμη σου γι' αυτόν;
-Ακου Σωκράτη δάσκαλε, εγώ είμαι απλός άνθρωπος, απαίδευτος όπως θα λέγανε στον καιρό σου. Κάποιους τους καταλαβαίνω, ελάχιστα αλλά τους καταλαβαίνω, άλλους πάλι είναι αδύνατο να τους παρακολουθήσω, με τίποτα  Οπρωθυπουργός μας είναι απ' αυτούς που δεν κατανοώ, με αυτή την άποψη ναι είναι διανοούμενος όπως λέμε.
-Με φώτισες μη πείς όμως κάτι τέτοιο στον Ευριπίδη για 'μένα, σύμφωνοι;
-Οτι θέλεις παιδια είμαστε.
-Για πες μου τώρα σε ποια πολιτική μερίδα ανήκει.
-Σε σύγκριση με τα δικά σας μέτρα, θα 'λεγα στους αριστοκρατικούς, αλλά γιατί όλες αυτές οι ερωτήσεις δάσκαλε;
-Γιατι μαζευτήκαμε πολοί εδω 'πάνω, τους ρώταμε πως πάει εκει κάτω, ευημερούν όλοι, εχουν ειρήνη, μακαριότητα και μας λένε αρες μάρες κουκουνάρες, σκέφτωμαι σοβαρά να κάνω κίνηση πραγματικών φιλοσόφων για να χωρίσω την ήρα απο το σιτάρι.
-Καμε ότι σε φωτίσει η Αθηνά.
-Και δε μου λες εσύ πως τους ξεχωρίζεις, με ποιά κριτήρια;
-Ακου Σωκράτη μου, μερικά πράγματα δεν αλάζουν, έχουμε διανοούμενους που φοράνε εναν απλό χιτώνα και μπορούν και συνενοούνται με τον λαό, άλοι είναι ντυμένοι με πορφυρούς χιτώνες και μαζεύουν οφίτσια, ποιοί είναι οι αληθινοί τώρα δε χρειάζονται πολλά λόγια.
-Α, μάλιστα, να σε ρωτήσω τώρα κάτι άλλο..
-Σ' ακούω δάσκαλε.
-Αν , λέω αν ερχόμουν για παράδειγμα στην Αθήνα, τι νομίζεις πως θα συνέβαινε;
Εδω σκέφτηκα λίγο πριν απαντήσω.
-Ακου λοιπόν δάσκαλε, οι κατηγορίες δε σε τρομάζουν η φυλακή δε σε φοβίζει, το κώνειο το 'χεις συνιθίσει. Το πρόβλημα θα' ταν που θα βρίσκαμε κώνειο, γι αυτό ασ' το καλίτερα για μιαν άλλη χιλιετία.
-Κατάλαβα αγαπητε φρίξο, τώρα σε χαιρετώ κι εύχωμαι η Θάλεια να σου δελιχνει πάντα το δρόμο.
-Ευχαριστώ Σωκράτη μου και να δώσεις τα χαιρετίσματα.....τι έγινε, έπεσε η γαμμή κι ήθελα να δώσω χαιρετίσματα σε κάποια παιδιά εκεί 'πάνω, ας είναι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου